[Φαινόμενα] Με πολιτικό τους όπλο τη βία

Ηταν θέμα χρόνου να συμβεί. Μπορεί να προκάλεσε σοκ και δέος η άγρια, τσαμπουκαλίδικη επίθεση του χρυσαυγίτη Ηλία Κασιδιάρη εναντίον δύο κυριών, πολιτικών αντιπάλων του, στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη χθες το πρωί. Μπορεί οι πρωτοφανείς σκηνές να έκοβαν την ανάσα. Επειδή μέχρι τη στιγμή που ο χρυσαυγίτης σήκωσε το χέρι on camera και γρονθοκόπησε τη Λιάνα Κανέλλη, αφού είχε ρίξει ένα ποτήρι νερό στη Ρένα Δούρου αποκαλώντας την «νούμερο», ο στοιχειώδης δημοκρατικός πολιτισμός του τόπου δεν είχε τεθεί σε αμφισβήτηση on camera, όσο σκληρές και αν ήταν οι αντιπαραθέσεις στα τηλεπαράθυρα. Ωστόσο, όσο γνώμονας για τη σύνθεση ενός πάνελ είναι μεν η δημοκρατική εκπροσώπηση όλων των πολιτικών χώρων, αλλά έχει επιπλέον σημασία και η «επικοινωνιακή» δεινότητα των πολιτικών που προσκαλούνται και η οποία ταυτίζεται με την ικανότητά τους να προκαλούν εντάσεις, κάθε άλλο παρά αποκλείονται ακραίες εκδηλώσεις. Εχουμε γίνει μάρτυρες ουκ ολίγων όλα αυτά τα χρόνια. Ε, φτάσαμε και στις πιο εξωφρενικές.

Με άλλα λόγια, «αναμονή» για την «ακραία έκπληξη» υπάρχει και θεωρείται το ιδανικό συστατικό μιας τηλεοπτικής εκπομπής. Εν προκειμένω, βέβαια, εκδηλώθηκε βαρβαρότητα πέραν των ορίων. Αλλά ουδείς είχε αμφιβολία για το ποια ακριβώς συμπεριφορά χαρακτηρίζει τα μέλη της Χρυσής Αυγής, καθώς ούτε εκείνα το έκρυψαν ποτέ. Αντιθέτως, πρόβαλλαν το «τσαμπουκαλίδικο» ύφος σαν το απόλυτο πολιτικό τους όπλο, αφού με αυτό υπόσχονταν προστασία σε πολίτες οι οποίοι αισθάνονταν εγκαταλειμμένοι από την Πολιτεία. Με αυτό το «τσαμπουκαλίδικο ύφος» υπόσχονταν επίσης ότι θα αντιμετωπίσουν εντός της Βουλής τους «κακούς πολιτικούς», ό,τι και αν σήμαινε κάτι τέτοιο. Η κραυγή «ερχόμαστε» του αρχηγού του κόμματος κ. Μιχαλολιάκου ήταν παραπάνω από σαφής μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες την εκλογική βραδιά της 6ης Μαΐου.

Κατόπιν λειτούργησε ελευθέρως η συνήθης τηλεοπτική συμπεριφορά. Οι κανόνες της δημοκρατίας όριζαν ότι θα έπρεπε να παρουσιαστεί από τηλεοπτικές εκπομπές και αυτός ο πολιτικός χώρος. Μόνο που η δημοκρατία, εν κινδύνω μεν με την άνοδο των χρυσαυγιτών, κατέληξε να είναι τηλεοπτικό άλλοθι για την εύκολη τηλεθέαση που προκαλεί η εμφάνιση των μέχρι χθες «αποκλεισμένων». Θεωρήθηκε ότι η απλή πρόσκληση και κουβεντούλα με χρυσαυγίτες, σαν να μην τρέχει και τίποτε, από κατά κανόνα αδιάβαστους και απροετοίμαστους παρουσιαστές εκπομπών ήταν αρκετή προσφορά στη δημοκρατία. Τηλεοπτικώς αποκαθιστούσαν τη δημοκρατική τάξη. Ή απλώς ταύτιζαν την τηλεθέαση με την κάλπη.

Ετσι, μέσα σε ελάχιστες ημέρες αίφνης γέμισε η τηλεόραση με συνεντεύξεις του αρχηγού και στελεχών της Χρυσής Αυγής, κατά τις οποίες εμφανίζονταν απλώς οπαδοί της τάξης και της ασφάλειας, άντε και υπερβολικά πατριώτες. Με το πουκαμισάκι ανοιχτό χωρίς γραβάτα, ο Μιχαλολιάκος στους «Πρωταγωνιστές» ερμηνεύει κατά το δοκούν γεγονότα που έχει κρίνει η Ιστορία, χωρίς να συναντήσει αντίλογο, και σχεδόν αφήνεται να αυτοαγιογραφηθεί καλεσμένος προχθές του Γιάννη Πολίτη στη ΝΕΤ, ενώ στελέχη της Χρυσής Αυγής εμφανίζονται σε διάφορες εκπομπές, όπου τους αντιμετωπίζουν σαν «παρεξηγημένους» γίγαντες – έως και αγαθούς. Σπεύδουν μάλιστα να δηλώσουν ότι είναι «κατά της βίας». Οπως είχε δηλώσει και ο κ. Κασιδιάρης αυτοπροσώπως στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον Αντώνη Σρόιτερ στον Alpha, αλλά και οι καλεσμένοι από τον Ευαγγελάτο χρυσαυγίτες στην εκπομπή του στον Σκάι.

Αγρια περιστατικά
Τις προάλλες το πρωινάδικο του Αnt1 πρόβαλε βίντεο από την εκπομπή «Ολα» με τον Καιάδα καλεσμένο και σπεύδει η Κατερίνα Ζαρίφη να σχολιάσει περιχαρής ότι «να, δεν πρόκειται και για τίποτε τρομερούς τύπους», και μάλιστα ο εν λόγω είναι «μια χαρά παιδί», που γράφει και ροκάδικη μουσική. Πλήθος ανησυχητικά γεγονότα, ωστόσο, όπως ο ξυλοδαρμός νόμιμου μετανάστη κατά την πορεία με μοτοσικλέτες των χρυσαυγιτών, όπως επίσης ο ξυλοδαρμός του ισραηλινού δημοσιογράφου, αλλά και προπηλακισμοί μελών πολιτικών κομμάτων – όπως του ΠΑΣΟΚ στις Σέρρες – και παρόμοια άγρια περιστατικά σε έναν τόπο αναστατωμένο, όπου το παιχνίδι με τον τρόμο έχει πάρει απρόβλεπτες και επικίνδυνες διαστάσεις, μένουν απλές ειδήσεις στο περιθώριο της προεκλογικής «μεγάλης γιορτής της δημοκρατίας», που την τιμούν με πολύ δημοκρατικές συνθέσεις τα πάνελ όλων των εκπομπών.
Κάπως έτσι φθάσαμε στη χθεσινή βαρβαρότητα με την επίθεση του Ηλία Κασιδιάρη κατά Δούρου και Κανέλλη στον Αnt1, που θα μπορούσε να είναι και τρέιλερ από μελλοντική συνεδρίαση της Βουλής. Μήπως γι’ αυτό δεν ψηφίστηκαν από όσους ψηφίστηκαν τα μέλη της Χρυσής Αυγής; Οσο για το ποια διαδικασία ακολουθείται κατά την επιλογή των προσώπων που συμμετέχουν στις πανελικές συζητήσεις, επισήμως είναι η κομματική ιεραρχία που καθορίζει τα πρόσωπα. Αν είναι έτσι, τότε και η τηλεοπτική εικόνα των εν λόγω προσώπων είναι αυτή που αποδέχεται το κάθε κόμμα ότι το εκπροσωπεί και αντανακλά πλήρως την αισθητική και την πολιτική του.