Δένει στο Λιμάνι
Ντούσαν Ιβκοβιτς με προοπτική διετίας, αλλά και σταθερός κορμός είναι το βασικό πλάνο για το μέλλον του Ολυμπιακού των αδελφών Αγγελόπουλων, που θέλουν να δέσουν στο Λιμάνι τον καλύτερο προπονητή στην ιστορία του συλλόγου.
Ιβκοβιτς και αδελφοί Αγγελόπουλοι με φόντο το τρόπαιο του πρωταθλήματος. Οι πανηγυρισμοί κόπασαν, αρχίζει ο νέος σχεδιασμός
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Σύντομα θα αρχίσουν οι επίσημες συζητήσεις (διότι οι δύο πλευρές τα είχαν πει και πριν από το φάιναλ φορ στην Πόλη) για το μέλλον της ομάδας, με τους παίκτες στην πλειονότητά τους να επιθυμούν να παραμείνουν.
Ακόμη και μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος (με την τρίτη νίκη επί του Παναθηναϊκού με 82-76) ο Ντούντα απέφυγε να χαρακτηρίσει τη στιγμή ως κορυφαία. Ωστόσο με βάση τα δεδομένα αυτό που συντελέστηκε εφέτος στον Ολυμπιακό αποτελεί χωρίς αμφιβολία το «αριστούργημά» του.
Πρόκειται για έπος που όμοιό του δεν υπάρχει στην ιστορία του συλλόγου, ενώ όσον αφορά τον τελικό της Ευρωλίγκας είναι μοναδικό και στην ιστορία του Ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ναι, ο ίδιος άνθρωπος είχε πάρει το 1997 το «τριπλ κράουν» με τον Ολυμπιακό νικώντας όμως τον Απόλλωνα Πάτρας στον τελικό Κυπέλλου (με σουτ του Παπανικολάου στο τέλος), την ΑΕΚ με πλεονέκτημα έδρας στο πρωτάθλημα και την Μπαρτσελόνα στην Ευρώπη.
Εδώ αποκαθήλωσε μέσα σε λίγες ημέρες τις πλέον ιστορικές ομάδες της τελευταίας δεκαπενταετίας στην Ευρώπη (Παναθηναϊκός και ΤΣΣΚΑ Μόσχας) με σαφώς πολύ μεγαλύτερα μπάτζετ, τα οποία όμως δεν έπαιζαν μπάσκετ. Διότι στο παρκέ η ομάδα του Ιβκοβιτς δεν παιζόταν.
Το 1997 ο Ντούντα είχε παραλάβει μια εξαιρετικά έμπειρη ομάδα, με τον Ολυμπιακό να είναι «επαγγελματίας πρωταθλητής στην Ελλάδα» και με δύο τελικούς πρωταθλητριών στο παλμαρέ του, και έβαλε τις πινελιές του οδηγώντας την στον θρίαμβο.
Εφέτος όμως ανέτρεψε όλα τα δεδομένα και έγραψε ιστορία μοναδική.
Τον Παναθηναϊκό τον είχε νικήσει σε τελικό αρκετές φορές ο Ολυμπιακός τη δεκαετία του 1990, αλλά θυμίζουμε ότι οι Πράσινοι πήραν το πρώτο πρωτάθλημα έπειτα από 14 χρόνια, το 1998!
Αντίθετα εφέτος τον βρήκε στην κορυφαία περίοδό του ως πρωταθλητή Ευρώπης και ισόβιο αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ, τον νίκησε τρεις φορές σε λίγες ημέρες (δεν το έχει καταφέρει άλλη ομάδα σε Ελλάδα ή Ευρώπη επί εποχής Ομπράντοβιτς) και τον άφησε μόλις με ένα Κύπελλο, τον πιο πενιχρό απολογισμό του στη 15ετία, αφού τουλάχιστον κάθε χρόνο έπαιρνε ένα βαρύτιμο τρόπαιο (Ευρωλίγκα ή πρωτάθλημα).
Το 1997 ο Ντούντα είχε τον Ρίβερς και εφέτος τον Σπανούλη που δεν χρειάστηκε τόσο… φροντιστήριο όσο τότε ο Αμερικανός, τον οποίο και είχε απελευθερώσει βάζοντας δίπλα του τον Τόμιτς. Και τότε είχε σπάσει διπλό πλεονέκτημα έδρας στον δρόμο προς τη Ρώμη (Παρτίζαν και Παναθηναϊκού), όπως τώρα με τη Σιένα, ενώ από τον Νοέμβριο έπαιζε… τελικούς επιβίωσης σε κάθε ευρωπαϊκό στάδιο.
Ο Ντούντα αφιέρωσε τον τίτλο στον αείμνηστο φίλο του Δημήτρη Μητροπάνο, με τον οποίο είχε γνωριστεί στη Θεσσαλονίκη επί εποχής ΠΑΟΚ (μέσω του Τάκη Πανελούδη) και είχαν δημιουργήσει ισχυρή οικογενειακή φιλία.
Google news
