Το ψαροχώρι που έγινε πρωτεύουσα της χλιδής

Πριν από τους αναρίθμητους ουρανοξύστες ήταν τα χαμόσπιτα. Πριν από τα γρήγορα πολυτελή αυτοκίνητα, οι καμήλες. Και πριν από την τουριστική βιομηχανία, η βιομηχανία των μαργαριταριών. Για τους δύσπιστους, που στον νου τους το Ντουμπάι είναι συνώνυμο της υπερβολής, υπάρχουν οι φωτογραφίες από το Πολιτιστικό Κέντρο του Σεΐχη Μοχάμεντ που αποδεικνύουν το αντίθετο. Η μεταμόρφωση του παλιού στο νέο υπερσύγχρονο έβδομο αραβικό εμιράτο έγινε σε λιγότερο από 50 χρόνια: από το 1966, για την ακρίβεια, όταν ανακαλύφθηκε ο μαύρος χρυσός, και τα πετροδολάρια άρχισαν να πέφτουν σαν το μάννα εξ ουρανού. Και μπορεί το πετρέλαιο να στέρεψε κάποια στιγμή, όμως καθώς φαίνεται τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τη φρενήρη ανάπτυξη στην πρωτεύουσα της χλιδής.

Τα μαργαριτάρια και οι ιστιοπλοϊκοί αγώνες
Ας πάρουμε τα πράγματα από την εποχή που άρχισε να πνέει ο πρώτος άνεμος αλλαγής στο Ντουμπάι. Από το 1892, δηλαδή, όταν τα ηνία ανέλαβε η δυναστεία των Αλ Μακτούμ και ο ιδρυτής της εξασφάλισε πλήρη φοροαπαλλαγή. Το μικρό κρατίδιο στα παράλια του Περσικού Κόλπου γίνεται εμπορικός κόμβος. Στους μικρούς ορμίσκους που έως το 1930 – και τη Μεγάλη Υφεση – ανθούσε το εμπόριο των μαργαριταριών, σήμερα διοργανώνονται ιστιοπλοϊκοί αγώνες

Ο Πύργος με το Ρολόι
Χτίστηκε το 1964. Εκείνη την εποχή, στην ερημική γειτονιά Ντεϊρά, τα κτίρια μετρούνταν στα δάχτυλα του ενός χεριού. Μάλιστα, η περιοχή θεωρούνταν πολύ απομακρυσμένη από το κέντρο της πόλης. Μισό αιώνα μετά, το ίδιο ρολόι πλαισιώνεται από τα ψηλότερα και πολυτελέστερα ξενοδοχεία του κόσμου

Η αγορά Ναΐφ Σουκ
Είναι από τις παλαιότερες και τις πλέον παραδοσιακές του Ντουμπάι. Ή, πιο σωστά, ήταν έως το 2008, όταν καταστράφηκε μερικώς εξαιτίας πυρκαγιάς. Μέσα σε δύο χρόνια ξαναχτίστηκε από την αρχή. Η σημερινή της μορφή δεν θυμίζει σε τίποτα το παρελθόν· εκτός από τους άνδρες που εξακολουθούν να απολαμβάνουν τη ραστώνη τους