«Η αλλαγή αρχίζει σήμερα»

Πραγματικός μαραθώνιος αποδείχθηκε η πρώτη ημέρα του Φρανσουά Ολάντ στην Προεδρία της Γαλλίας. Από τις 10 το πρωί, όταν ανέβηκε τα σκαλοπάτια του Ελιζέ για την ορκωμοσία του, έως τις 4.30 το απόγευμα, όταν ο νέος γενικός γραμματέας του προεδρικού μεγάρου ανακοίνωσε στα ίδια σκαλοπάτια το όνομα του νέου Πρωθυπουργού της Γαλλίας, του Ζαν-Μαρκ Ερό, ο Ολάντ είχε εκφωνήσει τρεις ομιλίες (κατά τις οποίες αναφέρθηκε επανειλημμένως στην Ευρώπη και στον «νέο δρόμο» που θέλει να ανοίξει σε αυτήν), είχε καταθέσει δύο στεφάνια (στα αγάλματα του Ζιλ Φερί, «πατέρα» της δωρεάν, υποχρεωτικής και κοσμικής εκπαίδευσης στη Γαλλία, και της διπλά νομπελίστριας Μαρίας Κιουρί), είχε παραλάβει ένα περιδέραιο (του Μέγα Δασκάλου της Λεγεώνας της Τιμής) και ένα μετάλλιο (το μετάλλιο της πόλης του Παρισιού), είχε αλλάξει δύο φορές κοστούμι (διότι ο καιρός ήταν βροχερός) και είχε σφίξει αμέτρητα χέρια, κατά κύριο λόγο απλών Γάλλων που θέλησαν να δουν από κοντά τον έβδομο κατά σειρά Πρόεδρο της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας – και τον δεύτερο σοσιαλιστή Πρόεδρο μετά τον Φρανσουά Μιτεράν. Ολα αυτά προτού αναχωρήσει για το Βερολίνο προκειμένου να συναντηθεί με την Ανγκελα Μέρκελ.

Επειτα από μια μακρά και σκληρή προεκλογική εκστρατεία ο Φρανσουά Ολάντ έστειλε στους Γάλλους μήνυμα «κατευνασμού, συμφιλίωσης και συσπείρωσης», επαναλαμβάνοντας ότι προτεραιότητά του θα είναι η δικαιοσύνη και η νεολαία. «Το διακύβευμα αυτής της πενταετίας είναι η αλλαγή. Ξεκινά εδώ, σήμερα… Μια καινούργια περίοδος ξεκινά. Τίποτα δεν θα είναι εύκολο, τίποτα δεν θα είναι δεδομένο, αλλά τίποτα δεν είναι απροσπέλαστο στη θέληση», δήλωσε από το δημαρχείο της πόλης, τον τελευταίο «εορταστικό» σταθμό της ημέρας, όπου τον υποδέχθηκε ένας εμφανώς συγκινημένος Μπερτράν Ντελανοέ – είναι η πρώτη φορά που Σοσιαλιστής δήμαρχος του Παρισιού υποδέχεται σοσιαλιστή Πρόεδρο της Γαλλίας. Νωρίτερα, αμέσως μετά τη 40λεπτη συνάντησή του με τον απερχόμενο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί στο Ελιζέ (κατά την οποία παρέλαβε, ως είθισται, και τους πυρηνικούς κωδικούς της Γαλλίας) και την ορκωμοσία του από τον πρόεδρο του Συνταγματικού Συμβουλίου ο Ολάντ είχε αναγνωρίσει τις προκλήσεις που κληρονομεί: «Μια μαζική κρίση, αδύναμη ανάπτυξη, υψηλή ανεργία, μειωμένη ανταγωνιστικότητα και μια Ευρώπη που παλεύει να βγει από την κρίση». Υποσχέθηκε να φέρει στον προεδρικό θώκο «αξιοπρέπεια και απλότητα», αλλά δεν ήταν η μοναδική του δήλωση που ερμηνεύτηκε ως μομφή προς τον Σαρκοζί. Στην ίδια κατηγορία εντάχθηκε και η δήλωση: «Θα θέτω τις προτεραιότητες, αλλά δεν αποφασίζω για όλους, για τα πάντα και παντού». Και έστειλε ξανά και ξανά το ίδιο μήνυμα προς την επονομαζόμενη «βασίλισσα της λιτότητας», τη γερμανίδα Καγκελάριο: «Για να ξεπεράσει την κρίση που την πλήττει η Ευρώπη χρειάζεται σχέδια. Χρειάζεται αλληλεγγύη, χρειάζεται ανάπτυξη».

Οι Γάλλοι παρακολουθούσαν και σχολίαζαν. Σχολίασαν για παράδειγμα (με θετικό τρόπο) το γεγονός ότι τα παιδιά καθώς και η πρώην σύντροφος του Ολάντ, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, δεν έδωσαν το «παρών» στο Ελιζέ για την τελετή μεταβίβασης της εξουσίας• όπως επίσης ότι η Βαλερί Τριερβελέρ, η νέα πρώτη κυρία της χώρας, υπερτερούσε σε κομψότητα της απερχόμενης αλλά πάντως χαμογελαστής Κάρλα Μπρούνι.

ΨΥΧΡΟ ΚΑΤΕΥΟΔΙΟ… Ασχολίαστο όμως δεν έμεινε ούτε το κάπως ψυχρό κατευόδιο που επεφύλαξε ο νέος στον απερχόμενο πρόεδρο, τον Νικολά Σαρκοζί. Κατά την πρώτη προεδρική ομιλία του, εντός του Ελιζέ, ο Φρανσουά Ολάντ βρήκε έναν καλό λόγο να πει για όλους τους προηγούμενους προέδρους της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, από τον στρατηγό Ντε Γκολ έως τον Ζακ Σιράκ. Στον Σαρκοζί απλώς απηύθυνε «τις ευχές του για τη νέα του ζωή». Λίγο αργότερα, ενόσω ο Σαρκοζί αποχωρούσε για τελευταία φορά από το Ελιζέ χεράκι χεράκι με την Κάρλα και υπό τις επευφημίες συγκεντρωμένων οπαδών του, ο Ολάντ έστρεψε την πλάτη και ξαναμπήκε στο μέγαρο, χωρίς να περιμένει να ξεκινήσει το αυτοκίνητό του.