Θα κάνουν άγαλμα την καμαριέρα

Στον Φρανσουά Ολάντ είναι σήμερα στραμμένα τα βλέμματα όλων των Γάλλων – αν όχι όλων των Ευρωπαίων. Ο νικητής των γαλλικών προεδρικών εκλογών αναλαμβάνει και επισήμως καθήκοντα. Η Αριστερά επιστρέφει στο Ελιζέ έπειτα από 17 χρόνια απουσίας. Μέχρι πριν από έναν χρόνο – έναν χρόνο και μία ημέρα, για να είμαστε ακριβείς – η ίδια θεωρούσε βέβαιο ότι ο δεύτερος Σοσιαλιστής πρόεδρος της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας μετά τον Φρανσουά Μιτεράν, ο άνθρωπος που θα κέρδιζε στην κάλπη τον Νικολά Σαρκοζί, δεν θα λεγόταν Φρανσουά αλλά Ντομινίκ, Ντομινίκ Στρος-Καν. Καιρό τώρα όμως, το σλόγκαν στο γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα είναι: «Θα έπρεπε να στήσουμε άγαλμα στη Ναφισατού Ντιαλό…».

Το όνομα είναι πια γνωστό τοις πάσι. Πρόκειται για την καμαριέρα του ξενοδοχείου Sofitel της Νέας Υόρκης που κατηγόρησε, στις 14 Μαΐου του 2011, τον DSK για βιασμό. Ο κραταιός ανήρ του ΔΝΤ ετοιμαζόταν τότε να δηλώσει επισήμως διεκδικητής του χρίσματος των Σοσιαλιστών για τη γαλλική προεδρία. Η πτώση του ήταν κατακλυσμιαία. Οταν επέστρεψε, τον Σεπτέμβριο του 2011, στο Παρίσι, απαλλαγμένος από το ποινικό μέρος των κατηγοριών, όταν αναγνώρισε για πρώτη φορά, μιλώντας στη γαλλική τηλεόραση, μια «ανάρμοστη» σχέση αλλά χωρίς βία ούτε εξαναγκασμό, κάποιοι πίστεψαν πως μπορούσε να ανακάμψει. Οι θεωρίες συνωμοσίας που ήδη κυκλοφορούσαν ενίσχυαν τις θέσεις τους. Αλλά οι δικαστικές περιπέτειες του Στρος-Καν αποδείχθηκαν ατέρμονες. Και η εμπλοκή του στην «υπόθεση Carlton», η αποκάλυψη πως συμμετείχε σε όργια με ιερόδουλες με την ευγενική χορηγία μιας ομάδας φίλων που περιλαμβάνουν από μαστροπούς και επιθεωρητές της γαλλικής αστυνομίας μέχρι επιχειρηματίες, έκανε ακόμα και τους πιο «στροσκανικούς» των Σοσιαλιστών να ανατριχιάσουν.

Ολοι τους άλλωστε (ανα)γνωρίζουν πως αν δεν είχε προηγηθεί η υπόθεση Sofitel, η υπόθεση Carlton, τα SMS όπου ο DSK αναφέρεται στις γυναίκες ως «υλικό», θα είχαν προλάβει τον υποψήφιο εν μέσω της μάχης για το σοσιαλιστικό χρίσμα ή, ακόμα χειρότερα, λίγο αργότερα. Μέχρι και τη νίκη του Φρανσουά Ολάντ, στις 6 Μαΐου, το φάντασμα του Στρος-Καν δεν έπαψε να πλανάται πάνω από την προεκλογική εκστρατεία. Οπως λέει η «Monde», «ένα πραγματικό ταμπού, ένας πραγματικός κίνδυνος». Τέσσερις ημέρες πριν από το ντιμπέιτ με τον Σαρκοζί, ο Ολάντ κινδύνευσε να βρεθεί στον ίδιο χώρο με τον DSK: σε ένα μπαρ του Μαρέ όπου γιόρταζε τα γενέθλιά του ο Σοσιαλιστής Ζουλιάν Ντρε. «Μπορεί να είχε χάσει τις εκλογές», λέει σήμερα στενός συνεργάτης του. Ο Σαρκοζί, από την πλευρά του, επιχείρησε πολλές φορές να χρησιμοποιήσει τον Στρος-Καν εις βάρος του αντιπάλου του: «Δεν δέχομαι μαθήματα από ένα κόμμα που θέλησε με ενθουσιασμό να συσπειρωθεί πίσω από τον DSK», επανέλαβε στη διάρκεια του ντιμπέιτ. «Πιστεύετε ότι γνώριζα την ιδιωτική ζωή του; Πώς θέλετε να τη γνώριζα; Εσείς τη γνωρίζατε;», του πέταξε πίσω το μπαλάκι ο Φρανσουά Ολάντ. Η Γαλλία αποκτά σήμερα έναν «νορμάλ πρόεδρο». Ο Ντομινίκ Στρος-Καν θα παρακολουθήσει την ορκωμοσία από την τηλεόραση.