Παντού σκοτάδι

ΜΕ τη χώρα να βαδίζει στο μονοπάτι των εκλογών και την αβεβαιότητα να κυριαρχεί, ένα ερώτημα είναι τι συμβαίνει στον αθλητισμό και τι προοπτικές υπάρχουν.

Απάντηση: σκούρα τα πράγματα. Και αυτό διαπιστώνεται κατά τις επικοινωνίες των ατζέντηδων με τους εκπροσώπους τους στο εσωτερικό. Οσοι έχουν στείλει ποδοσφαιριστές (ή άλλους αθλητές) στην Ελλάδα, δείχνουν να αγωνιούν για το αύριο. Γιατί βλέπουν πως η κατάσταση αντί να βελτιωθεί επιδεινώνεται και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές είναι μόνιμο φαινόμενο. Αρα, οι προσφυγές είναι αναπόφευκτες. Και αυτό δεν θέλει να το ζει ένας αθλητής, ούτε να σκέφτεται πότε και αν θα πληρωθεί. Ομοίως, στα ταξίδια τους στο εξωτερικό, οι γηγενείς μάνατζερ ψάχνουν κάπου να ακουμπήσουν. Αλλά βλέπουν πως οι συνεργάτες τους ζορίζονται να δώσουν απάντηση σε προτάσεις συνεργασίας ή σε ενδεχόμενο μετακίνησης παικτών στην Ελλάδα. Προ ολίγων ετών λέγαμε ότι ναι μεν θα έρθουν ποδοσφαιριστές, αλλά θα είναι αμφιβόλου ποιότητας και σίγουρα αρκετά φθηνοί. Τώρα, το μείζον σχετίζεται με το αν κάνουν μεταγραφές από το εξωτερικό οι ελληνικές ΠΑΕ. Με τις υπάρχουσες συνθήκες, αυτό φαντάζει ως σενάριο που δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες. Αλλωστε, οι περισσότεροι θέλουν να φύγουν από τη Σούπερ Λίγκα. Ο Σαριέγκι εδώ και κάμποσο διάστημα έκανε προσφυγή στον ΠΑΟ. Στον Αρη κάτι αντίστοιχο είδαμε στις περιπτώσεις των Ντίκο και Φατί, ενώ τώρα προέκυψε και θέμα με τον Σηφάκη. Ολοι ζητούν την ελευθερία τους και φυσικά θέλουν να διασφαλίσουν τα δεδουλευμένα, τα χρήματά τους. Αρκεί να τελεσιδικήσουν κάποτε οι αποφάσεις, γιατί συνήθως οι εκκρεμότητες παραμένουν.

Οι ομάδες πασχίζουν να πάρουν αδειοδοτήσεις. Το σίγουρο είναι πως πρωτάθλημα θα γίνει την προσεχή περίοδο. Εστω και αν οι προϋπολογισμοί των ομάδων συρρικνωθούν κατά πολύ. Αλλά το μεγάλο ζήτημα αυτή τη στιγμή στο αθλητικό κομμάτι σχετίζεται με το ποιοι ποδοσφαιριστές έχουν τη διάθεση να ρισκάρουν την καριέρα τους και να αγωνιστούν σε μια χώρα που βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.