Ξεχείλιζε το πάθος

Αυτός ήταν θρίαμβος για το ελληνικό μπάσκετ! Κυριολεκτικά.

Γιατί η κούπα ήρθε από ελληνικά χέρια. Ενα κύπελλο βγαλμένο από ελληνική ψυχή. Γιατί θέλει μεγάλη καρδιά και άγνοια κινδύνου ώστε να γυρίσει ένα ματς μπάσκετ από το -19. Ο Ολυμπιακός το κατάφερε. Και ο αθλητισμός για μια ακόμη φορά έστειλε μήνυμα χαράς και αισιοδοξίας σε μια κοινωνία που ασφυκτιά από τα προβλήματα και πνίγεται στις παλινωδίες των πολιτικών.

Ο Ελληνας… Κούκοτς, ο Κώστας Παπανικολάου, ήταν ίσως ο κορυφαίος και στα δύο ματς. Παίκτης με χέρι – αλφάδι, πιτσιρικάς που δεν φοβάται να πάρει ευθύνες, έβαλε κρίσιμους πόντους και κατέθεσε πάθος στο παρκέ. Ο Πρίντεζης με το δικό του χουκ έδωσε το Κύπελλο και θυμήθηκε την αξία του στο τελευταίο δεκάλεπτο. Ενα παιδί που ήρθε στα 16 του στο Λιμάνι από τον Αγιο Δημήτριο και ύστερα από κακουχίες και δυσκολίες χρόνων, βλέπει να δικαιώνεται. Ο Σλούκας, μέχρι πρότινος παίκτης που έμοιαζε με «πακέτο» και δινόταν δανεικός. Χθες στην Πόλη, ένα δικό του τρίποντο – βόμβα σήμανε την αρχή της αντεπίθεσης. Ή ο Μάντζαρης, ο πλέι μέικερ με τα μακριά χέρια, ο άσος που έκλεψε μπάλες και πίεσε στην άμυνα.

Ολοι αυτοί δεν είχαν παραστάσεις. Τώρα, η ιστορία σε ειδικό κεφάλαιο θα γράψει πώς γίνονται οι ανατροπές αν υπάρχει πίστη και καρδιά. Αν υπάρχει ο ψύχραιμος Ιβκοβιτς, κόουτς που δεν αγχώνει και βγάζει ανήμερα του τελικού βόλτα με καράβι τους παίκτες του στον Βόσπορο προκειμένου να τους αποφορτίσει. Και φυσικά, αν υπάρχει ο Βασίλης Σπανούλης. Με την καταπληκτική απόδοση στον ημιτελικό και τις ασίστ – μαχαιριές για τις αντίπαλες άμυνες στο φινάλε και των δύο αγώνων. Ναι, ήταν ο αρχηγός που άλλαξε τις ισορροπίες και σηματοδοτεί τη νέα εποχή.

Ελάχιστες φορές στο παρελθόν μια ομάδα κατέκτησε την ευρωπαϊκή κορυφή βασιζόμενη τόσο πολύ στο ντόπιο στοιχείο. Ο Ολυμπιακός μπορεί να υπερηφανεύεται για την ομάδα του, για τους έλληνες άσους και για τα νιάτα που είναι όλο υγεία.