Σεληνιακό υπερθέαμα

Στην αγκαλιά του Ποσειδώνα
Σούνιο, 6 Μαΐου 2012. Ο ναός του Ποσειδώνα δεν έχει ανάγκη από φωταγώγηση – ούτε από εθνικιστικές κορόνες. Εχει την πανσέληνο που τον λούζει φως. Εκείνη αρκεί για να τον εξυψώσει, να τον κάνει ένα με τον καθαρό ουρανό. Ο χρόνος κυλά και η νύχτα πρέπει να παραδώσει τη σκυτάλη στην αυγή. Εστω και πιο «μεγάλο», το φεγγάρι χωράει ακόμα να κρυφτεί ανάμεσα στις καβοκολόνες. Σε λίγες ώρες το χρυσό και το μαύρο θα δώσουν τη θέση τους στο απέραντο γαλάζιο του Σαρωνικού. (Φωτογραφία για «ΤΑ ΝΕΑ» από τον Κώστα Κατσίγιαννη).

Ψάρεμα στον Ατλαντικό
Η πανσέληνος, λένε, δεν είναι ο καλύτερος βοηθός στο ψάρεμα. Διότι έξυπνα μπορεί να μην είναι τα ψάρια, δεν είναι όμως και τυφλά. Που σημαίνει πως στο πολύ φως μπορούν να διακρίνουν το δόλωμα από την μπετονιά. Παρ’ όλα αυτά, ο αμερικανός ψαράς από τη Φλόριδα είπε να δοκιμάσει την τύχη του.
Κι έκανε την καλύτερη «ψαριά» του: το πιο όμορφο φεγγάρι.

Ο περιπατητής αστροναύτης
Στον μοναχικό περιπατητή του Οκλαντ στη Νέα Ζηλανδία απονέμεται ο τίτλος του πιο τυχερού ανθρώπου επί Γης: αν πιστέψουμε τη φωτογραφία, πρέπει να είναι ο μοναδικός που κατάφερε να «πλησιάσει» σε απόσταση αναπνοής το ασημένιο φεγγάρι, δίχως εξοπλισμό αστροναύτη· μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη μόνο, το οποίο «γέμισε» με την ωραιότερη εικόνα.

220 σκαλιά για το φεγγάρι
Εκεί ψηλά στην κορυφή του λόφου Κορκοβάντο, πάνω από το Ρίο ντε Ζανέιρο, το μέγεθος της σούπερ πανσελήνου μοιάζει ίδιο με το άνοιγμα των χεριών του Χριστού Λυτρωτή. Το περασμένο Σαββατόβραδο, οι Βραζιλιάνοι ίσως είχαν την ευκαιρία ακόμη και να… αγγίξουν το φεγγάρι. Αρκεί να τολμούσαν να ανέβουν τα 220 σκαλιά για να φθάσουν στη βάση του αγάλματος.