Θέλω τελικό
στο Λονδίνο
Θέλει να είναι υγιής. Αλλωστε, οι πολλοί τραυματισμοί
τον σημάδεψαν τα τελευταία χρόνια και του στέρησαν
την ευκαιρία για συμμετοχή σε μεγάλους αγώνες και για επιτυχίες
O Περικλής Ιακωβάκης με τη μητέρα του, Ελένη έξω από τις εγκαταστάσεις της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας. Ο ελληνας πρωταθλητής προετοιμάζεται για το Λονδίνο και δηλώνει αισιόδοξος
Στα 33 χρόνια του όμως ο Περικλής Ιακωβάκης δεν το βάζει κάτω. Και δεν κρύβει τον στόχο του, που είναι η συμμετοχή του στον τελικό των 400 μ. με εμπόδια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.
Για να φθάσει στο Λονδίνο όμως ο Ιακωβάκης θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει την πρόκριση.
«Ναι, υπάρχει αυτή η εκκρεμότητα και πρέπει να τελειώνουμε. Το άλλο Σάββατο υπάρχει το μίτινγκ στο Καυταντζόγλειο και θα τελειώσουμε την υπόθεση της πρόκρισης. Με τη μία. Μπαμ και γεια σας».
Τι χρόνο πιστεύεις ότι μπορείς να πετύχεις;
Υπολογίζω ότι θα κάνω μια επίδοση κάτω από 50 δευτερόλεπτα.
Βεβαίως ποτέ δεν μπορείς να είσαι απόλυτος. Εξαρτάται και από τις συνθήκες που θα επικρατούν. Τον καιρό, το αν θα φυσούν δυνατοί άνεμοι κ.λπ. Είμαι σε καλή κατάσταση, θα δούμε τι θα γίνει. Κρατάω πάντα και μια πισινή.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου θα είναι η τελευταία μεγάλη διοργάνωση στην καριέρα σου;
Σε ό,τι αφορά Ολυμπιακούς Αγώνες σίγουρα. Γιατί στους επόμενους Ολυμπιακούς θα είμαι 37 ετών, οπότε το βλέπω πάρα πολύ δύσκολο. Για το τι θα γίνει από εκεί και πέρα δεν θέλω να το σκέφτομαι. Δεν θέλω καν να μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία.
Αυτό που κοιτάζω τη συγκεκριμένη στιγμή είναι πώς θα πάει αυτή η σεζόν.
Και τον Σεπτέμβριο, να έχουν πάει όλα καλά, θα ηρεμήσουμε, θα τα βάλουμε κάτω και θα δούμε. Οταν είσαι 33 ετών βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα. Θα δούμε.
Ποιο είναι το κριτήριο που θέτεις ως προς το πού θα γείρει η πλάστιγγα τον Σεπτέμβριο;
Αμα τρέχεις γρήγορα, εντάξει. Αν όμως δεν τρέχεις, υπάρχει πρόβλημα.
Τι σημαίνει για τον Περικλή Ιακωβάκη η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες;
Είναι η μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση ανεξαρτήτως σπορ, ο στίβος στους Ολυμπιακούς βρίσκεται σε περίοπτη θέση, ο συναγωνισμός είναι υψηλός και όλα αυτά την κάνουν μια ξεχωριστή διοργάνωση στο μυαλό και την ψυχή όλων.
Το δικό σου στοίχημα;
Θέλω να πάω στους Αγώνες αυτούς και να είμαι υγιής. Τόσο το 2004, όσο και το 2008, είχα προβλήματα τραυματισμών. Στην Αθήνα ουσιαστικά δεν έπρεπε να τρέξω καθόλου αλλά το έκανα για τον εαυτό μου.
Δεν μπορούσε να χωρέσει στο μυαλό μου ότι οι Αγώνες είναι στην Αθήνα και δεν θα μπορούσα να τρέξω.
Οι γιατροί μου έλεγαν ότι θα έπρεπε να έχω σταματήσει από τον Ιούνιο. Ομως δεν μπορούσα. Το 2008 είχα πρόβλημα στον δικέφαλο. Τραυματίστηκα στην κούρσα του τελικού και το μόνο που κατάφερα ήταν απλώς να τερματίσω. Ετσι, αυτό που θέλω είναι όταν θα φτάσουν οι Αγώνες να είμαι υγιής. Αν συμβούν αυτά, όλα θα πάνε καλά.
Θα ήθελες να γίνεις λίγο πιο σαφής σχετικά με τη φράση «όλα θα πάνε καλά»;
Να είμαστε στον τελικό. Και αν είμαστε στον τελικό θα είμαστε πολύ καλά. Πέρυσι η σεζόν δεν πήγε πολύ καλά λόγω τραυματισμών. Φέτος είναι καλή η εικόνα που έχω, αλλά χρειάζεται να τρέξω για να επιβεβαιωθεί αυτό.
Αναφέρεις συχνά τη φράση «να είμαι υγιής». Αν κάνεις ένα φλας μπακ στην καριέρα σου τι θα ήθελες να σβήσεις;
Δεν θα ήθελα να σβήσω τίποτα. Αυτό που κάνουμε εμείς είναι μια προετοιμασία 10 μηνών για μια κούρσα 48 δευτερολέπτων. Μπορεί να σου τύχει οτιδήποτε. Ενα δόντι. Μια ξαφνική αδιαθεσία. Μια ίωση. Και τα χάνεις όλα.
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το σύστημα είναι περίεργα δομημένο. Αυτή όμως είναι και η γοητεία του. Το γεγονός ότι πρέπει όταν γίνονται οι αγώνες να αποδεικνύεις ποιος είναι ο καλύτερος.