Ι. Πασαλίδης Η εμβληματική φυσιογνωμία της Αριστεράς

Μια εμβληματική πολιτική φυσιογνωμία της Θεσσαλονίκης, ιδιαίτερα κατά την προδικτατορική περίοδο, ήταν ο πρόεδρος της ΕΔΑ Γιάννης Πασαλίδης. Γεννημένος στον Πόντο το 1886, σπούδασε στη Μόσχα και εργάστηκε ως γιατρός στο Σοχούμ της Γεωργίας. Το 1918 εκλέχτηκε στη Βουλή της Γεωργίας με το κόμμα των Μενσεβίκων και το 1921, με την επικράτηση των Μπολσεβίκων, κατέφυγε στη Γερμανία και στη συνέχεια στην Ελλάδα.

Το 1923 εκλέχτηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης με τον συνδυασμό Φιλελευθέρων-Δημοκρατικών, εκπροσωπώντας τους Καυκάσιους, δηλώνοντας στη Βουλή ότι είναι σοσιαλιστής. Πρωταγωνίστησε στις σοσιαλιστικές κινήσεις του μεσοπολέμου, φυλακίστηκε στη διάρκεια της Κατοχής και μετά την Απελευθέρωση εκπροσώπησε το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος στην Κ.Ε. του ΕΑΜ.

Μετά τον Εμφύλιο ανέλαβε, από το 1951, την προεδρία της ΕΔΑ την οποία, μέσα σε λίγα χρόνια, οδήγησε το 1958 στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με ποσοστό 25%. Ιδιαίτερα αγαπητός για την απλότητα με την οποία προσέγγιζε τον κόσμο, τη σταθερότητα των απόψεών του αλλά και το θυμόσοφο ύφος που χαρακτήριζε τις παρεμβάσεις του εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Θεσσαλονίκης μέχρι τη δικτατορία. Σε περιορισμό κατ’ οίκον μετά τις 21 Απριλίου, πέθανε το 1968, ενώ η κηδεία του έγινε υπό αυστηρή αστυνομική επιτήρηση.