Συλλήψεις από τα χαράματα με τον φόβο νέου φιάσκου

Πριν από δέκα μέρες η πρόβλεψη ότι ο πρώην υπουργός Εθνικής Αμυνας Ακης Τσοχατζόπουλος θα περνούσε το Πάσχα κρατούμενος στην Ασφάλεια και θα κατέληγε στον Κορυδαλλό θα ακουγόταν ως ανέκδοτο. Και όμως, υπήρχαν τρεις γυναίκες και ένας άντρας λειτουργοί της Δικαιοσύνης που γνώριζαν όσα δεν ήξεραν όλοι οι άλλοι, ούτε καν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές του αποκαλούμενου Ακης – Gate. Των συλλήψεών τους είχε προηγηθεί ένα έντονο δικαστικό παρασκήνιο: οι δικαστές είχαν τον φόβο της υπόθεσης Χριστοφοράκου με το φιάσκο της φυγής του και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μην επαναληφθεί στην τωρινή. Με απόλυτη μυστικότητα και μεθοδικότητα οι δύο εισαγγελείς Ελένη Σίσκου και Ευγενία Κυβέλου για περισσότερο από έναν χρόνο συγκέντρωσαν τα στοιχεία για τον Ακη Τσοχατζόπουλο και τους συγκατηγορουμένους του. Μελέτησαν χιλιάδες σελίδες με συμβάσεις και τραπεζικούς λογαριασμούς, αναζήτησαν τους μυστηριώδεις δικαιούχους υπεράκτιων εταιρειών, βρήκαν την πυραμίδα των προσώπων που ενεπλάκησαν στην αγοραπωλησία ακινήτων και διαπίστωσαν ότι αυτά καταλήγουν στην ιδιοκτησία του πρώην υπουργού ή στην κατοχή συγγενικών του προσώπων.

Η μόνη που γνώριζε για τις κινήσεις των συναδέλφων της στην σκακιέρα των ερευνών όλους αυτούς του μήνες ήταν η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ελένη Ράικου, με εντολή της οποίας στις 31 Μαΐου 2010 είχε ξεκινήσει η προκαταρκτική εξέταση για την απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων του πρώην υπουργού. Αιχμή του δόρατος ήταν το νεοκλασικό επί της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου 33. Εκεί, που το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης, η ανέκδοτη ιστορία περί σύλληψης ενός πρώην υπουργού έγινε κίνηση ματ της Δικαιοσύνης και ως αληθινή είδηση πλέον περνούσε στα πρωτοσέλιδα εφημερίδων και τα δελτία ειδήσεων.

Η σοβαρότητα της υπόθεσης, η βαρύτητα του αποδεικτικού υλικού, η ιδιότητα των προσώπων αλλά και το φάντασμα της φυγής των Μιχάλη Χριστοφοράκου και Χρίστου Καραβέλα, βασικών κατηγορουμένων στην υπόθεση των μαύρων ταμείων της Siemens, έκαναν τους δικαστικούς λειτουργούς να είναι σφίγγες σε κάθε βήμα της έρευνάς τους.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός, ότι αν και η διενέργεια της προκαταρκτικής ήταν γνωστή, εντούτοις δεν ανακοινώθηκε ούτε καν η άσκηση της ποινικής δίωξης εις βάρος των 15 κατηγορουμένων για το κακούργημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, όπως συνήθως συμβαίνει σε υποθέσεις δημοσίου ενδιαφέροντος. Εκ των υστέρων, από την ανάγνωση των στοιχείων της δικογραφίας, διαπιστώθηκε ότι η δίωξη είχε ασκηθεί ήδη από τις 22 Μαρτίου 2012.

Μέσα σε 19 ημέρες, όπως αποδείχθηκε, ο ανακριτής Γαβριήλ Μαλλής έκανε φύλλο και φτερό τη δικογραφία. Η ποινική αξιολόγηση στην οποία κατέληξε ο δικαστής ήταν ταυτόσημη με των δύο εισαγγελέων. Και έτσι την Μεγάλη Τρίτη άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Η έκδοση ενταλμάτων σύλληψης για τους πέντε κατηγορούμενους (σ.σ. Ακη Τσοχατζόπουλο, Νίκο Ζήγρα, Γιώργο Σαχπατζίδη, Αστέριο Οικονομίδη και Ευφροσύνη Λαμπροπούλου) ήταν μονόδρομος.

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ. Από την υπογραφή όμως μέχρι την εκτέλεση των ενταλμάτων σύλληψης χρειάστηκε να στηθεί μέσα σε λίγες μόνο ώρες μια συντονισμένη επιχείρηση της Δικαιοσύνης και με την Αστυνομία ώστε να εντοπιστούν οι κατηγορούμενοι πριν αρχίσουν οι ενδεχόμενες… απώλειες. Εισαγγελείς και οι αστυνομικοί από τα χαράματα της Μεγάλης Τετάρτης ξεκίνησαν για να φθάσουν στα σπίτια των υπόπτων. Ακόμα και εκείνες τις στιγμές το στοίχημα για τη Δικαιοσύνη ήταν να εντοπίσει όλους τους δράστες, γιατί αν προλάβαινε να δημοσιοποιηθεί η είδηση, υπήρχε η ανησυχία ότι κάποιος από αυτούς ίσως να επέλεγε τον δρόμο της φυγής.

ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΓΟΝΟΜΕΤΡΟ. Η κάνουλα της ενημέρωσης έως αργά το βράδυ της ημέρας των συλλήψεων… έσταζε με το σταγονόμετρο. Και μπορεί τελικά η σύλληψη του Ακη Τσοχατζόπουλου να αποτυπώθηκε στην τηλεοπτική κάμερα και στον φωτογραφικό φακό, αλλά ορισμένοι από τους συγκατηγορουμένους του δεν εντοπίστηκαν στις διευθύνσεις που είχαν δηλώσει. Αδαείς για όσα ετοίμαζε η Δικαιοσύνη, είχαν φύγει για τις πασχαλινές διακοπές, ενώ ο Ν. Ζήγρας, όπως διαπιστώθηκε, είχε δηλώσει ψεύτικη διεύθυνση στην Εισαγγελία – την οδό… Θέμιδος 55.

Ο Αστέριος Οικονομίδης δεν συνελήφθη την πρώτη ημέρα, αλλά εμφανίστηκε μαζί τον δικηγόρο του Δημήτρη Παπαδημητρίου το επόμενο πρωί στο γραφείο του ανακριτή. Με τη δική του παράδοση έκλεισε ο κύκλος των αιφνίδιων ενταλμάτων. Το πείραμα είχε πετύχει. «Υπάρχει περίπτωση το ίδιο σκηνικό να επαναληφθεί στο μέλλον και για άλλα δημόσια πρόσωπα;». Ουδείς, εκτός από τους εισαγγελείς, είναι σε θέση να γνωρίζει αν το ερώτημα που διατυπώνει πολύς κόσμος είναι ρητορικό ή πραγματικό. Αλλά και να γνωρίζουν, η ιστορία του Α. Τσοχατζόπουλου δείχνει ότι δεν θα σπάσουν τον «μυστικό τους κώδικα».