[Δρόμοι] Με το χαριτωμένο…

Με το χαριτωμένο…

… πρόσωπό της και τις κόκκινες μπούκλες, η Ελένα Τκατς μοιάζει με μαθήτρια που μόλις έκανε μια πετυχημένη φάρσα. Στην πραγματικότητα, η 35χρονη αυτή μητέρα που δραστηριοποιείται στην υπεράσπιση του ιστορικού κέντρου της Μόσχας είναι εξαιρετικά σοβαρή και υπεύθυνη.

Στις 4 Μαρτίου, η Ελένα εξελέγη δημοτικός σύμβουλος της περιοχής Πρέσνια, όπου ζει με τον σύζυγό της και τον 12χρονο γιο της. Ηταν κάτι που έγινε πρώτη φορά. Μέχρι τότε, οι 15 δημοτικοί σύμβουλοι της περιοχής προέρχονταν όλοι από την Ενωμένη Ρωσία, το κόμμα που υποστηρίζει το Κρεμλίνο. Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές όμως, εξελέγησαν μόλις τέσσερις φιλοκυβερνητικοί σύμβουλοι στην Πρέσνια.

Η περιοχή αυτή…

… γνωστή ως οι λίμνες του Πατριάρχη, είναι μια από τις πιο γοητευτικές της παλιάς Μόσχας. Εδώ έμενε κάποτε ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ (1891-1940). Και το διάσημο βιβλίο του «Ο Μετρ και η Μαργαρίτα» ξεκινά με την ακόλουθη φράση: «Κάποτε την άνοιξη, την ώρα ενός απίθανα ζεστού δειλινού, στη Μόσχα, στις λίμνες του Πατριάρχη, εμφανίστηκαν δύο πολίτες». Δεν είναι σπάνιο να συναντήσεις εδώ κάποιον που μιλά για τον «Μίσα» σαν να είχε πάει στο σχολείο μαζί του. Από τότε όμως που οι δημοτικές Αρχές βάλθηκαν να «αναπλάσουν» την περιοχή, οι κάτοικοι δεν αισθάνονται πλέον άνετα.

Στον αριθμό 14…

… της οδού Κοζιχίνσκι, το παλιό αρχοντικό του 19ου αιώνα κατεδαφίστηκε, και έδωσε τη θέση του σε ένα εννιαώροφο κτίριο. Πιο πάνω, στον αριθμό 25, γκρεμίστηκε ένα σπίτι του 1806, που ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Τα δέντρα τριγύρω κόπηκαν. «Ο εργολάβος δεν είχε άδεια κατεδάφισης, παρά μόνο μια προφορική εντολή του νομάρχη» λέει η Ελένα. «Ξεφυτρώνουν τσιμεντένια κτίρια τη στιγμή που δεν έχει εκδοθεί καμιά άδεια οικοδόμησης. Είναι παράνομο, όμως δεν ασχολείται κανείς. Η εταιρεία ακινήτων βιάζεται να αποκομίσει κέρδη, για να τα τοποθετήσει στο εξωτερικό. Η έδρα της, άλλωστε, είναι η Ολλανδία».

Η ιδιότητα…

… του δημοτικού συμβούλου δεν αποτελεί καμιά τεράστια εξουσία, δίνει απλώς πρόσβαση σε καλύτερη πληροφόρηση. Η Ελένα είναι αποφασισμένη να κινήσει ουρανό και γη προκειμένου να αντιταχθεί στα επόμενα σχέδια οικοδόμησης της περιοχής. Εχει όμως ένα άλλο πρόβλημα: τις δημοτικές υπηρεσίες, όπως τη θέρμανση, την ύδρευση, την ηλεκτροδότηση και τη συλλογή των σκουπιδιών. Από τότε που ο τομέας αυτός ιδιωτικοποιήθηκε, το 2005, η παροχή υπηρεσιών έχει γίνει εφιάλτης. Η Ελένα έκανε έρευνα για δύο από τις εταιρείες που διαχειρίζονται το 68% των κτιρίων της περιοχής. «Το κράτος τις επιδοτεί για να συντηρούν και να ανακαινίζουν τα κτίρια. Αλλά δεν κάνουν τίποτα». Οι εταιρείες απασχολούν για τις δουλειές αυτές μετανάστες από την Κεντρική Ασία. Οι τελευταίοι πληρώνονται επισήμως 25.000 ρούβλια (641 ευρώ) τον μήνα αλλά παίρνουν στο χέρι 7.000 ρούβλια (179 ευρώ). Τα υπόλοιπα τα τσεπώνει η Jekekha, όπως λέγεται ο οργανισμός που είναι υπεύθυνος για τις δημοτικές υπηρεσίες.