[Πρόσωπα] Παιδί της εξορίας και του πολέμου

«Ο κόσμος έφευγε τρέχοντας κι εγώ έτρεχα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Είδα ένα κοριτσάκι γύρω στα 12, την Ταράνα, μέσα στα αίματα, δεν ήξερε τι να κάνει, έκλαιγε πολύ», αφηγείται ο φωτορεπόρτερ Μασούντ Χοσάινι. Τράβηξε το στιγμιότυπο, όμως «δεν βλέπω πια τη φωτογραφία επειδή η καρδιά μου χτυπάει πιο δυνατά όταν τη βλέπω και επιστρέφουν τα συναισθήματά μου εκείνης της ημέρας», προσθέτει μιλώντας για τη συγκλονιστική φωτογραφία που του χάρισε το εφετινό Πούλιτζερ.

Ο Μασούντ Χοσάινι, φωτορεπόρτερ του Γαλλικού Πρακτορείου, είναι ένα παιδί του πολέμου που δεν γνώρισε παρά την εξορία και τον πόλεμο. Γεννήθηκε στην Καμπούλ στις 10 Δεκεμβρίου 1981, την ίδια ημέρα όπου στο Οσλο το Νομπέλ Ειρήνης απονεμόταν στην Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Εξι μήνες μετά ο Μασούντ και η οικογένειά του υποχρεώνονταν να γίνουν οι ίδιοι πρόσφυγες και να καταφύγουν στο Ιράν, όπως και εκατομμύρια άλλοι Αφγανοί. Λίγο νωρίτερα το κομμουνιστικό καθεστώς, που είχε εγκαθιδρυθεί στη χώρα μετά τη σοβιετική εισβολή του 1979, είχε συλλάβει τον πατέρα του.

«Γεννήθηκα σε λάθος μέρος, στο Αφγανιστάν, μεγάλωσα σε λάθος μέρος, στο Ιράν, ζω σε λάθος μέρος, στην Καμπούλ. Περιμένω να δω τι μου επιφυλάσσει το μέλλον», έγραψε με χιούμορ ο Μασούντ στον λογαριασμό του στο twitter. Στο Ιράν τάχθηκε με τους μεταρρυθμιστές και αποφάσισε να γίνει φωτογράφος. Πήγε στο Μασχάντ, τη μεγάλη πόλη του Βορρά κοντά στα σύνορα με το Τουρκμενιστάν, μια χώρα που ανήκε τότε στην ΕΣΣΔ, για να φωτογραφίσει τους εξόριστους συμπατριώτες του. Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ και την ανατροπή των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, επέστρεψε στην πατρίδα του. Ηταν 20 χρόνων και αποφασισμένος να ακολουθήσει το επάγγελμα του φωτορεπόρτερ. Φοίτησε σε μια μη κυβερνητική οργάνωση εκπαίδευσης στα μέσα ενημέρωσης υπό τη διεύθυνση του Γαλλο-ιρανού Ρεζά Ντεγατί και βραβεύθηκε επανειλημμένα για τη δουλειά του. Το 2007 άρχισε να εργάζεται για το Γαλλικό Πρακτορείο και πέντε χρόνια μετά ήρθε το Πούλιτζερ.

Στις 6 Δεκεμβρίου ο φωτορεπόρτερ είχε βρεθεί μόλις μερικές δεκάδες μέτρα από το σημείο της έκρηξης, η οποία σημειώθηκε σε δρόμο της Καμπούλ την ώρα που περνούσε μια πομπή σιιτών. Κατάλαβε αμέσως τι συνέβη όταν άκουσε τον κρότο και ήξερε ότι έπρεπε να φωτογραφίσει το μακελειό, να δείξει στον κόσμο τη φρίκη του πολέμου, που στοίχισε εκείνη την ημέρα τη ζωή σε 70 ανθρώπους. Οταν έφτασε επί τόπου, είδε την 11χρονη Ταράνα Ακμπάρι, τη «μικρή Αφγανή με το πράσινο φόρεμα», να πλαντάζει στο κλάμα ανάμεσα στα πτώματα. Τράβηξε τότε «μια απλή, σπαραχτική φωτογραφία, την οποία θυμάται κανείς για καιρό», όπως δήλωσε ανακοινώνοντας το βραβείο ο Σιγκ Γκίσλερ, υπεύθυνος του Πούλιτζερ ειδησεογραφικής φωτογραφίας.