Η επιστροφή του εφιάλτη

Πανικό και εφιαλτικές μνήμες από την καταστροφή του 2004 προκάλεσε ο σεισμός των 8,6 ρίχτερ που χτύπησε χθες τη Βορειοδυτική Ινδονησία. Χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν έντρομοι από τα σπίτια τους στην επαρχία Ατσέχ, περίπου 500 χλμ. από το επίκεντρο του σεισμού, με εστιακό βάθος 30 χλμ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Δύο ώρες μετά, οι ισχυροί μετασεισμοί, μεγέθους 8,2 και 6,5 ρίχτερ, γίνονταν αισθητοί στη Σιγκαπούρη, την Ταϊλάνδη, τη Μαλαισία, ακόμη και σε περιοχές της Ινδίας. Επικίνδυνο τσουνάμι ωστόσο δεν υπήρξε, ούτε και υπήρχε περίπτωση να υπάρξει λόγω του είδους του σεισμού, όπως εξηγούν οι σεισμολόγοι. Ετσι, λίγες ώρες αργότερα, το αμερικανικό Κέντρο Προειδοποίησης για Τσουνάμι στον Ειρηνικό σήμανε τέλος του συναγερμού.

Θύματα και σοβαρές ζημιές δεν υπάρχουν, υποστηρίζουν οι Αρχές της Ινδονησίας. Παρ’ όλ’ αυτά, με τις μνήμες νωπές από το φονικό τσουνάμι του 2004 που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 230.000 ανθρώπους σε 13 χώρες του Ινδικού Ωκεανού, οι κάτοικοι του Μπάντα Ατσέχ, πρωτεύουσας της επαρχίας Ατσέχ της Σουμάτρας, δεν μπορούσαν να το πιστέψουν. «Τι έχουμε κάνει και τιμωρούμαστε έτσι;», ούρλιαζε μια 47χρονη γυναίκα, που το 2004 έχασε τους γονείς της και τον έναν της γιο. «Φοβάμαι τόσο πολύ. Δεν θέλω να χάσω ξανά την οικογένειά μου», έλεγε κρατώντας σφιχτά στην αγκαλιά της τα δύο της παιδιά. Μαζί με εκατοντάδες άλλους τρομοκρατημένους πολίτες έτρεχε να βρει καταφύγιο σ’ ένα τζαμί. «Είναι σκοτεινά εδώ, αλλά φοβάμαι να επιστρέψω σπίτι. Θέλω να είμαι σε ετοιμότητα σε περίπτωση που ακολουθήσουν και άλλοι σεισμοί», έλεγε μια άλλη γυναίκα.

Στο άκουσμα των προειδοποιητικών σειρήνων για τσουνάμι, οι πολίτες έτρεχαν να απομακρυνθούν από τις παράκτιες περιοχές με ό,τι μέσο διέθεταν δημιουργώντας κυκλοφοριακό κομφούζιο. Την ίδια ώρα εκκενώνονταν οι ακτές της Ταϊλάνδης, έκλεινε το διεθνές αεροδρόμιο του Πούκετ και χιλιάδες επίσης κάτοικοι απομακρύνονταν από τα ινδικά νησιά Ανταμαν και Νίκομπαρ.

Στην πόλη Μεντάν, στη βόρεια ακτή της Σουμάτρας, ένα ολόκληρο νοσοκομείο εκκενώθηκε. Οι ασθενείς μεταφέρθηκαν άρον άρον με φορεία και αναπηρικές καρέκλες ενώ οι σειρήνες ηχούσαν σε όλο το μήκος των ακτογραμμών και οι προειδοποιήσεις μεταφέρονταν σαν αστραπή μέσω κινητών τηλεφώνων και γραπτών μηνυμάτων. Οι τουρίστες εγκατέλειψαν εν ριπή οφθαλμού τα ακριβά ξενοδοχεία με θέα το νησί Πούκετ και έγιναν ένα με το πλήθος που κατευθυνόταν όπως όπως στους λόφους. Αυτή τη φορά όμως, που το σύστημα συναγερμού λειτούργησε άψογα, το μοναδικό κύμα που χτύπησε τις άδειες παραλίες της Ινδονησίας είχε ύψος μικρότερο των 80 εκατοστών.

Σύμφωνα με ειδικούς, οι χθεσινοί υποθαλάσσιοι σεισμοί δεν θα μπορούσαν να προκαλέσουν μαζικά τσουνάμι. Οι δονήσεις, εξηγούν, ήταν οριζόντιες και όχι κάθετες, και οι τεκτονικές πλάκες μετατοπίστηκαν σε αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα η δόνηση να περιοριστεί κυρίως στον πυθμένα της θάλασσας. «Μόλις διαπίστωσα το είδος του σεισμού, αισθάνθηκα πολύ καλύτερα…», ομολογεί ο Ρότζερ Μάσον, σεισμολόγος από τη Βρετανική Γεωλογική Υπηρεσία (BGS).