Η ζήτηση των γερμανικών προϊόντων στις ξένες αγορές δίνει αυτοπεποίθηση στη Μέρκελ

Οσο διευρύνονται οι αποκλίσεις μεταξύ Βορρά και Νότου τόσο πιο παραπλανητική γίνεται η εικόνα της ευρωζώνης που διαμορφώνει ο παρατηρητής μιας οικονομικής έρευνας. Η βελτίωση του «οικονομικού κλίματος» στην ευρωζώνη τον Φεβρουάριο που διαπίστωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν οφείλεται στην ανάκαμψη του ηθικού των επιχειρηματιών και των καταναλωτών της Ιταλίας, της Ισπανίας ή βεβαίως της Ελλάδας. Ούτε καν του Βελγίου ή του πλούσιου Λουξεμβούργου.

Οπως η ίδια η Κομισιόν επισημαίνει, ο δείκτης απεικονίζει τις εξελίξεις στη Γερμανία – και πολύ δευτερευόντως στη Γαλλία. Η μεγάλη ζήτηση των γερμανικών προϊόντων στις ξένες αγορές (τη Μεγάλη Τρίτη ανακοινώθηκε νέα, ανέλπιστη αύξηση των γερμανικών εξαγωγών τον Φεβρουάριο) γεμίζει τους γερμανούς επιχειρηματίες με αισιοδοξία – και τη Μέρκελ με αυτοπεποίθηση. Και οι προοπτικές για μια πιο «νοτιοευρωπαϊκή» μισθολογική πρόοδο (των καλών εποχών, όχι των σημερινών) γεμίζουν με αισιοδοξία τους γερμανούς καταναλωτές – έρχονται και εκλογές στα τέλη του 2013.

Δικαίως οι Γερμανοί βλέπουν να πολλαπλασιάζεται στην Κίνα μια μεσαία τάξη με αγοραστική δύναμη που της επιτρέπει να ονειρεύεται ακόμη και γερμανικά αυτοκίνητα, πόσω μάλλον έπιπλα κουζίνας. Με τον ρυθμό αυτό οι Κινέζοι σύντομα θα γίνουν οι καλύτεροι πελάτες των γερμανικών προϊόντων – σήμερα είναι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Οι Γερμανοί καταναλωτές όμως; Πιστεύουν ότι δεν τους αφορά η μεγάλη αλήθεια που εκστόμισε ο Μάριο Ντράγκι, ότι «το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο έχει πλέον τελειώσει»; Δεν αισθάνονται ότι ζουν επικινδύνως;