Χωρίς αντίπαλο

Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στην απάντηση της ερώτησης: «τι έχει ο Ολυμπιακός», αλλά στην απορία: «τι δεν έχει;».

Από τον Ολυμπιακό λείπει το αντίπαλο δέος. Ναι, η καλή ομάδα που θα τον βελτιώσει ακόμη περισσότερο, που θα τον τσιτώσει τόσο ώστε να πασχίσει για τη διάκριση στην Ευρώπη, αυτός ο αντίπαλος που θα τον αναγκάσει να φέρει και άλλους ποδοσφαιριστές κλάσης στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας. Γιατί στο Λιμάνι πρέπει να βρουν ένα κίνητρο προκειμένου να γίνουν καλύτεροι και να εκτοξευτούν. Με τους υπάρχοντες ποδοσφαιριστές, πάντως, μπορούν να πανηγυρίζουν για κάποια χρόνια ακόμη. Αλλωστε, προβλέπεται αιμορραγία στο έμψυχο δυναμικό των υπολοίπων ομάδων, οπότε λίγο – πολύ ο Ολυμπιακός θα παίζει μόνος του.

Και αν ο φετινός τίτλος ήρθε με σασπένς και ύστερα από την ανατροπή του -5 από τον ΠΑΟ, το ζητούμενο σχετίζεται με την επόμενη ημέρα. Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε και ήδη ο Ολυμπιακός μετρά 39 τίτλους, πολύ περισσότερους από τους όποιους ανταγωνιστές του. Οπότε; Σε εποχές δύσκολες οφείλει να φτιάξει μια ομάδα που θα στέκεται καλά στην Ευρώπη και παράλληλα θα συνεχίσει να διαθέτει όραμα για κυριαρχία εντός των συνόρων. Η αυτοκρατορία του Ολυμπιακού είναι χτισμένη σε γερά θεμέλια και δεν αμφισβητείται από κανέναν. Με τον ΠΑΟ στη δίνη διοικητικής κρίσης και την ΑΕΚ να ρίχνει κατά πολύ το μπάτζετ την προσεχή σεζόν, μένει να δούμε πώς θα κινηθεί ο Ολυμπιακός. Εχει τη μαγιά της ισχυρής διοίκησης, το γήπεδο που μοιάζει με μαγνήτη για τον κόσμο, το άξιο έμψυχο δυναμικό. Αν ήταν σίγουρη η παραμονή του Βαλβέρδε, όλα τα προβλήματα θα είχαν λυθεί. Αλλά η συνέχεια του Ολυμπιακού επιβάλλει να μείνει ο προπονητής που έφερε ηρεμία, τίτλους και εμφανίζει ομάδα με στυλ σε οποιοδήποτε γήπεδο της Ευρώπης και αν αγωνίζεται.