Αστεία υπόθεση

Πλάκα κάνουν;

Δεν μπορεί, περί αυτού θα πρόκειται. Εκτός αν όσοι ψηφίζουν στους διαγωνισμούς της Σούπερ Λίγκας κρίνουν με οπαδικά και όχι με αντικειμενικά κριτήρια.

Λοιπόν: στα πρόσφατα αποτελέσματα για τον καλύτερο παίκτη της αγωνιστικής, ο Μιραλάς καταποντίστηκε και δεν πήρε ούτε 15%. Πρώτος ο Λάζαρ με 47,52% και δεύτερος ο Ούμπιντες με 38,21%. Τι κι αν μίλησαν οι πάντες με εγκωμιαστικό τρόπο για τον βέλγο στράικερ; Τι κι αν ανέβηκε στην κορυφή των σκόρερ; Ο Μιραλάς σημείωσε τέσσερα γκολ, κάτι που δεν συμβαίνει κάθε μέρα, αλλά το γεγονός διέφυγε την προσοχή ορισμένων. Ο Λάζαρ θα έκανε περισσότερα, όπως και ο… Ούμπιντες.

Στο δε καλύτερο γκολ, άρεσε πολύ το α λα Χατζηπαναγή κόρνερ του Πάμπλο Γκαρσία (58,88%) στην Κέρκυρα, δεύτερο ήταν του Κλέιτον (21,74%) και τρίτο του Μήτρογλου (19,38%). Προφανώς τα σόλο και οι κούρσες από τη μία περιοχή στην άλλη δεν συγκινούν. Να ζητούν παραπάνω από τον Μήτρογλου;

Το όλο θέμα έχει ασφαλώς την πλάκα του. Αρκετές φορές τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών της Λίγκας σηκώνουν μεγάλη κουβέντα. Αυτή τη φορά, μάλλον παράγινε το κακό. Δύο άσοι που ανήκουν στο δυναμικό του Ολυμπιακού βυθίστηκαν στις προτιμήσεις του κοινού. Είναι αυτό που λέμε, ποτέ δεν γνωρίζει κάποιος τι μπορεί να βγάλει η κάλπη.

Στον αντίποδα, ένα θέμα σχετίζεται με το προφίλ αυτών που ψηφίζουν. Μπήκαν μαζικά οι φίλοι του ΠΑΟΚ και έδωσαν τις πρωτιές σε Λάζαρ και Πάμπλο Γκαρσία; Ή μήπως αυτές οι ψήφοι ήταν «αντί», ώστε να μην αναδειχθούν πρώτοι οι Μιραλάς και Μήτρογλου;

Το βραβείο δεν λέει επί της ουσίας τίποτα. Ενα αναμνηστικό, δύο-τρεις φωτογραφίες, κάποιες τυπικές δηλώσεις, αυτό είναι όλο. Διαδικαστικά θέματα. Το ζήτημα είναι κατά πόσο τα αποτελέσματα απηχούν την κρίση της πλειοψηφίας των φίλων του ποδοσφαίρου. Ανεξάρτητα από έγχρωμα ή μη γυαλιά.