Νίκη με γεύση ήττας για τον Ραχόι
4 λεπτά
Μπορεί η Κεντροδεξιά του Μαριάνο Ραχόι να πανηγυρίζει την πρώτη της νίκη στην Ανδαλουσία από την πτώση του φρανκικού καθεστώτος, αλλά για να κυβερνήσει για πρώτη φορά την πολυπληθέστερη περιφέρεια της Ισπανίας θα χρειαστεί να περιμένει τουλάχιστον τέσσερα χρόνια ακόμη. Το αποτέλεσμα των προχθεσινών εκλογών άφησε μια πικρή γεύση στον ισπανό Πρωθυπουργό. Παράλληλα έδωσε μια μικρή ανάσα στους Σοσιαλιστές, οι οποίοι πριν από μερικούς μήνες δοκιμάστηκαν από τη χειρότερη ήττα της ιστορίας τους. Το Λαϊκό Κόμμα απέσπασε το 40,6% των ψήφων και αναδείχθηκε πρώτη δύναμη, χάνοντας όμως τον στόχο των 55 εδρών που θα του επέτρεπε να κυβερνήσει. Οι 50 έδρες που κατέκτησε το διατηρούν στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Από την άλλη πλευρά, το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Αλφρέδο Πέρεθ Ρουμπαλκάμπα περιορίστηκε στο 39,5% καταγράφοντας απώλειες της τάξεως των 9,5 μονάδων. Ωστόσο η στήριξη της Ενωμένης Αριστεράς, που είδε τα ποσοστά της να διπλασιάζονται (από 6% σε 12%), επιτρέπει στον Χοσέ Αντόνιο Γκρινιάν να παραμείνει στο τιμόνι της ηλιόλουστης Ανδαλουσίας.
ΡΕΚΟΡ ΑΝΕΡΓΙΑΣ. Αλλά ούτε ο Σοσιαλιστής κυβερνήτης έχει ιδιαίτερους λόγους για να πανηγυρίζει. Η περιφέρεια των 8,4 εκατομμυρίων κατοίκων βλέπει το ένα τρίτο του ενεργού της πληθυσμού να βρίσκεται χωρίς δουλειά. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η ανεργία στην περιοχή κατέγραψε τη μεγαλύτερη αύξηση τα τελευταία χρόνια. Παρά την κρίση που έχει χτυπήσει την περιοχή, ο Αντόνιο Γκρινιάν κατάφερε να ανακόψει την εκλογική ηγεμονία της επελαύνουσας Κεντροδεξιάς. Στις τοπικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο του 2011 το PP κατέλαβε τις 11 από τις 13 αυτόνομες περιφέρειες της χώρας, το PSOE καμία. Στις βουλευτικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου ο Μαριάνο Ραχόι πέτυχε την πολυπόθητη νίκη που του εξασφάλισε την αυτοδυναμία. Με την εξαίρεση της Χώρας των Βάσκων, όπου κυβερνά ένας συνασπισμός σοσιαλιστών και συντηρητικών και οι πολίτες της θα κληθούν να ψηφίσουν την άνοιξη του 2013, η Ανδαλουσία ήταν το τελευταίο προπύργιο του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην Ισπανία.
Η εκλογική νίκη, που τελικά δεν εξασφάλισε την εξουσία, δεν έχει σημασία μόνο σε συμβολικό επίπεδο. Το αποτέλεσμα προσφέρει έναν νέο πονοκέφαλο στον ισπανό Πρωθυπουργό, ο οποίος φιλοδοξούσε να θέσει υπό τον έλεγχό του μια σημαντική περιφέρεια εν μέσω μιας σοβαρής οικονομικής κρίσης. Η κατάκτηση της Ανδαλουσίας θα έστελνε ένα μήνυμα δημοσιονομικής πειθαρχίας στις Βρυξέλλες και στις αγορές καθώς οι αυτόνομες περιφέρειες είναι οι κυρίως υπεύθυνες για τον εκτροχιασμό του ελλείμματος. Αντίθετα, το αποτέλεσμα στην Ανδαλουσία ήταν ένα μήνυμα με αποδέκτη τον ίδιο τον Ραχόι. Γιατί μπορεί οι αισιόδοξοι του PP να υποστηρίζουν ότι το κόμμα αύξησε τα ποσοστά του κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με τις τοπικές εκλογές του 2008, οι πραγματιστές όμως γνωρίζουν πολύ καλά ότι συγκριτικά με τις βουλευτικές εκλογές του 2011 έχασαν περισσότερες από 420.000 ψήφους. Από αυτή την άποψη, η Κεντροδεξιά δεν πέτυχε μια «ιστορική νίκη», όπως θέλει η γενική γραμματέας του Λαϊκού Κόμματος Μαρία Ντολόρες ντε Κοσπεντάλ, αλλά έζησε την πρώτη της μεγάλη αιμορραγία έπειτα από αλλεπάλληλους θριάμβους.
ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ. Οι Σοσιαλιστές από την πλευρά τους έσπευσαν να ερμηνεύσουν το αποτέλεσμα ως προϊόν της «αποτυχίας του Ραχόι και της πολιτικής του», όπως δήλωσε από τη Μαδρίτη η Σοσιαλίστρια Ελενα Βαλενθιάνο. Ενδεχομένως η αλήθεια να βρίσκεται κάπου στη μέση. Σε κάθε περίπτωση, ο Μαριάνο Ραχόι βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν εξαιρετικά δύσκολο στόχο: τη μείωση του ελλείμματος από το 8,5% στο 3% μέσα σε δύο χρόνια. Οπως σημειώνει η «El Pais», η Ισπανία καλείται να μειώσει το έλλειμμά της περισσότερο ακόμη και από τις χώρες που κατέφυγαν στη βοήθεια του μηχανισμού στήριξης, δηλαδή την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Καλείται, επομένως, να λάβει ακόμη πιο αυστηρά μέτρα. «Οι 5,5 μονάδες σε δύο χρόνια είναι ένα είδος καταδίκης», δηλώνει στην ισπανική εφημερίδα ο Γκούντραμ Βολφ, υποδιευθυντής του ινστιτούτου Bruegel. Ωστόσο οι Βρυξέλλες εξακολουθούν να πιέζουν. Και ο ισπανός Πρωθυπουργός, ο οποίος επιμένει σε πιο χαλαρά μέτρα, μετά την Ανδαλουσία είναι πιθανό να χάσει και τις αντιστάσεις του.














