Η πτώση άρχισε στη δεκαετία του ’80

Η παρακμή για την Πειραϊκή – Πατραϊκή αρχίζει τη δεκαετία του ’80. Το 1981 αγοράζει τις εγκαταστάσεις της εταιρείας V. Deiden στη Δυτική Γερμανία, με στόχο την επικράτησή της στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια αγορά. Εχει ήδη επεκταθεί με νέες μονάδες στην Ελλάδα. Κινήσεις που σύμφωνα με τον Σοφοκλή Κολαΐτη, γενικό διευθυντή του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδος, έγιναν για να εξυπηρετήσουν κυρίως πολιτικές σκοπιμότητες. Επειτα από μεγάλα ανοίγματα και δανεισμό η επιχείρηση δεν μπορεί να κρατηθεί άλλο στα πόδια της. Ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας στην Ελλάδα βυθίζεται σε κρίση και το εργοστάσιο περνάει στα χέρια του Δημοσίου. Το 1986 γίνεται μερική μετοχοποίηση των χρεών της εταιρείας. Τέσσερα χρόνια αργότερα νέο πρόγραμμα εξυγίανσης προβλέπει μείωση της παραγωγικής δραστηριότητας και απολύσεις. Σταματάει τη λειτουργία της το ’92 και κλείνει οριστικά το ’96. Μηχανήματά της που δεν λεηλατήθηκαν πουλήθηκαν ως παλιοσίδερα στον Ασπρόπυργο. Κάποια κομμάτια πουλήθηκαν στην Αργεντινή και άλλα στην Ινδία. Το πλήγμα για την Πάτρα είναι μεγάλο. Σύμφωνα με έρευνα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Δυτικής Ελλάδας σε μια 20ετία (1976-1996) κλείνουν στην πόλη 20 βιομηχανικές – βιοτεχνικές επιχειρήσεις που απασχολούσαν πάνω από 4.000 εργαζομένους λίγα χρόνια πριν από τη συνταξιοδότηση και μεγαλύτερο αριθμό νέων. Εκείνη την περίοδο στις μεγάλες επιχειρήσεις που βάζουν λουκέτο συγκαταλέγονται τα ελαστικά Pirelli (530 εργαζόμενοι), η χαρτοποιία του Λαδόπουλου (400 εργαζόμενοι) και η σαπωνοποιία ΒΕΣΟ ΑΕ (180 εργαζόμενοι).

Σήμερα λειτουργούν στην Πάτρα περίπου 100 βιομηχανικές – βιοτεχνικές επιχειρήσεις με 3.000 εργαζομένους. Η ανεργία στην πόλη υπολογίζεται στο 25%. Και η βιομηχανική ζώνη στην Ακτή Δυμαίων, απέναντι από τον Νότιο Λιμένα, είναι κορεσμένη με κουφάρια ερειπωμένων εργοστασίων. Παρά τη λειτουργία του λιμανιού εκπρόσωποι των εργατών και των βιομηχάνων διαμαρτύρονται για την έλλειψη υποδομών. Αν και πύλη προς τη Δύση για εμπορεύματα, η Πάτρα δεν διαθέτει ακόμη σύγχρονο και ασφαλές οδικό δίκτυο που να τη συνδέει με την Αθήνα, εμπορικό σιδηρόδρομο και υποδομές για φυσικό αέριο.