Κατάδυση στην Αβυσσο

Στον Νότιο Ειρηνικό υπάρχει ένα σημείο του βυθού όπου το βάθος του ξεπερνά το ύψος του Εβερεστ. Ονομάζεται Challenger Deep, βρίσκεται στην Τάφρο των Μαριάνων και κατά τους επιστήμονες είναι η πιο βαθιά υποθαλάσσια χαραμάδα της Γης. Η πρόσβαση είναι πολύ δύσκολη, αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνη. Ζουν αποκλειστικά σπάνιοι θαλάσσιοι οργανισμοί, ενώ άνθρωποι δεν έχουν τολμήσει να πλησιάσουν εδώ και 50 χρόνια. Πλην του Τζέιμς Κάμερον. Ο καναδός σκηνοθέτης και παραγωγός των μεγάλων επιτυχιών, του «Τιτανικού», του «Αβαταρ», της «Αβύσσου» και πολλών άλλων, ετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη βουτιά όλων των εποχών. Αυτή που θα του χαρίσει το Οσκαρ κατάδυσης.

Εως σήμερα περισσότεροι άνθρωποι έχουν πάει στο Φεγγάρι απ’ ό,τι στην Τάφρο των Μαριάνων, υποστηρίζουν ειδικοί επιστήμονες σε μια προσπάθεια να εξηγήσουν τη δυσκολία του εγχειρήματος. Και αυτό λόγω της ασύλληπτης υδροστατικής πίεσης, που με απλά λόγια ισοδυναμεί με την πίεση την οποία μπορούν να ασκήσουν στα δάχτυλα του ποδιού τρία τζιπ μαζί ή όση θα ασκούσαν 8.000 ελέφαντες σε ένα μικρό αυτοκίνητο πόλης. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι τα… παραδοσιακά ψάρια είναι αδύνατο να επιβιώσουν στο «πιο εχθρικό και απομονωμένο περιβάλλον του πλανήτη», όπως το περιγράφει ο Αντι Μπόουεν από το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Woods Hole. Στην περιοχή διαβιούν κυρίως σπάνιες μικροσκοπικές γαρίδες, περίεργα χέλια, θαλάσσιες ανεμώνες, σκουλήκια με αγκαθωτά πόδια και ολοθουροειδή – γνωστά ως αγγούρια της θάλασσας λόγω του σχήματός τους. Σε αυτό το βάθος των 11 χλμ. ο Κάμερον θα κατέβει με ένα μονοθέσιο υποβρύχιο με πολύ μικρές διαστάσεις για να αντέξει τις πιέσεις. Στον σχεδιασμό του βοήθησε και ο ίδιος ο Κάμερον, δικαιολογώντας έτσι και τον αυτοχαρακτηρισμό του: «πρεζόνι της επιστήμης».

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΥΝΟΡΟ. Στην πραγματικότητα πρόκειται για το τελευταίο χαμένο σύνορο του πλανήτη που θα εξερευνηθεί από πρώτο χέρι, έπειτα από τουλάχιστον μισό αιώνα, τονίζουν οι ωκεανολόγοι. Μόνο δύο άνθρωποι, ο ελβετός μηχανικός Ζακ Πικάρ και ο πλοίαρχος του αμερικανικού Ναυτικού Ντον Γουόλς, έχουν επιχειρήσει έως σήμερα να κατέβουν σε αυτή την υποθαλάσσια κοιλάδα. Εμειναν όμως μόλις 20 λεπτά. Το υποβρύχιό τους ανασηκώθηκε με τόση δύναμη από τον πυθμένα της θάλασσας, ώστε το μόνο που κατάφεραν να δουν από το μικρό παράθυρό τους ήταν πυκνή ομίχλη. Αυτή η κατάδυση έγινε το 1960 και έκτοτε δεν υπήρξε άλλη προσπάθεια. Στάλθηκαν βέβαια αρκετά μη επανδρωμένα υποβρύχια, τα οποία βοήθησαν τους επιστήμονες να σχηματίσουν μια εικόνα του κόσμου εκεί κάτω. Τονίζουν ωστόσο ότι υπάρχει τεράστια διαφορά στο να βλέπεις κάτι από το μόνιτορ ενός υπολογιστή και από το να μπορείς να το παρατηρήσεις από κοντά. Στόχος του Κάμερον είναι να σπάσει κατά πολύ το προηγούμενο φράγμα του χρόνου και να παραμείνει στον πυθμένα του ωκεανού τουλάχιστον έξι ώρες – τεχνικά έχει «αέρα» για 56 ώρες. Μόνο έτσι θα έχει τη δυνατότητα να συλλέξει τα στοιχεία που θα προωθήσουν την επιστημονική έρευνα. Επειδή είναι φύσει αδύνατο να απαρνηθεί τη σκηνοθετική του ιδιότητα, σε συνεργασία με το «National Geographic» θα σκηνοθετήσει ένα υποθαλάσσιο ντοκιμαντέρ, το οποίο θα περιλαμβάνει τρισδιάστατες σκηνές. Το πάθος του διάσημου σκηνοθέτη για τις καταδύσεις και τις υποθαλάσσιες λήψεις δεν είναι κάτι καινούργιο. Φαίνεται όμως ότι τον τελευταίο καιρό οι ωκεανοί γενικά, αλλά και η Τάφρος των Μαριάνων ειδικότερα προσελκύουν το ενδιαφέρον και άλλων διάσημων παραγόντων του επιχειρηματικού κόσμου, όπως του Ρίτσαρντ Μπράνσον της Virgin και του πρώην διευθύνοντος συμβούλου της Google Ερικ Σμιντ.