Γαλλική «ποίηση» στην οθόνη
H Κλεμάνς Ποεζί φωτογραφισμένη τον περασμένο Μάιο στο περιθώριο του 64ου Φεστιβάλ Καννών
Η Κλεμάνς Ποεζί είναι κάτι περισσότερο από μια νέα γαλλίδα ηθοποιός και από πρόσωπο της μόδας. Μέσα από μια κινηματογραφική καριέρα που αναπτύχθηκε σε αγγλικές παραγωγές, η αξία της μετρά για το σύγχρονο γαλλικό σινεμά όσο της Κατρίν Ντενέβ και της Ζαν Μορό στην εποχή τους.
Παράξενη και όμορφη, ανέμελη και άνετη, η Ποεζί («ποίηση» στα ελληνικά, αν και με διαφορετική ορθογραφία) συμμετέχει στην κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου που διοργανώνει το Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας και την ερχόμενη Τετάρτη (28 Μαρτίου) θα παραβρεθεί στην προβολή της ταινίας της, τον τίτλο της οποίας οι διοργανωτές του φεστιβάλ τον κρατάνε για έκπληξη.
Πάντως, η Ποεζί τελευταία πρωταγωνίστησε στη γαλλική ταινία για τη Ζαν ντ’ Αρκ «Jeanne captive», παραγωγής 2011, στην ιστορική δραματική μίνι σειρά «Birdsong», παραγωγής 2012, με βάση το βιβλίο του Σεμπάστιαν Φοκ, ως γαλλίδα ερωμένη ενός βρετανού στρατιώτη στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και σε επεισόδια της νεανικής σειράς «Gossip girl» (Star).
«Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι μια μέρα θα με θεωρούσαν ελπίδα του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου. Ξεκίνησα να παίζω μάλλον ασυνείδητα, με την επιθυμία να εξερευνήσω το σινεμά ταυτόχρονα με άλλα πεδία δράσης, όπως η μουσική και η ζωγραφική. Μετά όμως αυτό έγινε το επάγγελμά μου. Βέβαια είναι ανακουφιστικό να σε αναγνωρίζουν χάρη σε αυτό με το οποίο ασχολείσαι», λέει στα «ΝΕΑ».
Είναι μόλις είκοσι εννέα ετών. Και ακόμη μοιράζεται στις συνεντεύξεις της τις σχολικές της αναμνήσεις. Για κακομαθημένες συμμαθήτριες που την έκαναν στα ευαίσθητα χρόνια της εφηβείας να νιώθει ασήμαντη, διαφορετική και ότι δεν ανήκει ανάμεσά τους επειδή δεν ήταν τυποποιημένα (για την εποχή των ’80s) όμορφη.
Γι’ αυτό είναι περίεργο που ασκεί ένα επάγγελμα του οποίου η επιτυχία υπολογίζεται από τις ενδείξεις δημοτικότητας. Κι όμως η Κλεμάνς Ποεζί έγινε γνωστή από τον ρόλο της Φλερ Ντελανκούρ σε τρεις ταινίες του «Χάρι Πότερ». Στη συνέχεια πέτυχε το μείγμα διαφορετικών ρόλων, καθώς συνδυάζει ερμηνείες σε ιστορικά έργα εποχής, όπως η Μαρία Στούαρτ, η βασίλισσα Ισαβέλα (στον σαιξπηρικό «Ριχάρδο Β’»). Η ίδια υποδύθηκε τη φίλη ενός γκάνγκστερ, στο νουάρ «Αποστολή στην Μπριζ», ως συμπρωταγωνίστρια του Κόλιν Φάρελ. «Μου αρέσει να περνάω από τη μια πραγματικότητα στην αντίθετή της. Από την ανέμελη περσόνα στη δραματική ηρωίδα. Αυτός είναι ο λόγος που αγαπώ το επάγγελμά μου», λέει.
Τελευταίος της ρόλος είναι στην ταινία του Ντάνι Μπόιλ «127 ώρες». Ως η πρώην φίλη τού – παγιδευμένου στη Γιούτα – ορειβάτη Ααρον Ράλστον (Τζέιμς Φράνκο), που του δίνει δύναμη να ζήσει χαμογελώντας του μέσα στις παραισθήσεις του.