Η Αννα Φρανκ στο Βερολίνο

Οταν η νεαρή Αννα Φρανκ ξεδίπλωνε τα συναισθήµατά της στις σελίδες ενός ηµερολογίου, ούτε που µπορούσε να διανοηθεί πως αυτές οι αράδες θα αποτελούσαν µετά το τέλος του πολέµου µία από τις πιο σηµαντικές µαρτυρίες για την ωµότητα της γερµανικής κατοχής. Ούτε βέβαια ότι θα γινόταν ίσως το πιο γνωστό θύµα του Ολοκαυτώµατος. Πώς θα µπορούσε άλλωστε να συνειδητοποιήσει η ίδια το µέγεθος της ωριµότητάς της, αυτό που συγκίνησε εκατοµµύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσµο; Κοιτώντας τη φωτογραφία από τα χθεσινά αποκαλυπτήρια του οµοιώµατός της στο Μουσείο της Μαντάµ Τισό, στο Βερολίνο, σχεδόν αυθόρµητα αναρωτιέσαι: τα αγόρια και τα κορίτσια της ηλικίας της, σαν το τσούρµο που κοιτάει µε απορία το κέρινο οµοίωµά της, πόσο προβληµατισµένα είναι για τη ζωή, την αγάπη, το µέλλον της ανθρωπότητας; Εξαρτάται: πού και πώς ζουν. Αν, λοιπόν, ο πόλεµος και οι κακουχίες είναι ο τρόπος – ο πιο βίαιος – για να ωριµάσει ένα παιδί, ίσως είναι καλύτερα να µείνει για πάντα παιδί.