Αυξήσεις μισθών στο τραπέζι της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας

Εναν χρόνο μετά την επιχειρησιακή σύμβαση που έδινε αυξήσεις στους μισθούς των εργαζομένων στην Αθηναϊκή Ζυθοποιία, η διοίκηση της εταιρείας υπό τον νέο μάνατζερ Ζωούλλη Μηνά θα καθήσει στο τραπέζι με τα σωματεία των εργαζομένων προκειμένου να επιτύχει νέα σύμβαση, η οποία θα διασφαλίζει τις αυξημένες αμοιβές και τις θέσεις εργασίας. Πρόκειται για μία από τις ελάχιστες εργασιακές συμβάσεις στην επιχειρηματική κοινότητα που περιέχει αυξήσεις μισθών. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι οι μισθοί των εργαζομένων της θυγατρικής του ολλανδικού ομίλου Heineken είναι υψηλότεροι των κλαδικών συμβάσεων τουλάχιστον κατά 10%.

Ειδικότερα οι 1.200 εργαζόμενοι της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας στα τρία εργοστάσια παραγωγής μπίρας, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα και στο εργοστάσιο εμφιάλωσης του νερού ΙΟΛΗ στη Λαμία κατά τη διάρκεια του 2011 απήλαυσαν αυξήσεις 1,7% στους τρέχοντες μισθούς. Οπως είπε ο Χρ. Μάζος, διευθυντής εργασιακών σχέσεων της εταιρείας, «οι μισθοί των εργαζομένων είναι υψηλότεροι πάνω από 10% από τις αντίστοιχες κλαδικές συμβάσεις». Ετσι πέρυσι η εταιρεία απέσπασε το βραβείο του καλύτερου εργασιακού περιβάλλοντος. Ολα αυτά μεσούσης της οικονομικής κρίσης, της μείωσης των μισθών και των απολύσεων, που αποτελούν τον κανόνα στην ελληνική αγορά.

Στελέχη της εταιρείας έλεγαν πως «η Αθηναϊκή Ζυθοποιία δεν είχε ακολουθήσει ποτέ πολιτική απολύσεων, καθώς κάτι τέτοιο είναι ξένο προς τη φιλοσοφία της». Ακόμα και κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, «δεν κατέφυγε ποτέ σε αυτή τη μέθοδο (η μόνη μείωση του προσωπικού προέρχεται από τις συνταξιοδοτήσεις). Αντίθετα, έχει διασφαλίσει τις θέσεις των εργαζομένων της και ακολουθεί πρόγραμμα προσλήψεων κάθε χρόνο, ανάλογα με τις ανάγκες της. Για παράδειγμα το 2011 ενίσχυσε τις εμπορικές και οικονομικές υπηρεσίες της με νέα στελέχη». Τα ίδια στελέχη τόνιζαν πως για την αντιμετώπιση της κρίσης η πολιτική που ακολουθείται στα εργασιακά θέματα, «βασίζεται στον σεβασμό και την εμπιστοσύνη που υπάρχει μεταξύ της διοίκησης της εταιρείας και των εργαζομένων και καθορίζεται μέσα από τον διάλογο με τα τρία σωματεία εργαζομένων – Αθήνας και Λαμίας, Θεσσαλονίκης, Πάτρας. Συνήθως ο διάλογος καταλήγει σε αμοιβαία αποδεκτές διμερείς συμφωνίες. Οι αυξήσεις των μισθών και η διαχείριση των παροχών γίνεται πάντοτε σε συμφωνία με τα σωματεία, όπως και οι βασικοί όροι των εργασιακών σχέσεων».