[Στην ανάπαυλα] Κομμώσεις «Bruχelles» (πετσοκόβουμε και όνυχας)

Μετά την ολονυχτία και τη μεγάλη αϋπνία, ήρθε με την αυγή του ήλιου και το αγγελτήριο αναβολής θανάτου από τις Βρυξέλλες. Αφημένος στον καναπέ σαν ζωντανό ριχτάρι (απόδειξη η γάτα που απλώθηκε απάνω μου κι αποκοιμήθηκε μια χαρά το ζωντανό) περίμενα με τις ώρες την απόφαση. Ολος ο κόσμος κοιμότανε του καλού καιρού, εγώ εκεί. Στις επάλξεις, να περιμένω τον Χασαπόπουλο να μου πει, πέρασα στις Πανευρωπαϊκές; ή με στείλανε σε κάνα ΤΕΙ Ανω Αγουλινίτσας να μετράω τις μέρες με τα δόντια της τσατσάρας. Μ’ αυτόν τον Ιορδάνη δε, έχω πάθει μεγάλη εξάρτηση. Αμα δεν τον δω μια φορά τη μέρα στο γυαλί, βγάζω φλουπέτες στους παράμεσους. Ασε που δεν χρειάζεται να μιλήσει. Με το που λέει «Ιορδάνη» η Ολγα, και βγαίνει στον αέρα ο Τζόρνταν, απ’ τους κύκλους κάτω απ’ τα μάτια του τα καταλαβαίνω όλα. Πώς τα πήγαμε, ποιος έφυγε, ποιος έμεινε, ποιος μετακόμισε, ποιος διαγράφτηκε.

Δεν έχω δει στη ζωή μου πιο άγρυπνο και ταλαιπωρημένο βλέφαρο, από το βλέφαρο του «Χασά». Συγγνώμη για το θάρρος αλλά απ’ την πολλή συνάφεια έχω αναπτύξει τέτοια οικειότητα με τους Newς Casters που τους λέω με τα χαϊδευτικά τους. Να φανταστείς, στην Τσαπανίδου προχθές που στεκότανε όρθια στο ένα πόδι μού ξέφυγε και της φώναξα:

– «Πόπη μου, μια κι είσαι όρθια, μου πιάνεις το τασάκι».

Χθες το βράδυ πάντως περίμενα, περίμενα… είδα όλα τα τηλεμάρκετινγκ στο Μega, όλα τα φίδια πώς σκοτώνουν και πώς αναπαράγονται οι μπεκάτσες στο Ανιμαλ Πλάνετ, όλες τις κηλίδες του ήλιου και το μεθάνιο του Αρη στο Ντισκάβερι, κι εκεί στη μέση τής «Βέρα στο δεξί», πάνω που πήγε να φρικάρει ο Κώστας ο Καζάκος, βγαίνει στον αέρα η Βρυξέλλα και γίναμε «Χριστού θεασάμενοι». Βγήκανε όλοι, από τον Ολι Ρεν, τον Παπαδήμο, τον Βενιζέλο μέχρι την Κριστίν Λαγκάρντ. Αυτή την Κριστίν (για συντομία), δεν ξέρω γιατί, εγώ την έχω ίδια ο Κούλης Στολίγκας. Μόνο η πασμίνα η φούξια στον ώμο μού φέρνει λίγο προς Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα (πλάκα με κάνεις) και λίγο περισσότερο προς Ηλία Ψινάκη.

Αυτή λέει, η Λαγκάρντ, θα μας επιβλέπει και θα μας συμβουλεύει πώς να καθαρίσουμε. Αλλωστε στους οικονομικούς κύκλους είναι γνωστή ως «serial killer».

Την άλλη μέρα ξύπνησα αργά. Κι έτσι μισοκοιμισμένος ακόμα, πήρα τους ανθρώπους που αγαπάω και μ’ αγαπάνε και που αυτές τις μέρες είχαμε χαθεί για γνωστούς κοινωνικοπολιτικούς λόγους, κι είπαμε να ξαναβρεθούμε, μπας κι έρθει και ξανανθίσει η αγάπη να μας σώσει. Αν έρθουνε όλοι στο ραντεβού, υπάρχει ακόμα μια ελπίδα. Αλλιώς μαύρο Σόιμπλε που μας έφαγε.

ΥΓ: Τα συγχαρητήριά μου στην κυρία Μέρκελ. Χθες έφερε στον κόσμο ένα ολοκαίνουργιο σακάκι, με καστανά κουμπιά και καταγάλανα πετάκια. Να της ζήσει.