Τα χρέη δεν έχουν τέλος

ΑΕΚ, ώρα μηδέν. Για τους παράγοντες οι υποσχέσεις είναι ανέξοδες. Μοιράζονται αφειδώς και δίχως το παραμικρό κόστος. Μετά την εποχή Αδαμίδη, ιδού και ο κ. Δημητρέλος. «Θα πληρωθείτε σε τέσσερις δόσεις», είπε στους ποδοσφαιριστές ο νέος πρόεδρος της ΠΑΕ. Θα, θα , θα… Τόσο πολλά δεν λένε ούτε οι πολιτικοί. Αλλά, όπως συμβαίνει και με αυτούς, ουδείς εμπιστεύεται τον κ. Δημητρέλο. Διότι δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο. Προηγήθηκαν και άλλες συναντήσεις επί θητείας Σταύρου Αδαμίδη, πάντα με περιεχόμενο το να κάνουν υπομονή οι παίκτες, να «βάλουν πλάτη», ώστε να εξοφληθούν αργότερα και να πάρει η εταιρεία τα απαραίτητα χαρτιά προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμετοχή της ομάδας σε εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις. Αλλά δεν είναι μόνο οι νυν παίκτες της ΑΕΚ στους οποίους οφείλονται χρήματα. Η ΠΑΕ πρέπει να δώσει κάποιες χιλιάδες ευρώ σε προηγούμενους άσους – στον Μαϊστόροβιτς και στον Σκόκο, για παράδειγμα. Εδώ δεν ταιριάζει το ρητό «χρωστά σε όσους μιλούν ελληνικά». Η… χάρη της ΑΕΚ ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα.

Η διαχείριση από το 2004 και μετά ήταν απαράδεκτη. Από την ΑΕΚ πέρασαν πολλά χρήματα – άνω των 180 εκατ. ευρώ -, αλλά επενδύσεις δεν έγιναν, ενώ οι εμπλεκόμενοι συναγωνίστηκαν ο ένας τον άλλον στα λάθη. Αποτέλεσμα; Η ΑΕΚ στερείται παραγόντων, οι μέτοχοι έχουν εξαφανιστεί, μόνο ο κ. Παππάς κάνει με ορισμένες κινήσεις αισθητή την παρουσία του, και βέβαια η ντροπή λόγω της αδυναμίας να σφραγιστούν τα εισιτήρια του αγώνα με τον ΟΦΗ δεν έχει προηγούμενο. Ορισμένοι υποψιάζονται ότι οι μέτοχοι κατά βάθος βλέπουν τη σωτηρία της ΠΑΕ μέσω ενός επώδυνου υποβιβασμού. Αρα μια διαγραφή, ένα κούρεμα χρεών. Και οι παίκτες προβληματίζονται για το τι πρέπει να κάνουν, αν θα προχωρήσουν σε προσφυγές ή όχι. Γιατί ζουν σε μια κατάσταση αβεβαιότητας σχετικά με το πότε θα πάρουν τα δεδουλευμένα, ενώ δεν έχουν ακόμη στα χέρια τους χειροπιαστές προτάσεις για την επόμενη ημέρα της καριέρας τους.