«Εξω υπάρχει καχυποψία για τους Ελληνες»

Για πες μου δυο – τρία πράγματα από τη σημερινή πραγματικότητα που δεν θα ήθελες να συνοδεύουν και τα δικά σου χρόνια.

Η λούφα, σας είπα. Δεν προσπαθούμε όσο πρέπει. Δεν είμαστε όμως οι Ελληνες βολεψάκηδες, δεν ήμασταν ποτέ έτσι. Εχουμε τέτοιο πολιτισμό, που δεν γίνεται να ήμασταν έτσι. Προφανώς δημιουργήθηκε αυτό το είδος Ελληνα. Και τώρα ακόμη, ανάμεσα σε αυτούς που αγανακτούν, υπάρχουν αυτοί που έχουν πραγματικό πρόβλημα, έχει κλείσει η επιχείρησή τους, έχουν απολυθεί, υπάρχουν όμως και οι άλλοι που φωνάζουν γιατί η αργομισθία τους τελείωσε. Αλλά έπρεπε να τελειώσει κάποια στιγμή, δεν μπορούσε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Βέβαια, όπως έγιναν τα πράγματα, την πληρώσαμε όλοι. Και αθώοι και ένοχοι. Οπως όταν υποβιβάζεται μια ομάδα. Και οι καλοί παίκτες την πληρώνουν.

Αν σας καλούσε ο Παπαδήμος, όπως σας κάλεσε ο Παπούλιας, τι θα του έλεγες;

Αν είναι έτοιμος να τα δώσει όλα και αν είναι σίγουρος για την ομάδα που έχει. Γιατί εμείς οι αθλητές ξέρουμε ότι οι ομάδες θέλουν και το ξεκαθάρισμά τους. Πάντα πριν από μια κρίσιμη διοργάνωση γίνεται η προετοιμασία και εκεί ο προπονητής που είναι στην αντίστοιχη θέση επιλέγει ποιους θα πάρει μαζί του και ποιους θα αφήσει.

Εχει αλλάξει ο τρόπος που μας κοιτάνε έξω;

Ναι.

Το λες πονεμένα.

Το λέω πονεμένα γιατί είναι πολύ άσχημο να φοράς το εθνόσημο, να είσαι περήφανος που το φοράς και να μπαίνεις στα ταξί και να σου λένε, «εσύ πώς βρίσκεσαι εδώ; Πού βρήκες τα λεφτά να είσαι εδώ;».

Σου συνέβη;

Να τώρα στην Ολλανδία είχαμε ελεύθερο χρόνο και πήραμε ένα ταξί για να κατέβουμε στο Κέντρο, φορούσαμε το εθνόσημο και ο κύριος μας ρώτησε πού βρήκαμε τα λεφτά να είμαστε εδώ. Υπάρχει καχυποψία για τους Ελληνες, μας έχει στιγματίσει η κακιά εικόνα της Ελλάδας. Αλλά η Ελλάδα δεν είναι μόνο λαμόγια και κλέφτες, υπάρχει και η Ελλάδα που προσπαθεί, η Ελλάδα που μέσα από τη σκληρή δουλειά και με την αξία της μπορεί να είναι και πρώτη.

Στις εκλογές τι θα κάνεις;

Θα ψηφίσω. Θα δω πρώτα, θα ακούσω, θα αποφασίσω. Νομίζω η δική μου η γενιά δεν είναι τόσο φανατισμένη, τόσο ταγμένη σε κάποιο κόμμα. Δεν μας αντιπροσωπεύει κάποιος απόλυτα. Είναι άλλωστε πολύ δύσκολο να βρεις κάποιον πολιτικό που να σε εμπνέει. Περιμένουμε λοιπόν να ακούσουμε για να αποφασίσουμε.