«Κύριε Παπαδήμο, είστε σίγουρος για την ομάδα σας;»
Την ημέρα που καιγόταν η Αθήνα, ταξίδευε για Λος Αντζελες. Στις αίθουσες αναμονής, στα αεροδρόμια, όλα τα ξένα δίκτυα έδειχναν φωτιές. «Σφίχτηκε η καρδιά μου». Η «ενημέρωσή» της συνεχίστηκε τη Δευτέρα από το facebook. Τώρα μου μιλάει από το τηλέφωνο. Στο Λος Αντζελες είναι μεσημέρι, στην Αθήνα νύχτα. Μόλις έχει τελειώσει την προπόνηση και είναι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Στο βάθος ακούγονται οι νεανικές φωνές των συμπαικτριών της. Αγωνιά να μάθει αν όντως κάηκαν κινηματογράφοι και βιβλιοπωλεία. Τηλεόραση δεν βλέπουν όταν έχουν αγώνες. Η γνωριμία μας είχε γίνει πριν από δέκα ημέρες στη Βουλιαγμένη. Το θερμόμετρο ήταν κάτω από το μηδέν και ο κόσμος στις εξέδρες πάγωνε διπλά βλέποντας τα κορίτσια στην ανοιχτή πισίνα. Ηταν η πρώτη φορά που έβλεπα επαγγελματικό πόλο. Βουλιαγμένη - Ολυμπιακός. Παιδάκια και οικογένειες. Λίγο πριν είχα κάνει μια εξερεύνηση στο Ιντερνετ. «Αλεξάνδρα Ασημάκη - η καλύτερη πολίστρια στον κόσμο το 2011»! Φωτογραφίες με μαγιό αλλά και επίσημες με τον Κάρολο Παπούλια. Κοριτσίστικο βλέμμα αλλά και μπράτσα. Οταν ο αγώνας τελείωσε τα κορίτσια φόρεσαν τις φόρμες τους και μαζεύτηκαν στην αίθουσα με τα τρόπαια. Ενας τεράστιος τοίχος γεμάτος Κύπελλα. Φωτογραφίες με τις θαυμάστριες, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα και περιοδικά. Το χρυσό στη Σαγκάη τον Ιούλιο και το ασημένιο στην Ολλανδία τον Ιανουάριο έχουν φωτίσει το ταπεινό πόλο.
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά Πόσα γκολ έβαλες; Γιατί μπερδεύτηκα.
Ενα και καλό.
Πάντα μπροστά παίζεις, επίθεση;
Ναι φουνταριστή. Μικρότερη όταν μου άλλαζαν θέση θύμωνα. Σαν να μου έπαιρναν το παιχνίδι μου. Και χωνόμουν μόνη μου στα δύο μέτρα!
Επικίνδυνη θέση όμως. Ολες πάνω σου πέφτουν.
Πολύ ξύλο. Μετά τον αγώνα πονάω σε όλο μου το κορμί, μου τραβάνε το μαγιό, με πατάνε. Αλλά αυτή είναι η δουλειά μου. Να τρώω ξύλο, να κερδίζω ποινές…
Είσαστε φίλες πάντως με τα κορίτσια του Ολυμπιακού;
Ε ναι. Και με τις περισσότερες είμαστε και συμπαίκτριες στην εθνική ομάδα. Εχουμε ζήσει ωραίες στιγμές. Μεγάλες στενοχώριες και μεγάλες χαρές. Ειδικά η επιτυχία στη Σαγκάη μάς έδεσε πολύ.
Η εξέδρα το ξέρει ότι είσαστε φίλες ή νομίζει ότι υπάρχει έχθρα;
Η εξέδρα, είναι αλήθεια ότι μιλάει για το σκληρό ντέρμπι του Ολυμπιακού με τη Βουλιαγμένη. Και εμείς στα αποδυτήρια συζητάμε όλες μαζί για τις φάσεις, πότε η μια χτύπησε την άλλη και γελάμε. Εντάξει, όλες θέλουν να κερδίσουν, αθλητισμό κάνουμε, αλλά πάνω από όλα μας ενώνει η Εθνική.
Αληθεύει ότι έχετε παράπονα από την Πολιτεία;
Ολοι έχουν παράπονα. Υπάρχουν άνθρωποι που έχασαν τις δουλειές τους, οπότε τι να συζητάμε τώρα.
Με εσάς τι συμβαίνει; Ο Κάρολος Παπούλιας είπε, «μακάρι να ήμουν εγώ στην κυβέρνηση και να σας έδινα αυτά που δικαιούστε, γιατί με πενιχρά μέσα καταφέρνετε να παραμένετε στην κορυφή του κόσμου».
Ναι, είναι τα πριμ που δεν έχουμε πάρει τα τελευταία χρόνια, είναι ότι είμαστε αδιόριστες οπότε δεν έχουμε ούτε ασφάλιση, αλλά όταν ο κόσμος πονάει δεν θέλω να συζητάω για τα δικά μας. Ελπίζω πάντως κάποια στιγμή να πάνε καλύτερα τα πράγματα στη χώρα και να μας δώσουν κι εμάς αυτά που δικαιούμαστε.
Τι διεκδικείτε όμως, θέσεις στο Δημόσιο;
Εγώ δεν θέλω μια αργομισθία. Αυτά πρέπει να τελειώσουν. Δεν περιμένω να ανταμειφθώ για όσα έχω πετύχει. Πρέπει όμως να βρεθεί ένας τρόπος να έχουμε ασφάλιση.
Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας;
Στη δική μας ομάδα; Συνεργασία και ομαδικότητα. Είμαστε ένα και στα καλά και στα κακά. Αυτό νομίζω. Η καθεμιά δίνει το 100% των δυνάμεών της, αλλά και όλες μαζί παλεύουμε για το καλό της ομάδας.
Σαν πολιτικό σύνθημα μου ακούγεται.
Ναι, ίσως αυτό θα ήταν και η λύση για τη χώρα. Να μη λουφάρει κανείς. Ο καθένας μας να προσπαθεί για το καλύτερο. Η λούφα έχει φέρει την Ελλάδα σε αυτή την κατάσταση. Και η απουσία συνεργασίας, γιατί οι Έλληνες την έχουμε τη φαγωμάρα μέσα μας. Βλέπουμε μόνο τα αρνητικά του άλλου.
Είσαι η «καλύτερη αθλήτρια πόλο του κόσμου»;
Ετσι λένε. Υπάρχουν πάντως πολλές καλές αθλήτριες στον κόσμο και στην Ελλάδα… Είναι μεγάλη μου τιμή αυτός ο τίτλος.
Από πότε κολυμπάς;
Στην πισίνα; Από 6 χρονών. Θυμάμαι όταν πήγαινα βόλτα με τη γιαγιά μου και έβρισκα θάλασσα έπεφτα με τα ρούχα και μετά τους έλεγα ότι έπεσα κατά λάθος. Μετά το είχαν μάθει και έφερναν μια αλλαξιά ρούχα πάντα μαζί. Μέχρι τα 13 έκανα μόνο κολύμπι και μετά πόλο.
Τον εαυτό σου τον βρίσκεις πάντα μες στο νερό, λέει ένα ξένο ρητό.
Το νερό είναι η αγάπη μου, είναι η καθημερινότητά μου. Μέσα στο νερό είναι οι κόποι μου, οι προσπάθειές μου. Γιατί, μη νομίζετε, έχει πολύ κλάμα η πισίνα. Δεν έχει μόνο χαρές και Κύπελλα. Από μικρή το πρόγραμμά μου είναι ένα: προπόνηση πρωί – βράδυ, χειμώνα – καλοκαίρι.
Και πότε θα τελειώσει;
Εγώ δεν θέλω να τελειώσει ποτέ. Θέλω να πάω στην Ολυμπιάδα στο Λονδίνο, να πάω μετά στο Ρίο. Θέλω να αντέξω πολλά χρόνια ακόμη.
Σε ανησυχούν όλα αυτά που μαθαίνεις για τη χώρα;
Φοβάμαι μέχρι πού θα φτάσει όλο αυτό και πώς θα είναι η χώρα αύριο. Ως νέος άνθρωπος προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη, αλλά υπάρχουν στιγμές που τρομάζω…
Τά ‘χεις κι εσύ με τους πολιτικούς;
Ναι, γιατί αυτοί έφεραν τα πράγματα εδώ που είναι. Η ανικανότητά τους, τα μεγάλα λόγια… Εμείς στην ομάδα έχουμε όλοι έναν κοινό στόχο. Γι’ αυτόν παλεύουμε, γι’ αυτόν αγωνιάμε. Οι πολιτικοί, κοιτάει ο καθένας τα δικά του. Αλλος το κόμμα του, άλλος τα ρουσφέτια του, άλλος τις φιλίες του. Επιπλέον, είναι λίγο κολλημένοι στο παρελθόν. Δεν έχει σημασία τι συνέβαινε στο παρελθόν, σημασία έχει τι κάνεις σήμερα, πού είναι η χώρα τώρα. Εμείς ύστερα από μια μεγάλη επιτυχία δεν επαναπαυόμαστε. Αμέσως σκεφτόμαστε τον επόμενο στόχο. Για να είσαι στην κορυφή πρέπει να προσπαθείς. Εμείς επίσης μαθαίνουμε από τα λάθη μας, ύστερα από μια ήττα μελετάμε τον αγώνα, βλέπουμε τι δεν πήγε καλά, κοιτάμε να το διορθώσουμε, να μην κάνουμε πάλι τα ίδια την επόμενη φορά και έτσι έρχονται και τα καλά αποτελέσματα. Νομίζω ότι αν και οι πολιτικοί παραδέχονταν τα λάθη τους και δεν έμεναν στο να κατηγορεί ο επόμενος τον προηγούμενο, θα ήταν καλύτερα τα πράγματα.
Εχει έρθει κανένας πολιτικός να μελετήσει το σύστημά σας μήπως και βγάλει συμπεράσματα;
Ερχονται μόνο για να φωτογραφηθούν και φεύγουν. Φταίμε και εμείς πάντως. Κάποιοι που τώρα διαμαρτυρόμαστε, κάποτε τους αποθεώναμε. Παιδάκια τους έδιναν λουλούδια, μας έκαναν ρουσφέτια, χατίρια και τους ψηφίζαμε ξανά και ξανά.
Τι πιστεύεις, η δική σου γενιά θα τα καταφέρει καλύτερα;
Ετσι θέλω να πιστεύω. Γιατί όταν φτάνεις σε ένα σημείο όπου είσαι πιεσμένος και πρέπει να αναπνεύσεις, τότε ίσως να επιστρατεύεις όλες σου τις δυνάμεις. Είναι το ένστικτο της επιβίωσης. Αυτό ελπίζω ότι θα μας σώσει.
Εχει συνειδητοποιήσει δηλαδή η γενιά σου τι έφταιξε;
Νομίζω ναι. Υπάρχουν και κάποιοι που μπορεί να μην προβληματίζονται. Κάποιοι που είναι βολεμένοι. Αλλά ναι, οι νέοι στο δικό μου περιβάλλον έχουν καταλάβει πιστεύω. Και δεν θα επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Βέβαια, έχουμε την ατυχία να στερούμαστε πράγματα που οι προηγούμενοι τα είχαν δεδομένα. Μειώνονται οι μισθοί, δεν μπορείς να βρεις δουλειά απολύουν μόνο, Εφορία, χαράτσια, όλα αυτά κάνουν τη ζωή πολύ δύσκολη πια.
Google news
