Η φωτιά έσβησε, το φιλμ συνεχίζεται

Αναρχικοί ε; Φανταστείτε τους τέσσερις κουκουλοφόρους που μπουκάρισαν με λοστούς, στουπιά και πυροσβεστήρες στο ιστορικό Αστυ, απείλησαν τους ιδιοκτήτες, τους αδελφούς Στεργιάκη, με την εξής μαφιόζικη φράση: «Δώσε φράγκα, αλλιώς θα σε κάψω»!

«Αφού πρώτα μετέτρεψαν το Στάρμπακς και ό,τι υπήρχε γύρω απ’ αυτό σε στάχτες και αποκαΐδια, στη συνέχεια με λύσσα έκαναν θρύψαλα τις δύο τζαμαρίες στις δύο εισόδους του κινηματογράφου επί της Κοραή. Επειτα τέσσερις απ’ αυτούς κατρακύλησαν τις σκάλες, κατέβηκαν στο υπόγειο με προφανή σκοπό να κάψουν τον κινηματογράφο. Ευτυχώς βρισκόμασταν εκεί», λέει ο Γιώργος Στεργιάκης, ένας από τους τρεις συνιδιοκτήτες. «Εγώ, ο αδελφός μου Δημήτρης και ο προβολατζής. Και μαζί δημιουργήσαμε μια αυτοσχέδια ασπίδα προστασίας. «Μα, τι κάνετε», τους είπα, «θα κάψετε έναν ιστορικό κνηματογράφο;». Ενας απ’ αυτούς με απείλησε πως αν δε τους δώσουμε φράγκα, θα κάνουν την αίθουσα λαμπόγυαλο. Εβγαλα 100 ευρώ και τα έδωσα. Ομως ο πιο νταής όρμησε με πυροσβεστήρα και με στουπί να γκρεμίσει την πόρτα του γραφείου και να βάλει φωτιά. Ευτυχώς τον αποτρέψαμε. Και να φανταστείς ότι αυτή η αίθουσα έχει γλιτώσει από Ναζί, Κατοχή, Εμφύλιο και χούντα. Πού φτάσαμε..!».

Περιορισμένη, λοιπόν, η καταστροφή. «Θα λειτουργούμε κανονικά από σήμερα το βράδυ» (χτες). Από μια πρόχειρη καταμέτρηση οι ζημιές φτάνουν περίπου τις 10.000 ευρώ. Ομως η ασφαλιστική εταιρεία δεν πληρώνει αποζημιώσεις για καταστραμμένες τζαμαρίες και σπασμένες προσόψεις.

ΤΟ «ΠΑΛΑΤΑΚΙ». Ξέρετε γιατί γλίτωσαν από του χάρου τα δόντια οι τρεις αίθουσες Αττικόν – Απόλλων – Αστυ; Επειδή αγρυπνούν και λειτουργούν τη νύχτα. Επειδή δηλαδή οι ιδιοκτήτες και το προσωπικό τους έκαναν τα κορμιά τους ασπίδα προστασίας. Γι’ αυτό. Ετσι και με το «παλατάκι» Αττικόν. Που με εντελώς αντικειμενικά κριτήρια (τεχνολογίας, καθισμάτων, αρχιτεκτονικής) θεωρείται μία από τις δέκα top αιθουσες της Γηραιάς Ηπείρου.

«Η Costa Boda μαζί με τον Βασιλόπουλο και ολόκληρη η ιστορική γωνιά Σταδίου – Χρήστου Λαδά τυλίχτηκαν στις φλόγες», μου έλεγε χτες το μεσημέρι τηλεφωνικώς από το Φεστιβάλ του Βερολίνου η Λίλα Τσακαλάκη. Η οποία μαζί με την εξαδέλφη της Γιούλη και φυσικά τους γονείς, τα αδέλφια Τάκη και Γιώργο Τσακαλάκη, έχουν εξασφαλίσει εδώ και μια δεκαετία τη λειτουργία των δύο ιστορικών αιθουσών. «Ο πατέρας μου, ο θείος μου, η μητέρα μου και ολόκληρο το προσωπικό έκαναν ό,τι μπορούσαν για να πρστατεύσουν το Αττικόν και τον Απόλλωνα από τη μανία των κουκουλοφόρων εμπρηστών».

Και το κατάφεραν. Ομως τα τραύματα και οι πληγές είναι πολλές. Εχουν πυρποληθεί και οι δύο είσοδοι επί της Σταδίου μέχρι τις πόρτες των δύο αιθουσών. Από πάνω, ο «ουρανός» είναι ακάλυπτος, σχεδόν ολοσχερώς. Ετσι οι δύο αίθουσες παραμένουν ακέραιες αλλά μοιάζουν με εφιαλτικό γλυπτό. Σαν μνημείο πεσόντων. Ολα πάνω και γύρω κατεστραμμένα. Δύο αίθουσες ακάλυπτες και μόνες.

Ανυπολόγιστο το κόστος των επισκευών. Και να σκεφτεί κανείς ότι και οι δύο αίθουσες έχουν ανακαινιστεί δύο φορές. Την πρώτη όταν από την ιδιοκτησία του Γιώργου Σκούρα πέρασαν στα χέρια της οικογένειας Τσακαλάκη. Και τη δεύτερη το 2007. Πότε θα λειτουργήσουν ξανά; «Θα προσπαθήσουμε το ταχύτερον δυνατόν». Το σοκ που έχουν υποστεί οι δύο οικογένειας είναι τρομερό. «Φαντάσου, ούτε οι Γερμανοί επιχείρησαν να καταστρέψουν το «παλατάκι»».