«Αγγιξαν» τη θαμμένη λίμνη

Ακόμα κι αν οι ρώσοι επιστήμονες κατάφεραν να διατρυπήσουν τα τέσσερα χιλιόμετρα πάγου και να φθάσουν στη θρυλική λίμνη Βοστόκ, τα μυστικά της θα παραμείνουν κρυφά για ακόμη μερικούς μήνες, έως ότου ληφθούν δείγματα νερού και αναλυθεί η σύστασή τους. Η γεώτρηση σταμάτησε στις 4 Φεβρουαρίου, λίγες μέρες δηλαδή προτού επέλθει ο δριμύς χειμώνας της Ανταρκτικής, όπου η θερμοκρασία πέφτει ακόμη και στους μείον 80 βαθμούς. Τη μέρα εκείνη, όπως ανέφερε ο επικεφαλής του Ερευνητικού Σταθμού Βοστόκ, Α. Μ. Γιελατζίν, το τρυπάνι ήρθε σε επαφή με το νερό της λίμνης σε βάθος 3.770 μέτρων.

Στη συνέχεια, όπως ανακοίνωσε ο διευθυντής της Ρωσικής Ανταρκτικής Αποστολής, Βαλερί Λουκίν, από την Αγία Πετρούπολη, το νερό της λίμνης ωθούμενο από την πίεση εισήλθε στο φρεάτιο σε ύψος 30 έως 40 μέτρων και απομάκρυνε τα χημικά υγρά του τρυπανιού. Εκεί πάγωσε δημιουργώντας ένα είδος πώματος, προστατεύοντας τη λίμνη από οποιαδήποτε μόλυνση.

Μόλις περάσει ο χειμώνας, οι ρώσοι επιστήμονες θα επιστρέψουν στον Σταθμό για να λάβουν δείγματα νερού. Η λίμνη Βοστόκ παραμένει ανέγγιχτη εδώ και περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια. Είναι μια τεράστια λίμνη γεμάτη γλυκό νερό, η οποία, παρά το γεγονός ότι είναι θαμμένη κάτω από τους παγετώνες, διατηρεί το νερό σε ρευστή μορφή εξαιτίας της θερμότητας που εκπέμπει ο πυρήνας της Γης.

Σε αυτή τη λίμνη επιχειρούσαν να φθάσουν επί δύο δεκαετίες ρώσοι επιστήμονες επειδή πρόκειται για ένα οικοσύστημα εντελώς άγνωστο στον άνθρωπο. Το στοίχημα ήταν και παραμένει αν υπάρχει εκεί ζωή και τι είδους μπορεί αυτή να είναι.

Πολλοί επιστήμονες αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στην προσπάθεια προσέγγισης στη λίμνη Βοστόκ. Εκτός από την πιθανότητα να ανακαλυφθούν νέες μορφές ζωής, αναμένεται να προκύψουν δεδομένα που θα βοηθήσουν να κατανοηθούν το παρελθόν της Γης και η συμπεριφορά του κλίματος.

Επιπροσθέτως, λένε οι ειδικοί, οι γνώσεις που θα προκύψουν από την επαφή με το άγνωστο αυτό οικοσύστημα θα διευρύνουν τους ορίζοντες της αστροβιολογίας και την αναζήτηση ζωής σε άλλους πλανήτες.

Η λίμνη Βοστόκ, όπως πιστεύουν οι επιστήμονες, αποτελεί μέρος ενός μεγάλου δικτύου 200 υποθαλάσσιων λιμνών, ορισμένες από τις οποίες υπήρχαν όταν η Ανταρκτική ήταν ενωμένη με την Αυστραλία και είχε ηπιότερο κλίμα.