ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Ο σχολιασμός για τον Θ. Αγγελόπουλο

Κώστας Βαγιανός, ΙΑΤΡΟΣ

Με τον κ. Δανίκα διαφωνώ σχεδόν σε όλα που κατά καιρούς λέει ή γράφει. Δεν μπορώ όμως να μην αγανακτήσω με την άδικη επίθεση που δέχεται. Δεν μπορώ ωστόσο να μην αισθανθώ ιδιαίτερα πικραμένος και απογοητευμένος βλέποντας για μία ακόμη φορά το πόσο πολύ αντιπαθούμε την αλήθεια, το πόσο πολύ επιθυμούμε να ζούμε μέσα στον φτιασιδωμένο κόσμο που δημιουργούμε. Ο κ. Δανίκας έγραψε στα «ΝΕΑ» για μια λαμπρή προσωπικότητα της χώρας μας. Δεν έγραψε για κάποιο φίλο που χάσαμε και δεν θέλουμε να στενοχωρούμε τους δικούς του ανθρώπους.

Οταν γράφεις για μια προσωπικότητα του μεγέθους του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, πρέπει να αναφέρεις τα συν και τα πλην της, τα καλά και τα κακά της. Αυτή είναι η αλήθεια και μόνο την αλήθεια αξίζει κάθε μεγάλη προσωπικότητα. Γράφοντας επικήδειους ύμνους χάνεται η αλήθεια, χάνεται το μεγαλείο της και η δύναμή της. Προσπαθώντας να την αγιοποιήσεις, τη στραγγίζεις από κάθε ανθρώπινη ιδιότητά της. Το λάθος του κ. Δανίκα ήταν ότι ξέχασε σε ποιους απευθύνεται, σ’ ένα κοινό, σ’ έναν λαό θα έλεγα, που τα βλέπει όλα άσπρα ή μαύρα, σ’ έναν λαό που κυρίως θέλει να ξεχνάει και να τα μηδενίζει όλα ή να τα εξωραΐζει όλα. Φυσικά δεν είναι έτσι.

Ο σχολιασμός του κ. Δανίκα δείχνει ότι πρέπει να εκτιμάμε τους μεγάλους δημιουργούς και το έργο τους χωρίς να ξεχνάμε ότι ως άνθρωποι έχουν τις αδυναμίες τους και τις αδύναμες πλευρές τους. Η ανεπάρκειά μας να ξεχωρίζουμε τις αποχρώσεις μάς έχει οδηγήσει ως λαό να βλέπουμε γεγονότα και ανθρώπους σαν απόλυτα θετικά ή σαν απόλυτα αρνητικά. Κι έτσι, με αυτή τη θολή και ελλειμματική κρίση σχεδιάζουμε το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.

Πολύ καλά έκανε ο κ. Δανίκας που αναφέρεται στην όλη προσωπικότητα αυτού του μεγάλου σκηνοθέτη: μακάρι να είχαν και άλλοι το θάρρος να πουν την αλήθεια για γεγονότα και πρόσωπα.

Η λειτουργία των ΚΕΠ

Θανάσης Διαμαντόπουλος

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

Προ ημερών αναγκάστηκα, όπως μου υποδείχθηκε, να περιμένω σε μια μεγάλη ουρά στο ΚΕΠ του Π. Φαλήρου για να μου δοθεί το έντυπο με τα απαιτούμενα για ανανέωση διαβατηρίου δικαιολογητικά. Στην ερώτησή μου προς την αρμόδια υπάλληλο γιατί τα έντυπα αυτά δεν υπάρχουν στις ειδικά τοποθετημένες θήκες, ώστε να τα παραλαμβάνουν οι ενδιαφερόμενοι χωρίς ταλαιπωρία, χρονοτριβή και απασχόληση των εργαζομένων, η απάντηση μου δόθηκε υπό μορφή ερωτήσεως (η οποία, ίσως, έκρυβε την αντίληψη – άραγε και του εποπτεύοντος υπουργείου; – ότι πρόκειται περί εθνικών μυστικών): «Και να παίρνει ο καθένας;»! Η συνακόλουθη απορία μου είναι απλή. Τα αρκτικόλεξα ΚΕΠ σημαίνουν Κέντρα Εξευτελισμού Πολιτών ή Κέντρα Επανένταξης Προβληματικών;

Μέτρα βελτίωσης της οικονομίας

Γεώργιος Μαλακάσης

Σε εθνικό επίπεδο, η κατάσταση της πατρίδος είναι λίαν επιεικώς δραματική. Αυτό οφείλεται πρώτον σε όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις οι οποίες για κομματικά οφέλη κατάφεραν να υπερφορτώσουν τον δημόσιο τομέα, αφήνοντας ανεξέλεγκτο τον ιδιωτικό τομέα, τον οποίο και απαξίωναν συστηματικά. Κατάφεραν να διαλύσουν τον υγιή συνδικαλισμό που τον αντικατέστησαν με τον κομματικό. Κατόρθωσαν να διαλύσουν την όποια βιομηχανία υπήρξε.

Αντί να επέμβουν δυναμικά και να δρομολογήσουν την επίλυση των προβλημάτων, κατανάλωσαν τον χρόνο σε άσχετα θέματα, κωλυσιεργώντας συστηματικά στην ανάληψη πρωτοβουλιών και αποφάσεων για τη βελτίωση της οικονομίας. Περιορίσθηκαν σε φοροεισπρακτικά μέτρα και σε μειώσεις μισθών και συντάξεων.

Η ΕΕ πιστεύω ότι ζητά την εξοικονόμηση πόρων και τον περιορισμό της σπατάλης και της ασυδοσίας. Ξεκινώντας με ιδιωτικοποιήσεις πραγματικά προβληματικών οργανισμών, όπως των αστικών λεωφορείων, του ΟΣΕ και άλλων πολλών. Δραστικές μειώσεις του ΦΠΑ θα αποφέρουν τεράστια κέρδη στο Δημόσιο. Εξηγώντας τι εννοώ, η τιμή της βενζίνης π.χ. είναι απαγορευτική, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να μη χρησιμοποιούν τα οχήματά τους. Ετσι, πρώτον έχουμε λιγότερες εισροές φόρου στα δημόσια ταμεία. Δεύτερον παρουσιάζεται μεγάλη πτώση σε ό,τι έχει να κάνει με το αυτοκίνητο, όπως ασφάλειες, συνεργεία, αντιπροσωπείες, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη μείωση των εσόδων του Δημοσίου. Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις με τα ίδια αποτελέσματα. Τέλος, άλλο πρώτης προτεραιότητας θέμα που πρέπει να επιλυθεί είναι η ανασύσταση του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, σε μια χώρα η οποία κατέχει σε παγκόσμιο επίπεδο την πρώτη θέση στη ναυτιλία.

Ενα ακόμα σοβαρό θέμα είναι των τραπεζών. Υπάρχει η αντίληψη ότι πρέπει πάση θυσία να προστατευτούν οι τράπεζες. Ετσι συνεχώς ενισχύονται οικονομικά, περιμένοντας ότι θα υπάρξει πρόοδος. Πιστεύω όμως ακράδαντα ότι αυτό είναι από τα μέγιστα λάθη. Οι τράπεζες δεν είναι μέλος της παραγωγικής αλυσίδας. Δεν παράγουν τίποτε απολύτως. Το μόνο που κάνουν είναι η διαχείριση ξένου προς αυτές πλούτου, τις περισσότερες φορές κερδοσκοπώντας. Δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος από τις τράπεζες. Μόνο η πραγματική παραγωγική αλυσίδα μπορεί να φέρει πρόοδο και γι’ αυτό πρέπει και να ενισχύεται συνεχώς.

Τα προβλήματα

του «Καλλικράτη»

Πέτρος Πετρίτης, ΠΡΟΕΔΡΟΣ του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΙΓΙΝΑΣ

«Νέα αρχιτεκτονική της αυτοδιοίκησης και της αποκεντρωμένης διοίκησης – πρόγραμμα “Καλλικράτης”»: η μεταρρύθμιση της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας.

Ο «Καλλικράτης» βασίζεται, ορθώς, στη συνένωση μικρότερων δήμων σε μεγαλύτερους. Το πρόβλημα είναι η καθυστερημένη εφαρμογή του, η οποία συνέπεσε με την πρωτοφανή οικονομική και δημοσιονομική κρίση που ζει η χώρα μας τον τελευταίο καιρό, ενισχύοντας τη γραφειοκρατία, την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και τις δυσμενείς συνθήκες που επικρατούν σε δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς.

Οι δημοτικοί άρχοντες, από τη μεριά τους, επένδυσαν αρκετά στην υποσχόμενη οικονομική αποκέντρωση. Ομως ο θεσμός διέψευσε και τους πλέον καλοπροαίρετους, αφού οι δήμοι δεν έχουν τον πλήρη έλεγχο χειρισμού των υποθέσεών τους. Τρανταχτά παραδείγματα, αυτό της κοινής υπουργικής απόφασης για τις ιχθυοκαλλιέργειες, με την οποία θα μετέτρεπαν τον Αργοσαρωνικό σε ένα απέραντο εκτροφείο ψαριών, με σοβαρές περιβαλλοντικές συνέπειες, αλλά και εκείνο του «ρυθμιστικού σχεδίου Αθήνας – Αττικής 2021». Φυσικά υπάρχει και το Ελεγκτικό Συνέδριο, το οποίο, σε πολλές περιπτώσεις, λειτουργεί ως αυστηρός τοποτηρητής.

Στην παραπάνω δύσκολη και δυσοίωνη, οικονομικά και διοικητικά, κατάσταση έρχονται να προστεθούν οι ιδιαιτερότητες που έχουν οι νησιωτικές περιοχέ. Πάσχοντας από σοβαρές ελλείψεις σε βασικές υποδομές, οι νησιωτικοί δήμοι καλούνται να καλύψουν τους δημότες τους τόσο σε επίπεδο βασικών αναγκών όσο και σε επίπεδο παροχής υπηρεσιών, ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου.

Ενας χρόνος πέρασε. Πολλοί δήμαρχοι βρίσκονται στα πρόθυρα νευρικής (διοικητικής) κρίσης ως άλλοι καπετάνιοι ακυβέρνητου σκάφους στο πέλαγος της αυτοδιοικητικής απομόνωσης. Η κοινωνική συνοχή και η ουσιαστική ενίσχυση του θεσμικού ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι απαραίτητες.