Το «αμερικανικό όνειρο» που έγινε εφιάλτης
«Δεν υπάρχει τίποτε πια», δήλωσε η κόρη τού Σλέκερ, Μάικε, εννοώντας ότι η πτώχευση αφορά και την οικογενειακή περιουσία
H άνοδος και η πτώση του βασιλιά των καλλυντικών στη Γερμανία θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της επιχειρηματικής ιστορίας του Αντον Σλέκερ ο οποίος, αφού αναδείχθηκε στον μεγαλύτερο λιανέμπορο καλλυντικών της Γερμανίας, αναγκάστηκε πριν από μερικές ημέρες να καταθέσει αίτηση πτώχευσης.
Ο 67χρονος γερμανός επιχειρηματίας ενσάρκωνε μέχρι πριν από λίγες ημέρες αυτό που λέγεται «αμερικανικό όνειρο». Από τα σφαγεία και το εμπόριο κρεάτων της οικογενειακής επιχείρησης μεταπήδησε στην αγορά λιανικών πωλήσεων καλλυντικών ανοίγοντας το 1975, σε ηλικία 31 ετών, το πρώτο του μαγαζί ενώ μέσα στα επόμενα δύο χρόνια είχε θέσει υπό τον έλεγχό του 100 καταστήματα σε διάφορες πόλεις της Γερμανίας. Η αυτοκρατορία Σλέκερ το 2011 αριθμούσε 15.000 καταστήματα στη Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, 50.000 εργαζομένους και είχε ετήσιο τζίρο 7 δισ. ευρώ.
Η συνολική προσωπική περιουσία της οικογένειας Σλέκερ (Schlecker) ανερχόταν τον Οκτώβριο του 2011 σε 1,95 δισ. ευρώ και καταλάμβανε την 56η θέση στη λίστα των 500 πλουσιότερων Γερμανών.
Ολα αυτά, όμως, μέχρι πριν από μερικές ημέρες καθώς η επιχείρηση της οικογένειας υπέβαλε αίτηση συντεταγμένης πτώχευσης ενώ η κόρη του Αντον, η γοητευτική Μάικε, δήλωσε συντετριμμένη σε συνέντευξη Τύπου ότι «δεν υπάρχει τίποτε πια» εννοώντας ότι η πτώχευση αφορά και την οικογενειακή περιουσία, η οποία είχε διατεθεί για να σώσει την παραπαίουσα τα τελευταία χρόνια επιχείρηση. Τον Ιανουάριο του 1987 τα δύο αδέλφια είχαν απαχθεί και οι γονείς τους πλήρωσαν λύτρα 9,6 εκατ. ευρώ στους απαγωγείς.
Πώς, όμως, η πολυεθνική αυτή εταιρεία κατρακύλησε στην πτώχευση από την «κορυφή του Ολύμπου» όπου βρισκόταν; Οι απόψεις που έχουν γραφεί στον γερμανικό Τύπο συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι οι πελάτες είναι εκείνοι που αποφάσισαν να οδηγήσουν στην πτώχευση την αλυσίδα, σε συνδυασμό και με τη γεμάτη ρίσκα νομική μορφή της εταιρείας όπου οι ευθύνες και οι αποφάσεις λαμβάνονταν από έναν και μόνον άνθρωπο, τον Αντον Σλέκερ. «Η εγωμανία του και η μυστικοπάθεια έγιναν μπούμερανγκ για τον άλλοτε βασιλιά των καλλυντικών. Ο Σλέκερ, επειδή δεν ήθελε ποτέ να επηρεάζεται στις αποφάσεις του από τα λογιστικά νούμερα, επέλεξε τέτοια νομική μορφή λειτουργίας για την επιχείρησή του που του επέτρεπε να παίρνει γρήγορες και μοναχικές αποφάσεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κάνει συχνά λαθεμένες κινήσεις.