«Υμνος για τον μέσο άνθρωπο»

«Θυσιάζοντας τη ζωή του ο Μπουαζίζι», αναφέρουν στο σκεπτικό τους οι «Τimes», «κέρδισε μια θέση μεταξύ εκείνων οι οποίοι κατόρθωσαν να υψωθούν πέραν των εξευτελισμών που επιβάλλει μια καταπιεστική εξουσία και καθημερινότητα. Η σύντομη ζωή του και ο επώδυνος θάνατός του αποτελούν ύμνο για τον μέσο άνθρωπο».

Ο Μπουαζίζι ήταν μόλις 26 ετών όταν πέθανε. Σε κάποια άλλη χώρα ή ήπειρο, σε κάποια άλλη εποχή, θα είχε λαμπρές προοπτικές. Ομως εκείνος δεν μπορούσε να βρει δουλειά, κατέφυγε στο να γίνει πλανόδιος πωλητής φρούτων. Στην απελπισία του για την κατάσχεση των υπαρχόντων του από δημοτική υπάλληλο αυτοπυρπολήθηκε. «Η φλόγα αυτή όμως», αναφέρει η εφημερίδα, «σύντομα εξαπλώθηκε ανατρέποντας ένα καθεστώς που συστηματικά καταπίεζε τον λαό και έναν τρόπο σκέψης που είχε αποδυναμώσει τον αραβικό κόσμο». Οι αντιδράσεις για τον θάνατο του Μπουαζίζι στις 4 Ιανουαρίου οδήγησαν στις μεγάλες διαδηλώσεις της επονομαζόμενης Αραβικής Ανοιξης. «Στην Τυνησία και την Αίγυπτο είχαμε ανατροπή των καθεστώτων, όμως οι βασικές δομές της εξουσίας παρέμειναν στη θέση τους», αναφέρουν οι «Times». «Στη Λιβύη, η λαϊκή εξέγερση με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ οδήγησε στην πτώση του Μουαμάρ Καντάφι, όμως τώρα οι πρώην αντάρτες θα πρέπει να οικοδομήσουν ένα πολιτισμένο κράτος και να αναβιώσουν την οικονομία. Το συριακό καθεστώς δολοφονεί τους εξεγερμένους πολίτες του για να παραμείνει στην εξουσία. Στη Σαουδική Αραβία μέχρι στιγμής δεν φαίνονται σημάδια εξέγερσης, όμως η Τζέντα βοήθησε το Μπαχρέιν να καταστείλει τη λαϊκή δυσαρέσκεια».

Ο νεαρός Τυνήσιος δεν είχε σκοπό να αλλάξει τον κόσμο. Στα καθοριστικά γεγονότα αυτής της χρονιάς κινητήρια δύναμη ήταν το κουράγιο αναρίθμητων ανθρώπων που αποφάσισαν να αντισταθούν σε τυραννικά καθεστώτα. Ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι ήταν ένας από αυτούς.