Ασε μας, κυρα-κανάλα μου, να μας κατεβεί ο μελομακάρουνος

Τι Χριστούγεννα κι αυτά, φαρμακωμένα. Δεν σου ‘φτανε η κρίση, δεν σου ‘φταναν τα χαράτσια, δεν σου ‘φταναν οι κοινωνικές – και άλλες – αδικίες, δεν σου ‘φτανε που έβλεπες τους πολιτικούς αγρόν να αγοράζουν για το πρόβλημα που ο κοσμάκης το βιώνει στο πετσί του (κι εκείνοι του ζητάνε κι αναδρομικά από πάνω!), δεν σου ‘φταναν τα μνημόνια, είχες και τις κανάλες.

Να πηγαίνεις να τον μπουκώσεις (ή φαρμακώσεις όπως έλεγαν παλιότερα) τον μελομακάρουνο τον μελωμένο, που κι αυτόν με υστέρημα έφτασες να τον αγοράσεις, τόσο που έχει πάει (πάνω από 13 ευρώ το κιλό κατά μέσον όρο, σε περίοδο ευρύτερης φτώχειας και μέτρων δυσβάστακτων δε!), και να μη σε αφήνουν οι κανάλες.

Αφού σε μπουκώνουν με τις «άγιες ημέρες» (κλισέ σαν της «βιβλικής καταστροφής» το ανάγνωσμα… πρόσχωμεν), που μόνον «άγιες» δεν τις αφήνουν να είναι οι χρονιάρες, και με διάφορα δήθεν ψυχοπονιάρικα, αρχίζουν το πού σε πονεί και πού σε σφάζει. Και τι θα μας έρθει στο κεφάλι από τη νέα χρονιά και πόσα ακόμη χαράτσια και πόσα έκτακτα και πόσα τακτικά και σε πόσες δόσεις και πόσο θα μειωθούν ακόμη οι μισθοί και πόσο οι συντάξεις και τούτο θα και κείνο θα και θα θα θα κι όλα ζοφερά κι αποτρόπαια και ψυχοπλακωτικά.

Και πού να τον φαρμακώσεις τον μελομακάρουνο, τον κουραμπιέ τον πανάκριβο. Να σου κάτσει; Δεν έχουν θέμα κι αρχίζουν την κινδυνολογία; Που μπορεί αλήθεια να ‘ναι, αλλά περίμενε λίγο βρε κανάλα μας. Περίμενε να τον μπουκώσουμε να τον φχαριστηθούμε τον χρονιάρη τον γλυκό. Μη μας καθήσει ανασούμπουρδα και τον πληρώσαμε και χρυσό. Ασε που μπορεί και να μην τον ξαναδούμε με τέτοιες τιμές.

Αντε και Καλή… Πάσχα στην τηλεοπτική κινδυνολογία.