Τα αστέρια δείχνουν τους νέους παραδείσους
Τον δρόμο του μεταξιού, προς το τελευταίο σύνορο του παλαιού κόσμου του ποδοσφαίρου, αποφάσισε να βαδίσει ένας από τους πρωτοπόρους του αθλήματος, ο Γάλλος Νικολά Ανελκά. Με το αζημίωτο φυσικά
Ο σύγχρονος Μάρκο Πόλο θα αμείβεται με 10,3 εκατ. ευρώ ετησίως για τα επόμενα δύο χρόνια. Θα έχει στη διάθεσή του σοφέρ, διερμηνέα και θα μένει σε ένα εντυπωσιακό λοφτ στη Σαγκάη. Δεν θα μπορούσε αλλιώς να πεισθεί ένα σπουδαίο όνομα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, όπως είναι ο Νικολά Ανελκά, για να μετακομίσει στην παραμεθόριο του αθλήματος, στο κινεζικό πρωτάθλημα.
Η οικονομική κρίση, τα τεράστια χρέη των συλλόγων και τα μέτρα λιτότητας που (προσπαθεί να) επιβάλει στις ομάδες η UEFA με το οικονομικό ευ αγωνίζεσθαι δημιουργούν περιβάλλον ασφυξίας για τους ποδοσφαιριστές με τα μεγάλα κασέ που αναζητούν τρόπους διαφυγής και εξαργύρωσης της φήμης τους σε νέους κόσμους.
Στη Ρωσία όπου ολιγάρχες του πετρελαίου, πλουτοκράτες της ενέργειας, αριβίστες δισεκατομμυριούχοι και τοπικές κυβερνήσεις ελέγχουν ποδοσφαιρικούς συλλόγους για πολιτικά οφέλη δαπανήθηκαν πέρυσι σε μεταγραφές και συμβόλαια παικτών περισσότερα από ένα δισ. δολάρια.
Σ’ αυτό το ποσό περιλαμβάνεται το συμβόλαιο του Καμερουνέζου Σάμουελ Ετό που αμείβεται με 390.000 ευρώ την εβδομάδα από την Ανζί Μαχατσκαλά, που τον κατατάσσει πρώτο στη λίστα με τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες στον κόσμο. Από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Σιβηρία το ρωσικό ποδόσφαιρο κολυμπά στο χρήμα.
Η Ανζί ελέγχεται από τον δισεκατομμυριούχο Σουλεϊμάν Κερίμοφ, οι ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Λοκομοτίβ Μόσχας από τον στρατό και τους σιδηροδρόμους, δηλαδή ουσιαστικά από το ρωσικό κράτος που φροντίζει να ασκεί πολιτική μέσω του ποδοσφαίρου.
Η Κρίλια Σοβέτοφ και η Τομ Τομσκ αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, όταν αποφάσισαν να ζητήσουν βοήθεια απ’ ευθείας από τον ρώσο Πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος με τη σειρά του «ζήτησε» από τις τοπικές εταιρίες να επενδύσουν στους συλλόγους.
Το ποδόσφαιρο αποτελεί για πολλούς ρώσους ολιγάρχες εφαλτήριο προς τη δημοσιότητα. Οπως συνέβη με τον Λεονίντ Φετούν. Στα 50 του δημιούργησε τεράστια περιουσία αλλά αυτό που του έλειπε ήταν η φήμη. Μέχρι που αγόρασε
τη Σπαρτάκ Μόσχας και τον έμαθαν όλοι στη Ρωσία.
Υπάρχουν όμως και τα πολιτικά εφαλτήρια. Οπως στην περίπτωση του Κερίμοφ, που μέσω της Ανζί και των πανάκριβων μεταγραφών τοποθέτησε στον χάρτη το πάμφτωχο κατά τα άλλα Νταγκεστάν, υπό τις ευλογίες της κεντρικής εξουσίας.
ΟΙ ΛΟΡΕΝΣ
ΤΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ
Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα οι σεΐχηδες με τα άφθονα πετροδολάρια είναι αυτοί που κινούν τα νήματα του ποδοσφαίρου. Οπως ο Μανσούρ μπιν Ζαγιέντ αλ Ναχιάν, ιδιοκτήτης της Μάντσεστερ Σίτι αλλά και της Αλ Τζαζίρα με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα στην πατρίδα του.
Η Αλ Τζαζίρα δεν είναι διάσημη, αλλά ο Μανσούρ μπιν Ζαγιέντ δαπανά επίσης μεγάλα ποσά για να την ενισχύει στις μεταγραφές, όπως συνέβη με την απόκτηση του βραζιλιάνου διεθνούς Ρικάρντο Ολιβέιρα. Στόχος των σεΐχηδων είναι η αναβάθμιση του Εμιράτι Προ Λιγκ τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Ο διεθνής Γκανέζος Ασαμόα Γκίαν αμείβεται με 150.000 ευρώ την εβδομάδα προκειμένου να αγωνίζεται στα 26 του στην άσημη Αλ Αΐν, ενώ άγνωστο είναι το χρηματικό ποσό με το οποίο αμείβεται ο Ντιέγκο Μαραντόνα για να κάθεται στον πάγκο της Αλ Ουάσλ.
Οι σεΐχηδες θεωρούν πως οι παίκτες με εμπειρία που έρχονται από το εξωτερικό σε συνδυασμό με τους προπονητές θα βοηθήσουν τους γηγενείς ποδοσφαιριστές να ανέβουν επίπεδο δημιουργώντας το πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα της περιοχής.