Χαμόγελα, τέλος

Πριν από περίπου δύο εβδομάδες, οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ εξέδωσαν ανακοίνωση και χτυπούσαν το καμπανάκι του κινδύνου. Ξεκαθάρισαν πως είναι απλήρωτοι, το καράβι πάει κατευθείαν στα βράχια και ζήτησαν να υπάρξει συναγερμός ώστε να βρεθεί λύση.

Μάλλον επρόκειτο για κραυγή απόγνωσης σε ώτα μη ακουόντων. Κανένας δεν ενδιαφέρθηκε, κανένας δεν έκανε το παραμικρό, ενώ ο Ν. Νοτιάς έστειλε μεν χρήματα από τις ΗΠΑ, αλλά περισσότερο ενδιαφέρθηκε να κοινοποιήσει την προσφορά και λιγότερο να συμβάλει ουσιαστικά για την εξεύρεση λύσης.

Αποτέλεσμα; Χθες, ματαιώθηκε η γιορτή για τα παιδιά, το χριστουγεννιάτικο event της ομάδας, καθόσον οι παίκτες-εργαζόμενοι αρνήθηκαν να πάνε. Πρωτοφανές. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχε συμβεί κάτι ανάλογο. Ακόμη και σε εποχές απίστευτης φτώχειας, όλοι παραμέριζαν τα προβλήματα για χάρη των παιδιών, φορούσαν ωραία χαμόγελα και έβγαιναν λαμπερές φωτογραφίες. Αυτά τέλειωσαν. Η κωμωδία, η θεατρική παράσταση με τον τίτλο «όλα καλά κι όλα ωραία», ήταν αδύνατο να συνεχιστεί. Για τους διοικητικούς είναι μια ακόμη «πόρτα», ένα γερό χαστούκι, κίνηση που τους ξεγυμνώνει. Γιατί εδώ μιλάμε για ποδοσφαιριστές που έχουν να λάβουν χρήματα πάνω από επτά ή οκτώ μήνες. Και το μείζον θέμα σχετίζεται με το τι θα συμβεί στο εγγύς μέλλον.

Από τη διοίκηση βγήκε πως θα υπάρξουν επαφές με τον περιβόητο δικηγόρο, αυτόν ο οποίος εκπροσωπεί εταιρεία. Και επίσης θα γίνονταν έλεγχοι στα οικονομικά και κινήσεις με στόχο την τελική μεταβίβαση της σκυτάλης. Πάνω από 20 ημέρες πέρασαν και ελάχιστοι βλέπουν φως. Εως πότε θα κρατήσει η συγκεκριμένη ιστορία;

Ολα είναι στο χέρι των ποδοσφαιριστών. Αγωνιστικά, πείθουν ότι το ταλέντο δεν λείπει και οι πάντες δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, μολονότι διαθέτουν ελάχιστη εμπειρία. Παράλληλα, με τις κατά καιρούς ηχηρές κινήσεις τους έξω από το χορτάρι, υποχρεώνουν τον κόσμο να στρέψει την προσοχή του στα ενδότερα της ομάδας και περιμένουν μια βοήθεια.

Να δούμε ποιοι θα κινητοποιηθούν.