Οι δύο μεγαλύτερες μαύρες τρύπες έχουν συνολική μάζα 30 δισεκατομμύρια ήλιους!
Καλλιτεχνική απεικόνιση της μαύρης τρύπας με μέγεθος 10 δισεκατομμυρίων ήλιων. Στο εσωτερικό της εικονίζεται υπό κλίμακα το ηλιακό μας σύστημα
Τις δύο μεγαλύτερες γνωστές μαύρες τρύπες στο Σύμπαν ανακάλυψαν αστρονόμοι με τη χρήση διαστημικών και επίγειων τηλεσκοπίων από τη Χαβάη και το Τέξας. Οι τεράστιες μαύρες τρύπες, που το μέγεθός τους είναι τουλάχιστον δεκαπλάσιο από αυτό του ηλιακού μας συστήματος, βρίσκονται σε ισάριθμους γαλαξίες, πολύ μακριά από εμάς.
Η μία εξ αυτών έχει σχήμα αυγού και η μάζα της είναι τόσο μεγάλη που αντιστοιχεί σε 21 δισεκατομμύρια ήλιους! Βρίσκεται στον γαλαξία NGC 4889 που απέχει 336 εκατομμύρια έτη φωτός.
Η άλλη μαύρη τρύπα, η οποία έχει μικρότερη μάζα – ίση με 9,7 δισεκατομμύρια ήλιους -, βρίσκεται στον γαλαξία NGC που απέχει από εμάς 331 εκατομμύρια έτη φωτός.
Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε μία μαύρη τρύπα στον γαλαξία Μ87, περίπου 54 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας, και έχει μέγεθος 6,3 δισεκατομμύρια ήλιους.
Οι μαύρες τρύπες αποτελούν πολύπλοκα φαινόμενα που δεν έχουν επαρκώς κατανοηθεί. Κορυφαίοι κοσμολόγοι, όπως ο Στίβεν Χόκινγκ και ο σερ Μάρτιν Ρις, αφιέρωσαν τη ζωή τους μελετώντας τες, ενώ ο Αϊνστάιν ποτέ δεν δέχτηκε την ύπαρξή τους.
Πρόκειται για μεγάλα αστέρια τα οποία, όταν ξεμένουν από καύσιμα και καταρρέουν υπό το βάρος του ίδιου τους του εαυτού, συμπυκνώνονται πάρα πολύ και ασκούν απίστευτη βαρυτική έλξη. Είναι τόσο μεγάλη η βαρύτητα ώστε ούτε τα φωτόνια που αποτελούν το φως δεν μπορούν να διαφύγουν.
Για τον λόγο αυτόν – και όχι μόνο – δεν μπορούν να ανιχνευθούν άμεσα αλλά έμμεσα. Οι μαύρες τρύπες κατοικοεδρεύουν στο κέντρο κάθε γαλαξία και όσο μεγαλύτερος είναι αυτός τόσο μεγαλύτερη είναι η μαύρη τρύπα.
Μυστήριο παραμένει το πώς παραμορφώνονται ο χώρος και ο χρόνος γύρω τους, όπως και το πώς αποκτούν τόσο μεγάλο μέγεθος – δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερο από ένα τυπικό νεκρό αστέρι.