Συνδυασμός χαμηλότερων επιτοκίων και μεγαλύτερης διάρκειας σε καταναλωτικά και κάρτες

Η τρέχουσα συγκυρία, με χαμηλότερα επιτόκια και διάφορα προϊόντα αναχρηματοδότησης, είναι ιδανική για να μειώσει κανείς τις οφειλές του όχι μόνο σε στεγαστικά δάνεια αλλά και σε καταναλωτικά και «πλαστικό χρήμα». Μπορεί τα διάφορα προϊόντα να παραλλάσσονται ανάλογα με την τράπεζα, υπάρχει όμως μια σειρά από βασικές οδούς αναχρηματοδότησης (με ή χωρίς μεταφορά οφειλών).

Η πιο «κλασική» αλλά και συμφέρουσα κίνηση για μειωμένη δόση είναι η αντίστοιχη μείωση του επιτοκίου σε καταναλωτικά και κάρτες. Ως προς το όφελος που προκύπτει, αν κάποιος κάνει χρήση των δανείων αυτών, η δόση του μειώνεται σημαντικά. Για παράδειγμα, για ένα δάνειο 20.000 ευρώ για 5 χρόνια με επιτόκιο 13% η αρχική δόση είναι 455 ευρώ. Αν το επιτόκιο μειωθεί σε 7%, πέφτει στα 396 ευρώ, δηλαδή ο δανειολήπτης γλιτώνει σχεδόν 60 ευρώ τον μήνα ή 720 ευρώ κάθε χρόνο.

Στην περίπτωση που το ύψος των οφειλών είναι μεγαλύτερο – ξεπερνά δηλαδή τα 20.000 ευρώ – οι τράπεζες ζητούν πλέον την προσημείωση περιουσιακού στοιχείου (συνήθως ακινήτου). Προκειμένου να ωθήσουν τους πελάτες τους προς αυτόν τον δρόμο, ταυτόχρονα τους δελεάζουν με χαμηλότερα επιτόκια αλλά και δυνατότητα επιμήκυνσης της διάρκειας. Σε αυτή την περίπτωση το κόστος χρήματος μειώνεται ακόμα και στο 5%.

Για ακόμη πιο δραστική μείωση στο κόστος του χρήματος οι παραπάνω κινήσεις συνδυάζονται ιδανικά και με αυξημένη διάρκεια στην αποπληρωμή. Ετσι, μείωση δόσης ακόμα και στο μισό εξασφαλίζουν οι δανειολήπτες που αυξάνουν τη διάρκεια του δανείου σε συνδυασμό με τη μείωση των επιτοκίων.

Πέρα από τα παραπάνω, σημαντική «ανάσα» για εκείνους που προσωρινά αδυνατούν να πληρώσουν τη δόση τους είναι η περίοδος χάριτος, η οποία μπορεί να φτάσει και τα δύο χρόνια. Εντούτοις, τα χρήματα πρέπει να καταβληθούν κανονικά και ουσιαστικά επιμηκύνεται η διάρκεια του δανείου, ενώ κατά κανόνα η περίοδος χάριτος επιβαρύνεται και με τόκο.