«Καινά δαιμόνια» πίσω από τη βιτρίνα

Είναι οι σύγχρονοι «Αχιλλείς». Αθλητές που υποφέρουν από κατάθλιψη, νικημένοι από τους δαίμονες του πρωταθλητισμού, της δημοσιότητας και των χτυπημάτων της μοίρας που οδηγούνται στο απονενοημένο διάβημα.

Η αυτοκτονία της δόξας του ουαλικού ποδοσφαίρου Γκάρι Σπιντ συγκλόνισε όχι για το ίδιο το γεγονός, αλλά διότι ο 42 ετών άνδρας είχε καταφέρει να δημιουργήσει στο περιβάλλον του την ψευδαίσθηση ότι ήταν ένας ευτυχισμένος οικογενειάρχης.

Η αλήθεια αποδείχτηκε τραγική. Πίσω από το χαμογελαστό πρόσωπο κρυβόταν ο φόβος. Το μυστικό «για ποιον και γιατί» ο Σπιντ το πήρε στον τάφο του.

«Η αυτοκτονία είναι μία πρακτική λύση» έγραφε σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης ο άγγλος πρώην σούπερ σταρ του ποδοσφαίρου Σταν Κόλιμορ τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, αναφερόμενος στην κατάθλιψη από την οποία υποφέρει τουλάχιστον μία δεκαετία.

Είναι από τους αθλητές που λύγισαν υπό το βάρος του πρωταθλητισμού, όντας ενεργός ποδοσφαιριστής.

Εξομολογήθηκε πως έχει περάσει ακόμα και έναν μήνα στο κρεβάτι, άδειος από δυνάμεις, χωρίς σκέψη και θέληση. Είναι φορές που βλέπει τον εαυτό του σε ένα σκοτεινό τούνελ και τον θάνατο να τον καλεί. Είναι όμως λίγες αυτές οι φορές και καταφέρνει να τις ξεπερνά έχοντας αναγνωρίσει το πρόβλημά του.

Ο πρωταθλητισμός είναι σκληρός και οι αδύναμοι δεν έχουν θέση σ’ αυτόν. «Ποτέ δεν θα ακούσεις ποδοσφαιριστή να ομολογεί στους συμπαίκτες του πως αντιμετωπίζει πρόβλημα και χρειάζεται βοήθεια. Πέρασα 14 χρόνια στα αποδυτήρια της Λίβερπουλ και δεν θυμάμαι κανένα τέτοιο περιστατικό. Τα αποδυτήρια δεν είναι χώρος για τους αδύναμους», έγραψε σε άρθρο στην «Telegraph» ο παλιός αμυντικός της Λίβερπουλ Αλαν Χάνσεν.

Το άψυχο κορμί τού μέχρι χθες χαμογελαστού Σπιντ ταρακούνησε όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα κατάθλιψης.

Τουλάχιστον πέντε ποδοσφαιριστές ζήτησαν ψυχολογική στήριξη από την ειδική κλινική που έχει δημιουργήσει ο παλιός αρχηγός της Αρσεναλ Τόνι Ανταμς. Για όσους δεν έχουν το θάρρος να ζητήσουν βοήθεια, η ένωση επαγγελματιών ποδοσφαιριστών φρόντισε να τους αποσταλούν οδηγοί «επιβίωσης» σε μία τέτοια ψυχολογική κατάσταση.

Ο διευθυντής της κλινικής του πρώην αλκοολικού και τζογαδόρου Τόνι Ανταμς, Πίτερ Κέι, ελπίζει πως η αυτοκτονία του Σπιντ θα κάνει τον κόσμο να αντιληφθεί πόσο ευάλωτοι είναι οι ποδοσφαιριστές από τις εξωτερικές «επιθέσεις» που δέχονται, κυρίως στο γήπεδο.

Τα χτυπήματα της μοίρας σε συνδυασμό με την αγωνιστική πίεση έχουν αποδειχτεί μοιραία για δεκάδες αθλητές.

Από τις πιο πρόσφατες και χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι αυτή του γερμανού τερματοφύλακα Ρόμπερτ Ενκε. Ο θάνατος της δίχρονης κόρης του άνοιξε την κερκόπορτα στους δαίμονες που χρειάστηκαν τρία χρόνια για να τον νικήσουν, το 2009, σε μία σιδηροδρομική διάβαση στο Νόισταντ.

Την ίδια τραγική ιστορία με παρόμοιο τέλος έζησε το γερμανικό ποδόσφαιρο επτά χρόνια νωρίτερα με πρωταγωνιστή τον Γκουίντο Ερχαρντ.

Η ερωτική απογοήτευση οδήγησε στο απονενοημένο διάβημα τον μόλις 24 ετών τερματοφύλακα της Ράσντεν, Ντάιμοντς Ντέιλ Ρόμπερτς πριν από έναν χρόνο.

Τον Οκτώβριο του 2008 αυτοκτόνησε ο 25χρονος ποδοσφαιριστής του Διαγόρα Ρόδου Γιάννης Κοσκινιάτης, που αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα λόγω του θανάτου του αδελφού του.

Τα περιστατικά είναι αμέτρητα και οι λόγοι διαφορετικοί. Μπορεί ένας σοβαρός τραυματισμός, όπως στην περίπτωση του Αγγλου Ντέιβ Κλέμεντ ή τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο Ιταλός Αγκοστίνο ντι Μπαρτολομέι να οδηγήσουν στην ψυχολογική κατάρρευση και την αυτοκτονία. Ή ακόμα και η εμπλοκή σε σκάνδαλο με στημένα παιχνίδια σε χώρες όπως η Νότια Κορέα, όπου παίκτες όπως ο Τζέονγκ Τζονγκ Κουά ντρέπονται να ζουν με το στίγμα του «πουλημένου».