Επιθετικές τάσεις

ΜΙΑ προσεκτική ματιά στα (πρόσφατα) παιχνίδια του Ολυμπιακού πείθει για τη δυσλειτουργία της επιθετικής γραμμής.

Ο Βαλβέρδε ανακατεύει συνεχώς τα υλικά, έχοντας στόχο να βρει την κατάλληλη χημεία μεταξύ των επιθετικών. Στην Τρίπολη, για παράδειγμα, ο Τζιμπούρ αγωνίστηκε καθαρά προωθημένος κυνηγός και ο Μιραλάς πιο πίσω, με τη διαφορά ότι έβγαινε προς τα αριστερά. Ισως γιατί εκεί προτιμά να κινείται ο βέλγος στράικερ.

Αποτέλεσμα; Μηδέν! Ο Ολυμπιακός δεν πέτυχε γκολ και επιπρόσθετα, η συνεργασία των Μιραλάς και Τζιμπούρ κυμάνθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και στο «Βελοντρόμ», όπου ο θρίαμβος του Ολυμπιακού και η έξοχη απόδοση του Μιραλάς σκέπασαν κάποια προβλήματα. Ο Κέβιν, είτε τελειώνει μόνος τις φάσεις, είτε προτιμά να μη δίνει εύκολα πάσες σε συμπαίκτες του. Ο Τζιμπούρ, επίσης θέλει να βάλει γκολ όταν και όπου μπορεί και κάποιες φορές όταν δεν παίρνει πάσα μοιάζει να δυσφορεί.

Θα ήταν ίσως υπερβολή να ειπωθεί κάτι για πρόβλημα στις σχέσεις ανάμεσα στους επιθετικούς. Αλλωστε, την πρωτοκαθεδρία ουδείς εμίσησε στον τομέα του αθλητισμού. Ο σέντερ φορ από τη φύση του θέλει να σημειώσει γκολ και είναι απολύτως θετικό να κυνηγά τη δόξα και τον προσωπικό θρίαμβο. Αλλο αυτό, ωστόσο, και εντελώς διαφορετικό να μη μοιράζουν κάποιοι την μπάλα την ώρα που κάποιος συμπαίκτης τους βρίσκεται σε καλύτερη, σε πλεονεκτικότερη θέση. Μάλλον ο Βαλβέρδε θα πρέπει να καταπιαστεί με τον τομέα της συνεργασίας.

Οπως θα πρέπει να ασχοληθούν στον Ολυμπιακό με τον Μάρκο Πάντελιτς. Ο Σέρβος δεν υπολογίζεται από τον Βαλβέρδε και μπαίνει στα ματς μόνο όταν υφίσταται πολύ μεγάλη ανάγκη και οι λύσεις απουσιάζουν παντελώς.

Επισήμως, λέγεται πως δεν γκρινιάζει για τον παραγκωνισμό του και το μόνο που ζητεί είναι να αγωνίζεται περισσότερο. Ηδη βγαίνει στην επιφάνεια ενδιαφέρον ομάδων από το εξωτερικό. Ας δουν τι θα κάνουν ή ας τον αξιοποιήσει ο Βαλβέρδε, δίνοντας στον μακρυμάλλη φορ παραπάνω χρόνο συμμετοχής. Γιατί δεν έχει νόημα να υπάρχουν πολλοί δυσαρεστημένοι στο ρόστερ…