Κάθε εμπόδιο για καλό

Από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα η Σαουδική Αραβία απέχει από την Ελλάδα μόλις 2.700 χιλιόμετρα. Που σημαίνει ότι και με το πόδι να το έκοβε ο Σουλτάν, αν είχε ξεκινήσει την ημέρα που έσκασε μύτη ο Τσάκας, πριν από εννέα εβδομάδες, τώρα θα είχε φτάσει. Και δεν θα είχε ταλαιπωρηθεί κιόλας, αφού για τους πρίγκιπες είναι πιο εύκολο να περπατήσουν στη θάλασσα, παρά να πετύχουν δημόσια υπηρεσία σε εργάσιμη μέρα για τις απαραίτητες διατυπώσεις.

Αλλά κι αν δεν έρθει τελικά ο Αλ Σαούντ, χέστηκε η καμήλα στην έρημο. Το θέμα είναι να στείλει το χρήμα, που είναι και ο μόνος γνωστός τρόπος να οριστικοποιηθεί μία επιχειρηματική συμφωνία σε ολόκληρο τον κόσμο. Είτε κουστούμι φοράς, είτε κελεμπία ή προβιά. Αρα, το φλέγον και τσουρουφλίζον δεν είναι να δει ο πολυχρονεμένος φετινό αγώνα του Παναθηναϊκού και όχι της επόμενης σεζόν, αλλά να έχει τα μπικικίνια – και να τα βάλει.

Ως προς το πρώτο, δεν πρέπει να έχουμε καμία αμφιβολία. Γιατί στα μέρη του οι γαλαζοαίματοι, ακόμα και οι πιο φτωχομπινέδες, εισπράττουν από το παλάτι ένα ΕΚΑΣ (Επίδομα Κοινωνικής Αξιοπρέπειας Συγγενών) το οποίο στην ξεφτίλα είναι τρία εκατομμύρια ριάλ (σχεδόν ένα εκατ. ευρώ) τον μήνα. Αν το υπολογίσουμε επί 14 (μαζί με τα δώρα Ραμαζάν και Χατζ, κάτι σαν τα δικά μας Χριστουγέννων και Πάσχα), ο Σουλτάν παντελονιάζει 14 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο στη χειρότερη περίπτωση. Και μάλιστα καθαρά, διότι τα μέλη της βασιλικής οικογένειας δεν πληρώνουν φόρους. Αν χρειάζονται ενάμιση μήνα για ένα γνήσιο υπογραφής, σκεφτείτε πόσα χρόνια θα τους έπαιρνε να κάνουν φορολογική δήλωση! Επομένως, τι είναι για τον Αλ Σαούντ το 54,7% των μετοχών του Παναθηναϊκού; Ενός έτους μισθοί.

Ως προς το δεύτερο – αν θα τα βάλει – η αισιοδοξία έπεσε στα πατώματα μεσοβδόμαδα, όταν ο πριγκιπικός spokesman Βλάσης Τσάκας δήλωσε ότι η συμφωνία θα ολοκληρωθεί στις 30 Νοεμβρίου που θα «επιδειχθούν» τα 15 εκατομμύρια. Το να κουνάει ένας μαυριδερός δεσμίδες δολαρίων στη μούρη του Βαρδινογιάννη και εκείνος να του κάνει αέρα με τις μετοχές του είναι μία διαδικασία που ανοίγει νέους ορίζοντες στο εμπορικό δίκαιο, όμως αλίμονο: δεν επισφραγίζει επιχειρηματικά ντιλ.

Γενικά ο Τσάκας που ξέρει να διαβάζει MoU (Memorandum of Understanding), άρχισε τα… μου, σου, του: ότι είναι ενδεικτικές οι προθεσμίες που συμφωνήθηκαν, όπως ενδεικτικός είναι και ο όρος πως τα χρήματα πρέπει να κατατεθούν σε ελληνική τράπεζα. Ετσι που το πάει, και τα 15 εκατομμύρια θα γίνουν ενδεικτικό ποσό, ο πρίγκιπας ενδεικτικός επενδυτής και ο Παναθηναϊκός ενδεικτική ομάδα τηνν οποία θα ήθελε να αγοράσει αν αποφάσιζε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο! Πάντως νέο ιδιοκτήτη το κόβω δύσκολο να έχουμε αυτή την Τετάρτη, ανήμερα του Αγίου Ανδρέα…

Στο κάτω κάτω, και ένας κελεμπίας που τα σκορπάει είναι ενδεικτικός τρόπος για να φτιάξεις ομάδα – όχι δεσμευτικός και ίσως όχι ο ενδεδειγμένος. Το σκεφτόμουν το βράδυ της περασμένης Τετάρτης βλέποντας τον ΑΠΟΕΛ να πανηγυρίζει μία επική πρόκριση στις 16 του Τσάμπιονς Λιγκ και τον Ολυμπιακό τη νίκη στη Μασσαλία που μπορεί να τον φτάσει ώς εκεί. Ο ένας μπατίρης με παίκτες που μάζεψε από τα… σκουπίδια του ελληνικού πρωταθλήματος και ο άλλος φραγκάτος με σταρ που ακριβοπλήρωσε ο έλληνας κελεμπίας Βαγγέλης Μαρινάκης, αλλά με ένα κοινό σημείο και οι δύο: βρήκαν έναν προπονητή με συγκεκριμένο σχέδιο και τον άφησαν να επιλέξει τους παίκτες που μπορούν να το εφαρμόσουν. Με δεδομένο ότι ο Τσάκας έχει το κακό συνήθειο να αγοράζει ποδοσφαιριστές πριν καν αποκτήσει ομάδα, η ερώτηση του εκατομμυρίου είναι, τι θα ήταν προτιμότερο για τον Παναθηναϊκό: α) να αφήσει ο πρίγκιπας το ποδόσφαιρο και να ασχοληθεί με τα αγγλικά του που είναι επιπέδου greek kamaki ή β) να στείλει τα μύρια μαζί με τον Βλάση που είναι ειδικός στο να ανακατεύει την κόλαση; Γιατί, δυστυχώς, λεφτά και Τσάκας πάνε πακέτο.