Ο αγώνας του Βαλέσα είχε … παράπλευρες απώλειες

Βαρύ τίμημα εξομολογείται ότι πλήρωσε η σύζυγος του Λεχ Βαλέσα λόγω της εμπλοκής του στην πολιτική ζωή της Πολωνίας και στην ανατροπή του κομμουνισμού. Στην αυτοβιογραφία της που κυκλοφορεί σήμερα η 62χρονη Ντανούτα Βαλέσα – πρώτη κυρία της Πολωνίας από το 1990 έως το 1995, όταν ο Λεχ Βαλέσα υπηρέτησε ως ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας – αναφέρεται για πρώτη φορά δημόσια στη μοναξιά της και στους φόβους για την ενότητα της οικογένειάς της καθώς ο άνδρας της γινόταν διεθνής προσωπικότητα ως ηγέτης του συνδικάτου «Αλληλεγγύη», η δράση του οποίου οδήγησε στην ανατροπή του κομμουνισμού στην Πολωνία το 1989.

Στο 550 σελίδων βιβλίο «Ονειρα και μυστικά» η Ντανούτα περιγράφει με ξεχωριστή ειλικρίνεια πόσο παραμελημένη αισθανόταν καθώς εκείνη μεγάλωνε τα οκτώ παιδιά του ζεύγους. Περιγράφει πόσο πληγωνόταν κάθε φορά που ο σύζυγός της την απέκλειε από οποιαδήποτε συζήτηση ή απόφαση για το μέλλον της «Αλληλεγγύης». «Είχαμε διαρκώς πλήθος συνδικαλιστών, συμβούλων, πολιτικών, δημοσιογράφων και μουρλών που έρχονταν στο διαμέρισμά μας από την αυγή έως αργά τη νύχτα», γράφει. «Ζούσαμε στο απόλυτο χάος, αντί σε ένα φυσιολογικό σπίτι».

Κάποιες από τις αποκαλύψεις της Ντανούτα εμφανίστηκαν ήδη στον πολωνικό Τύπο τις τελευταίες ημέρες αμαυρώνοντας την εικόνα ενός από τα πιο διάσημα ζευγάρια της χώρας που εμφανίζονταν χαρούμενοι και ενωμένοι, μεταξύ άλλων και λόγω της βαθιάς ρωμαιοκαθολικής τους πίστης. «Δεν υπήρξε επίσημα διαζύγιο, όμως στην οικογένειά μας υπήρχαν δύο διαφορετικοί κόσμοι», γράφει η Ντανούτα, η οποία περιγράφει την οικογενειακή ζωή τους ήρεμη στα πρώτα από τα 42 χρόνια του γάμου τους. Ωστόσο τα πράγματα άρχισαν να χαλάνε όταν ο σύζυγός της έγινε διάσημος κατά τη διάρκεια των ιστορικών απεργιών στα Ναυπηγεία του Γκντανσκ τον Αύγουστο του 1980, όταν οι εργαζόμενοι ζητούσαν περισσότερες ελευθερίες. «Εκείνο τον Αύγουστο όλα καταστράφηκαν», γράφει.

Εκείνο τον καιρό το διαμέρισμά τους βρισκόταν διαρκώς σε αναστάτωση και εκείνη, αν και έγκυος, έπρεπε να φροντίζει μόνη της τα παιδιά, να μαγειρεύει, να καθαρίζει και να μαγειρεύει για όλους – και για τους επισκέπτες που δεν είχαν τελειωμό. «Ημουν μητέρα, δασκάλα, μαγείρισσα, καθαρίστρια, νοσοκόμα, δεν είχα καθόλου χρόνο», περιγράφει διευκρινίζοντας ότι της ήταν όλο και πιο δύσκολο να τα βγάλει πέρα. «Η αρχική αδυναμία μου μετατράπηκε σε εξέγερση», προσθέτει.

Το 1983 η Ντανούτα πήγε στο Οσλο για να παραλάβει το Νομπέλ Ειρήνης που απονεμήθηκε στον σύζυγό της επειδή ο Λεχ Βαλέσα φοβόταν ότι, αν έβγαινε από τη χώρα, το καθεστώς δεν θα του επέτρεπε να επιστρέψει. Ομως η οικογενειακή τους ζωή καταστράφηκε. Βέβαια, ζουν ακόμα μαζί στο Γκντανσκ, αλλά «εδώ και δέκα χρόνια ο Λεχ είναι αφιερωμένος στον κομπιούτερ του», καταλήγει η Ντανούτα.