Μονομαχίες στον Ολυμπο

Σπουδαία ταλέντα που η μοίρα τα έφερε να ανατείλουν την ίδια χρονική περίοδο στο ίδιο άθλημα, απέθεσαν σφραγίδα καυτερή στη μνήμη των φιλάθλων.

Πάντοτε υπήρχε ένα στοιχείο, μια αντίθεση στον χαρακτήρα, στην πολιτική, στο ταλέντο, που προκαλούσε ίντριγκα και ανέβαζε στα ύψη το ενδιαφέρον και την αδρεναλίνη.

Οπως στις σχέσεις πάθους, οι σχέσεις των μεγάλων αντιπάλων ξεκινούσαν από μια αόρατη αντιπάθεια για να καταλήξουν στον απόλυτο σεβασμό. Γιατί όπως είπε και ο αμερικανός πρωτοπυγμάχος Τζο Φρέιζερ, που έφυγε μερικές μέρες πριν από τη ζωή, «ο Μοχάμεντ Αλι λέει πως δεν θα ήμουν τίποτε χωρίς αυτόν. Κι εγώ του απαντώ πως κι αυτός δεν θα ήταν τίποτε χωρίς εμένα».

Μπορεί ο ποιητής να λέει πως στη δόξα, τον έρωτα και τον θάνατο ο άνθρωπος είναι μόνος, αλλά τουλάχιστον για να φτάσει στα δύο πρώτα πρέπει να χορέψει τάνγκο αργεντίνικο. Γεμάτο φλόγα, έτοιμο να κάψει τους ίδιους και τους γύρω τους.

Η πλειονότητα των αντιπαραθέσεων των μεγάλων αθλητών έγινε πεδίο εκμετάλλευσης. Οπως το 1972, όταν στη σκιά του Σιδηρού Παραπετάσματος ο Αμερικανός Μπόμπι Φίσερ διεκδίκησε και κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο στο σκάκι από τον Σοβιετικό Μπόρις Σπάσκι, στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας, σε μια αναμέτρηση που χαρακτηρίστηκε «ματς του αιώνα» και έσπευσαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά οι Αμερικανοί.

Στη δεκαετία του ’50 ένας Αλγερινός, θύμα της αποικιακής πολιτικής των Γάλλων, εκπροσωπούσε τη Γαλλία στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Πρόκειται για τον Αλέν Μιμούν που είχε την ατυχία αλλά και την τύχη να τρέχει την ίδια περίοδο με την «ατμομηχανή» Εμιλ Ζάτοπεκ. Πάντοτε δεύτερος και με την προσωνυμία «σκιά του Ζάτοπεκ», ο Μιμούν έκανε το ακατόρθωτο. Νίκησε στον μαραθώνιο των Ολυμπιακών της Μελβούρνης το 1956 αφήνοντας πίσω του τον μεγάλο αντίπαλο.

Το τένις έχει αναδείξει κατά καιρούς σπουδαίους μονομάχους. Το ζευγάρι που έχει δημιουργήσει μύθο γύρω από τις αναμετρήσεις του το αποτελούν δίχως αμφιβολία ο «παγωμένος» και αγέλαστος Σουηδός Μπιορν Μποργκ και ο «καυτός» και νευρικός Αμερικανός Τζον ΜακΕνρο. Η σκηνή που σπάει ο ΜακΕνρο τη ρακέτα του θεωρείται classic.

Στον ίδιο χώρο, ιστορία έγραψε και το γυναικείο ζευγάρι Ναβρατίλοβα – Εβερτ. Τσεχοσλοβάκα που έχει αυτομολήσει από ένα αυταρχικό καθεστώς, ομοφυλόφιλη, η Ναβρατίλοβα γρήγορα έγινε talk of the town και αντίπαλον δέος επί 15 χρόνια της όμορφης ξανθιάς Αμερικανίδας Κρις Εβερτ!

Στη σφαίρα του μύθου έχουν περάσει και οι μονομαχίες του αείμνηστου Αϊρτον Σένα με τον Γάλλο Αλέν Προστ στους αγώνες της Φόρμουλα 1. «Ηταν μια προσωπική υπόθεση», είχε δηλώσει ο Βραζιλιάνος.

Σε ελληνικό επίπεδο, το φτωχόπαιδο που μάτωνε τη φανέλα και ξεχείλιζε από πάθος, ο Παναγιώτης Γιαννάκης, αποτελούσε τον έτερο πόλο του νεοφερμένου Νίκου Γκάλη, με τις μονομαχίες τους να γράφουν ιστορία στα πλαστικά δάπεδα.

Εκείνη την εποχή, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, δύο διάνοιες, ο Λάρι Μπερντ και ο Μάτζικ Τζόνσον, έδιναν άλλη αίγλη στο NBA, όπως κάνουν σήμερα στο ισπανικό πρωτάθλημα η «Φεράρι» Κριστιάνο Ρονάλντο και η «Πόρσε» Λιονέλ Μέσι, κατά δήλωση του Πορτογάλου.