Οι κόκκινες πάσες

Οι δανεικοί ποδοσφαιριστές μοιάζουν με τα τραπουλόχαρτα. Οπως γίνεται η μοιρασιά, αλλάζουν οι ισορροπίες στο ποδοσφαιρικό τραπέζι και διαμορφώνεται νέα κατάσταση.

Συμβαίνει αυτές τις ώρες στην εγχώρια Λίγκα. Ποια ομάδα έχει το πληρέστερο ρόστερ; Αναμφίβολα ο Ολυμπιακός. Διαθέτει δε τέτοια ποιότητα, ώστε δίνει παίκτες δεξιά κι αριστερά, ακόμη και στα τέλη του φθινοπώρου. Η Δόξα ενισχύεται με τον Κατσικογιάννη, έναν ποδοσφαιριστή ο οποίος γαλουχήθηκε στις ακαδημίες του Ρέντη, έφτασε στο σημείο επί Λεμονή να φορέσει τη φανέλα της πρώτης ομάδας, αλλά δεν τον εμπιστεύθηκε ο Βαλβέρδε το τελευταίο διάστημα. Ο Γκρίμπιτς ήρθε το περασμένο καλοκαίρι με πολλά όνειρα, συνεχίζει ωστόσο στον Λεβαδειακό και όχι στον Ολυμπιακό, μολονότι αρκετοί θεώρησαν πως βρήκαν έναν νέο Κοβάσεβιτς. Δύσκολες τέτοιου είδους συγκρίσεις. Κάτι αντίστοιχο παρατηρούμε με τον Κάταϊ, τον νεαρό που έφεραν εν χορδαίς και οργάνοις στο Λιμάνι και στην πορεία τον έστειλαν στο Ηράκλειο να κάνει παρέα στον Αναστόπουλο. Εκεί, δηλαδή, όπου βρήκε στέγη και ο Σουμπίνιο, ένας μέσος με θαυμαστή ικανότητα στις «στημένες μπάλες», αλλά χωρίς να πείθει ακόμη τον Ερνέστο πως αντέχει την πίεση του Ολυμπιακού. Στο Περιστέρι εκτοξεύτηκαν χάρη στον Μήτρογλου και για να γίνει αντιληπτό το πόσο καθοριστικός είναι ο φορ δεν έχετε παρά να δείτε την περυσινή πορεία του Πανιωνίου με τον Μήτρογλου και τη φετινή χωρίς τον κεντρικό επιθετικό. Αν προσθέσετε τον Τάτο θα έχετε πλήρη εικόνα για το πώς προχωρά τόσο επιτυχημένα ο Ατρόμητος και τι υλικό διαθέτει ο αναμφίβολα ικανός Δώνης.

Ο Ολυμπιακός και οι… πάσες του, συνεπώς. Δεν είναι κατ’ ανάγκη κάτι κακό οι δημόσιες σχέσεις. Αρκεί να μην υπάρχουν εξαρτήσεις. Αλλωστε, οι πολλοί νεαροί ταλαντούχοι παίκτες αξίζει να αγωνίζονται γιατί μόνο έτσι θα βελτιωθούν και θα επανέλθουν δριμύτεροι. Ισως δε να εξασφαλίσουν θέση και στο ρόστερ του Ολυμπιακού, της ομάδας που τους επέλεξε, μάλλον χωρίς ξεκάθαρο πλάνο για την αξιοποίησή τους.