ΘΗΛΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΙΜΟ

Δεν έχουν τέλος οι αντιφάσεις που βιώνουμε αυτές τις ημέρες.
Από τη μια πλευρά η αγωνία για μια απόφαση των εταίρων που θα αποτρέπει τη χρεοκοπία.
Και από την άλλη οι διαλυμένοι εσωτερικοί μηχανισμοί που θα κληθούν να επωμισθούν την υλοποίηση αυτής της – σωτήριας – απόφασης.
Το φαινόμενο της αδυναμίας του κράτους να διεκπεραιώσει στοιχειώδεις υποθέσεις του ενισχύεται διαρκώς με νέα περιστατικά (αναλυτικό ρεπορτάζ στις σελίδες 26, 34).
Κρούσμα πρώτο: βρισκόμαστε στην πιο κρίσιμη στιγμή για την ενίσχυση των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού.
Αλλά οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών δεν καταφέρνουν να εισπράξουν ούτε καν τον φόρο εισοδήματος!
Δεν είναι σε θέση να αποστείλουν εγκαίρως τα ειδοποιητήρια για την έκτακτη εισφορά ακινήτων.
Και επιπλέον δημιουργούν τραγέλαφο παραπέμποντας την εξόφληση χωρίς «χαρτιά» στις τράπεζες.
Οι οποίες όμως δεν είχαν ειδοποιηθεί για να προετοιμαστούν.
Μύλος, κατά τη λαϊκή έκφραση.
Με θύματα, φυσικά, τους πολίτες που ταλαιπωρούνται.
Αλλά και την ίδια τη χώρα, η οποία δείχνει να βρίσκεται σε κατάσταση παράλυσης.
Ακριβώς τη στιγμή που πρέπει να είναι – ή έστω να φαίνεται ότι είναι – σε εγρήγορση.
Κρούσμα δεύτερο, διαφορετικής τάξης, αλλά ίσης αποδεικτικής αξίας για τον παραλογισμό που βιώνουμε:
Η μοναδική παιδοκαρδιοχειρουργική μονάδα που διαθέτει το ΕΣΥ βάζει λουκέτο.
Οχι από έλλειψη πόρων ή άλλον σοβαρό λόγο.
Από την ασυνεννοησία και τις προσωπικές διαφορές των αρμοδίων.
Αν είναι δυνατόν!
Και όμως είναι.
Στη χώρα φουντώνει διαρκώς η καχυποψία για το ενδεχόμενο να ανατεθεί η διοίκηση σε ξένους.
Αλλά οι ντόπιοι κάνουν ό,τι μπορούν για να αποδείξουν ότι δεν είναι ικανοί να την ασκήσουν.
Αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει η επόμενη ημέρα – κυριολεκτικά.
Αλλά στην κρατική μηχανή συνεχίζει να περισσεύει ο ερασιτεχνισμός και η ανευθυνότητα.
Εκ παραλλήλου, επιμέρους ομάδες και κλάδοι συντηρούν την κοινωνική αναστάτωση και την οικονομική αποδιάρθρωση.
Είναι λυπηρό να το λέει κανείς, αλλά δεν απέχει πολύ από τού να συμβεί:
Τελικά θα βάλουμε μόνοι τη θηλιά στον λαιμό μας!













