Η ένοχη σιωπή της πρώτης κυρίας

Το περιοδικό «Vogue» την είχε αποκαλέσει «ρόδο της ερήμου», ενώ το «Paris Match» είχε γράψει γι’ αυτήν πως είναι «ένα φωτεινό στοιχείο σε μια χώρα γεμάτη ζώνες σκιάς». Ομως όταν τον περασμένο μήνα η πρώτη κυρία της Συρίας προσκάλεσε μια ομάδα σύρων εργαζομένων σε υπηρεσίες αρωγής για να συζητήσουν μαζί της τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, φάνηκε να έχει χάσει τη λάμψη της.

Η Ασμα αλ Ασαντ, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βρετανία και φοίτησε σ’ ένα σχολείο της Αγγλικανικής Εκκλησίας στο Δυτικό Λονδίνο πριν την ερωτευτεί ο Μπασάρ αλ Ασαντ και την παντρευτεί το 2000, βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με ανθρώπους που είχαν γίνει αυτόπτες μάρτυρες της βαναυσότητας του καθεστώτος του συζύγου της. Ομως φάνηκε εντελώς ασυγκίνητη. «Της είπαμε για τους φόνους διαδηλωτών», λέει στον βρετανικό «Ιντιπέντεντ» ένας εθελοντής που ήταν παρών και ζήτησε να μην κατονομαστεί φοβούμενος αντίποινα. «Της είπαμε για τις επιθέσεις των δυνάμεων ασφαλείας στους διαδηλωτές.

Οτι έπαιρναν τραυματίες από αυτοκίνητα και εμπόδιζαν ανθρώπους να φτάσουν στο νοσοκομείο… Δεν υπήρξε αντίδραση. Δεν αντέδρασε καθόλου. Ηταν σαν να της έλεγα μια φυσιολογική ιστορία, κάτι που συμβαίνει καθημερινά».

Πολλοί ωστόσο είναι αυτοί που αμφισβητούν ότι η κ. Ασαντ, μητέρα των τριών παιδιών του προέδρου, θα μπορούσε να κάνει κάτι, ακόμη κι αν γνωρίζει πράγματι για τη βία που ασκεί το καθεστώς και η οποία έχει στοιχίσει τη ζωή σε 3.000 πολίτες, σύμφωνα με οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Οποιες κι αν είναι οι απόψεις της», λέει ο Κρις Ντόιλ, διευθυντής του Συμβουλίου Αραβο-Βρετανικής Συνεννόησης. «Δεν υπάρχει περίπτωση να της επιτρέψει το καθεστώς οποιοδήποτε περιθώριο να διαφωνήσει ή να φύγει από τη χώρα. Αυτό ξεχάστε το».