Κάθαρση είπατε;

Σαν τον Φέτελ τρέχουν τα όργανα του ποδοσφαίρου. Την ώρα που ο κόσμος χάνεται και οι ώρες είναι δραματικές, οι υπεύθυνοι πασχίζουν να συνεχίσουν παντί τω τρόπω όλες τις διοργανώσεις.

Ακόμη ηχούν στ’ αυτιά μας οι συνομιλίες και οι περιβόητες κασέτες. Τα μάτια μας κουράστηκαν να διαβάζουν «καυτούς διαλόγους» που «έδιναν» τους παράγοντες. Η ΕΥΠ είχε ενεργοποιήσει όλους τους μηχανισμούς της, με απώτερο στόχο να τσιμπήσει όσους παρανομούσαν στον χώρο του ποδοσφαίρου. Η δε ΟΥΕΦΑ έστειλε τις λίστες με τους ύποπτους αγώνες. Ολα τα ανωτέρω στην αρχή του περασμένου καλοκαιριού. Απαντες αναφώνησαν την πλέον εύηχη (τότε) λέξη στο ποδόσφαιρο: κάθαρση! Ναι, αυτό ήταν το αίτημα όλων. Να ξεκαθαρίσει το τοπίο, να μπει το μαχαίρι στο κόκαλο, να φύγουν οι παράγοντες που προσβάλλουν την αισθητική μας και νοιάζονται μόνο για την τσέπη τους ή τα δελτία Στοιχήματος.

Μήνες μετά, τι συμβαίνει, λέτε; Απολύτως τίποτα. Η μόνη ομάδα που υποβιβάστηκε για την υπόθεση «βρώμικα δίχτυα» είναι η Ηλιούπολη. Η συγκεκριμένη ΠΑΕ και ο επικεφαλής της, ο Τσακογιάννης, πλήρωσαν τη νύφη για όλους. Γιατί δεν μπορεί μόνο η Ηλιούπολη να έστησε παιχνίδια. Κανείς άλλος; Είναι γελοίο να το σκέφτεται ο οποιοσδήποτε. Η Καβάλα και ο Ολυμπιακός Βόλου έπεσαν επειδή δεν απέδειξαν την αυτονομία τους και η ΕΕΑ δεν πείστηκε πως έκοψαν κάθε δεσμό με τους Μάκη Ψωμιάδη και Αχιλλέα Μπέο. Οσο για τον Ηρακλή, υποβιβάστηκε για ένα έγγραφο πλαστό. Πώς, λοιπόν, ορισμένοι να μη θεωρούν ότι η Δικαιοσύνη έκανε σε άλλους τα στραβά μάτια;

Διότι έκρινε με δυο μέτρα και δυο σταθμά και ο κόσμος δεν νιώθει ότι αποδίδεται δικαιοσύνη σύμφωνα με όσα πληροφορήθηκε τόσον καιρό.

Οι μόνοι που δεν ευθύνονται είναι οι ποδοσφαιριστές και οι αληθινοί φίλαθλοι. Αυτοί νοιάζονται για την πρόοδο του ποδοσφαίρου. Ολους αυτούς, αλήθεια, κανείς δεν τους σκέφτεται;