Οι προλήψεις, το κάπνισμα και το καστόρινο σακάκι

Ο Φερνάντο Σάντος πέρα από καλός προπονητής είναι άνθρωπος. Οσοι θέλουν να τον «χτυπήσουν» του πετούν ένα «ο καλός μας άνθρωπος», εντελώς υποτιμητικά. Ο Πορτογάλος, ωστόσο, είναι σοβαρός και μετρημένος.

Ηλθε με μαύρα μαλλιά και γκρίζαρε σε μία δεκαετία. Εχει εμμονές. Το τσιγάρο, για παράδειγμα, δεν το αποχωρίζεται και καπνίζει κάτι από την Πορτογαλία – φέρνει πολλά πακέτα ώστε να μην ξεμείνει ποτέ! Συνήθως φορά το καστόρινο καφέ σακάκι, δώρο της γυναίκας του όπως έχει πει. Γούρικο; Λέτε να μην έχει ηττηθεί με δαύτο; «Δίνει θετική ενέργεια», εξηγεί. Μετά το φαγητό δεν παραλείπει να παραγγείλει δύο εσπρεσάκια, με την προϋπόθεση ασφαλώς πως θα έχει απολαύσει ένα ωραίο κόκκινο κρασί. Στα αποδυτήρια και στις συναναστροφές με τους Ελληνες έμαθε τάβλι (με τον Κορομηλά στην ΑΕΚ κάποιες μονομαχίες) και βέβαια το μπουρλότ με την τράπουλα. Ακούει τα πάντα και φυσικά ελληνική μουσική.

Στην Αθήνα, αφού έκανε κάποια ραντεβού σε ξενοδοχεία των βορείων προαστίων, έμαθε τα στέκια και πηγαίνει παντού. Και στη Βόρεια Ελλάδα, στον «Γιαλό», μια ψαροταβέρνα στην Κρήνη, στην Καβάλα με τον Βρύζα, στο Καϊμακτσαλάν ή στα Λουτρά Πόζαρ στην Αριδαία με τον Μήνου. Είναι αυτό που λέμε «αυτούς γνωρίζει, αυτούς εμπιστεύεται». Τον Μήνου τον έχει κοντά γιατί διαπίστωσε πως σέβεται τη δουλειά του και είναι ξεκάθαρος απέναντί του, ενώ παρακολουθεί παίκτες ή προσεχείς αντιπάλους. Οσο για διερμηνέα, με τίποτα δεν αλλάζει τον Αλέξανδρο Μανιάτογλου. Μαζί στην ΑΕΚ, μαζί τώρα και στην Εθνική. Κάποτε ο Μανιάτογλου ήταν δίπλα στον Πεσέιρο και ο Σάντος ήταν με άλλον στον πάγκο.

Στην πορεία είπε «αυτόν θέλω», γιατί ο συγκεκριμένος γνωρίζει το ποδόσφαιρο και τους όρους του (ως παίκτης μικρών ομάδων στην Α’ Πειραιά) και μπορεί να εξηγεί επακριβώς τι θέλει ο προπονητής.