e – μάθηση στην Ελλάδα

Από το 1999 ο Τομέας Κυττάρου και Βιοφυσικής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, έχοντας επικεφαλής τον καθηγητή Λουκά Μαργαρίτη, πρόσεφερε στους φοιτητές διδακτικό υλικό μέσω Ιντερνετ.

Οι φοιτητές δηλαδή μπορούσαν να παρακολουθήσουν live ή βιντεοσκοπημένες διαλέξεις του καθηγητή. Επίσης μπορούσαν να αντλήσουν υλικό από τις παραδόσεις. Παρόμοιες προσπάθειες έκαναν στη δεκαετία που ακολούθησε και άλλα ιδρύματα ή πανεπιστημιακά τμήματα στην Ελλάδα. Καθηγητές που αγαπούσαν τις νέες τεχνολογίες και γνώριζαν τα πλεονεκτήματά τους ανέβαζαν την ύλη από τις παραδόσεις τους στις ιστοσελίδες των τμημάτων καθώς και άλλο υλικό χρήσιμο για του φοιτητές.

Πρωτοπόρο στην e-μάθηση είναι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η βιβλιοθήκη του διαθέτει την ειδική πλατφόρμα «blackboard». Είναι δηλαδή ένα διαδικτυακό εκπαιδευτικό περιβάλλον που προσφέρεται σε όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα του Πανεπιστημίου για τις εκπαιδευτικές και μαθησιακές ανάγκες του Ιδρύματος. Εκεί οι καθηγητές μπορούν να ανεβάσουν τα ηλεκτρονικά μαθήματα για τους φοιτητές τους ή άλλο υλικό γενικού ενδιαφέροντος (από διαλέξεις, συνέδρια) που δεν εντάσσονται στο πρόγραμμα σπουδών.

Σημειώσεις από τα μαθήματα προσφέρουν και οι καθηγητές του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τις πανεπιστημιακές σημειώσεις των μαθημάτων προσφέρει και το αντίστοιχο τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών.

Παρόμοια διευκόλυνση προσφέρει στους φοιτητές και ο καθηγητής Φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Απόστολος Κ. Ρίζος: στο Ιντερνετ – στην ιστοσελίδα του Τμήματος Χημείας – μπορούν να βρουν οι φοιτητές τις σημειώσεις του καθηγητή.

Υπενθυμίζεται πάντως ότι με τον νέο νόμο για την Ανώτατη Εκπαίδευση που ψηφίστηκε πρόσφατα θα είναι πλέον υποχρεωτική η ανάρτηση στο Διαδίκτυο του εκπαιδευτικού υλικού των πανεπιστημίων (παραδόσεις – σημειώσεις).

Προσπάθεια να εκμεταλλευθεί τις νέες τεχνολογίες επιχειρεί το τελευταίο διάστημα και το υπουργείο Παιδείας, βλέποντας ότι οι μαθητές πλέον μεγαλώνουν με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Για παράδειγμα, από πέρυσι το υπουργείο, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψηφιακό Σχολείο», έθεσε σε εφαρμογή την υπηρεσία ψηφιακών βοηθημάτων. Επρόκειτο δηλαδή για ένα ηλεκτρονικό φροντιστήριο. Στόχος ήταν να βοηθηθούν οι μαθητές της Γ’ Λυκείου που προετοιμάζονταν για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Ετσι, τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να μπουν στην ιστοσελίδα του «Ψηφιακού Σχολείου» και να παρακολουθήσουν βιντεοσκοπημένες διαλέξεις από καθηγητές, να βρουν ασκήσεις και παραδείγματα.