Οι σεΐχηδες και ο γύρος!

Αραβες δεν εμφανίζονται για πρώτη φορά στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το 2003 ήταν έτοιμοι να κάνουν γερό μπάσιμο στον Αρη. Είχαν συμφωνήσει (όπως ελέχθη) με τους Καραμπέρη – Τσαρούχα και θα έβαζαν πάνω από 10 εκατ. ευρώ με εγγυητική επιστολή, ενώ θα κάλυπταν και τα χρέη. Το όλο το σκηνικό είχε μεγάλο γέλιο. Ηταν πάμπλουτοι αλλά κυκλοφορούσαν με ρούχα λες και ψώνισαν από την… μπουτίκ της λαϊκής και παράλληλα οδηγούσαν αυτοκίνητο μικρομεσαίου κυβισμού άσημης σχετικά εταιρείας. Οι δε άνθρωποι του Αρη που θα γίνονταν υπάλληλοί τους, απολάμβαναν τη χλιδή πανάκριβων μοντέλων.

Το καλύτερο; Οι πρίγκιπες όταν τους γονάτιζε η πείνα, πήγαιναν στο παρακείμενο γυράδικο «157» και τού έδιναν και καταλάβαινε! Μιλάμε για λουκούλλεια γεύματα.

Η συμφωνία δεν έκλεισε ποτέ και μάλλον καλύτερα για τον Αρη. Η καθυστέρηση στην επένδυση κοστίζει. Εν αντιθέσει με τον Ζαχουδάνη, ο οποίος κινήθηκε γρήγορα, πούλησε τον Χαριστέα, πήρε 1,2 εκατ. ευρώ και μην τον είδατε. Αμ πώς!