Ο,τι πει ο γιατρός

Ο,τι πει ο γιατρός

Υπάρχει ένα τείχος που χωρίζει τους ηθοποιούς που τραγουδάνε και τους τραγουδιστές που παίζουν, με τα αποτυπώματα πολλών επάνω που προσπάθησαν κατά καιρούς και δεν κατάφεραν να το περάσουν. Δύσκολο, όχι όμως ακατόρθωτο. Ο Hugh Laurie, ας πούμε, τα κατάφερε μια χαρά με το «Let Them Talk» (Warner), έκπληξη μπορείς να πεις, ειδικά αν λάβεις υπόψη πως είναι ένας άγγλος ηθοποιός που κάνει βουτιά στις μουσικές του αμερικανικού Νότου και τραγουδάει σαν να έχει μεγαλώσει μαζί με τους μπλουζίστες σε εκείνα τα μέρη. Να μη μας διαφύγει την προσοχή ότι την παραγωγή φροντίζει ο εκλεκτός κύριος Τζον Χένρι, φίλος και συνεργάτης άλλων εκλεκτών επίσης, όπως ο Σόλομον Μπερκ, ο Ελβις Κοστέλο, ο Αλεν Τουσέν, η Ιρμα Τόμας (οι δυο τελευταίοι είναι γκεστ στο άλμπουμ, που, προφανές είναι, έχει και χρώμα Νέας Ορλεάνης). Ο τηλεοπτικός γιατρός (House) δεν χτυπάει μόνο υψηλές τηλεθεάσεις, αλλά κατεβάζει και τη μουσική μας χοληστερίνη, αν σκεφτεί κανείς τι μουσικό junk food έχουμε καταναλώσει. Φάρμακο, δηλαδή, μπορώ να πω.

Και ο Κέβιν

Ο λόγος για να δεις το «Crazy Stupid Love» που παίζεται στα σινεμά είναι ο Κέβιν Μπέικον, τα ξέρουμε αυτά, δεν είναι καινούργια πράγματα, όπως είναι η ομάδα που έχει δημιουργηθεί (στο facebook νομίζω – του οποίου ο Μπέικον υπήρξε η αρχή με το θρυλικό «Six degrees of Kevin Bacon» – που ζητάει τον Κέβιν σε περισσότερες ταινίες). Ο ίδιος ο Κέβιν, πάντως, με τον αδελφό του Μάικ παραμένουν συνεπείς στη μουσική τους καριέρα και ως Bacon Brothers συνεχίζουν να παίζουν και να ανεβάζουν τραγούδια και βίντεο στο http://baconbros.com, όπου ακούς και το «Νew Year’s Day» (Forosoco), εν αναμονή του καινούργιου τους, με κιθάρες – ροκ και κάντρι – και μπόλικο δρόμο.